ΔΑΥΛΟΣ/143, Νοέμθριος 1993 ἀπάντηση τὰ ἐρωτήματα, πῶς Πλάτων καὶ ᾿Αριστοτέλης, αὐτοὶ οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ἰδε- αλιστικῆς Φιλοσοφίας, ἐξασφάλισαν τὴν ἀποκλειστικότητα στὴν Ἑλληνικὴ «σχολικὴ ἀγορὰ» μετὰ τὴν «ἁγιοποίησή» τους ἀπὸ τὸν Χριστιανισμὸ σὰν «φύλακες ἄγγελοι» καὶ γιατὶ τὸ ἔργο τους διασώθηκε στὸ ἀχέραιο, ἐνῶ τῶν «ἄλλων», τῶν «προσωκρατικῶν», σπαράγματα µόνον τυχαίως γλύτωσαν ἀπὸ 8297 τοὺς μισελληνικοὺς διωγμούς. "Ας προσπαθήσουμε λοιπόν, τουλάχιστον μέσα στὸ περιοδικό, νὰ ἀποφεύγουμε, ὅσο μποροῦμε, τὴν χρήση αὐτῆς τῆς ἑτεροκαθο- ρισμένης «ἀνευλαδοῦς» ὀνομασίας. Μὲ ἐκτίμηση Κώστας Ἰωάννου Πολιτικὸς Μηχανικὸς Εὐγενείας 4-6, 151 23 ΦΙΛΟΘΕΗ Σπουδαῖες ὁμοιότητες Ἑλληνικῆς-Αἰθιοπικῆς γραφῆς ᾿᾽Αγαπητὲ κύριε Λάμπρου, Ἢ ἀποκρυπτογράφηση τῆς Γραμμικῆς Α ἀπὸ τὸν κύριο Καλλίμαχο Διογένους στὸν «Δαυλὸ» ἀλλὰ καὶ τὰ ἄρθρα τῶν Η. Τσα- τσόμοιρου, Κ. Γεωργανᾶ, Α. Γάτσια καὶ λοιπῶν Ἑλλήνων συγγραφέων καὶ ἀρθρο- γράφων γιὰ τὴν παγκοσμιότητα τῆς Ἑλλη- νικῆς γλώσσης ἔχει θάλει κυριολεκτικὰ φω- τιὰ σὲ πολλούς ἀπὸ μᾶς τοὺς ἀναγνῶστες τοῦ «Δαυλοῦ»,ἀφήνοντάς μας ἄφωνους εἴτε λόγω ἐκπλήξεως εἴτε λόγω ἀμφιδολιῶν, ἀλλὰ σὲ μερικούς, ὅπως στὸ ἀτομό μου, διήγειρε τὴν ἀνάγκη τῆς ἔρευνας. Στὴν πα- ροῦσα ἐπιστολὴ σᾶς ἀναπτύσσω ἐπιτροχά- δὴν τὶς τελευταῖες πιστοποιήσεις µου. Ἔχο- ντας ζήσει τὰ πρῶτα μαθητικά µου χρόνια στὴν Αἰθιοπία εἶχα τὴν τύχη νὰ μάθω καὶ τὴν ἐθνικὴ γλῶσσα τοῦ τόπου, τὴν «Αχμα- οίνια». Ἡ Αἰθιοπία (αἴθω- ὄψις) εἶναι χώ- ρα, ποὺ τ᾽ ὄνομά της ἀναφέρεται στὴν ᾿]λιά- δα τοῦ “Ομήρου. Ὁ θασιλεύς της Μένων ΕΛΛΗΝΙΚΗ: Α Γ (ἀκόμα καὶ σήµερα οἱ Αἰθίοπες µεταχειρί- ξονται τὸ ὄνομα Μεπεπ) ἐπολέμησε μὲ τὸ µέρος τῶν Ἑλληνόφυλων (μιλοῦσαν τὴν ἴδια γλῶσσα καὶ εἶχαν τὴν ἴδια Ἑλληνικὴ θρησκεία) Τρώων. 'Ὑπάρχουν πλεῖστα ἑλληνικὰ ὀνόματα ἀρχηγῶν ὅπως Μεγκί- στου (Μέγιστος), Λίτξ- Ἰάσου (Ἰάσων), Μινὰς (Μίνως), Νεγκοὺς (Νικίας), Μενελὶκ (Μενέλαος) καὶ ἄλλα. Πέραν αὐτοῦ ὅμως ἡ «᾿Αμχαρίνια» ἔχει 231 κανονικὰ συλλαδικὰ γράμματα, ἄλλα 37 σύνθετα καὶ δικούς της ἀριθμοὺς μὲ προϊστορία τοὐλάχιστων 2200 ἐτῶν. Αὐτὸ ὅμως ποὺ μὲ ἐξέπληξε πρόσφατα ἦταν ἡ συνειδητοποίηση ὅτι ἕνας τρόπος ποὺ οἱ Αἰθίοπες μάθαιναν τὰ 231 αὐτὰ γράμματά τους, ἦταν καὶ ἡ «᾿Αμπουγπκί- ντα». Ἕνας δύσκολος γι’ αὐτοὺς τρόπος, πού, ἐὰν τὸ καλοκυττάξουμε, θὰ δοῦμε τρο- μακτικὲς ὁμοιότητες μὲ τὰ δικά μας. Ὅρι- ζοντίως λοιπόν: Ε Ε Ζ ΑΙΘΙΟΠΙΚΗ: Ν ῃ- Ί. Ρ . ω- Η ΠΡΟΦΟΡΑ: ἢδ ὉοΟ ρί Καὶ τώρα καθέτως: ΑΙΘΙ. ΕΛΛ. ΠΡΟΦ. ΑΙΘ. ΕΛΛ. Ἶι Α ΗΑ φ ἵ ῃ Β ΒΕ Ὦ Κ ἀᾶ Πιε νυ ΖΟ Προφ. Αἴθ. ΕΛΛ. ΠΡΟΦ. ΥΕ ὄὥ Ρ ΕΙΕ