ΑΙΣΙΠΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ (σἶοσα «Ἡ ΟΊοσα εἶναι ἡ διεθνῆς γλῶσσα, ποὺ δὲν εἴχατε ἰδέα ὅτι τὴν γνωρίζατε, μᾶς πλη- θοφορεῖ ὁ καθηγητὴς καὶ δημιουργός τής Κο Οἰαγκ. Ὁ καθηγητὴς διασκεδάζει γιὰ τὴν ἐπιτυχία του καὶ γιὰ πολλοὺς ἄλλους λόγους, ἀλλὰ καὶ διότι στὴν Οἰοξδα -ποὺ οὐσιαστικὰ δασίξεται στὴν κοινὴ χρήση ἀνὰ τὸν κόσμο χιλίων ἑλληνο- λατινικῶν λέ- ξεων- δὲν ὑπάρχει γραμματική. Στὴ θέση τῆς γραμματικῆς 20 μικρὲς λέξεις ὁρίξζουν τοὺς χρόνους τῶν ρημάτων καὶ τὸν πληθυντικὸ ἀριθμὸ τῶν ὀνομάτων: Αϑίγο, γιὰ πα- ράδειγμα, σημαίνει ἀστέρι καὶ ΡΙμι αδίγο ἀστέρια. Γιὰ τὸν ἀόριστο χρησιμοποιεῖται, τὸ Ρα, γιὰ τὸν μέλλοντα τὸ {. ἔξ σαπία σημαίνει τραγουδᾶ, [ερα εαπία τραγούδησε καὶ [ο μι εαπία θὰ τραγουδήσει» («Ἐλευθεροτυπία», 25-5-92). Ἐπειδή, ἀπ’ ὅ,τι καταλαδαίνω, ὅ,τι ἐνδιαφέρει τὸν κ. καθηγητὴ εἶναι ἡ εὐκολία καὶ ἡ ἥσσων προσπάθεια, ἔχω νὰ τοῦ ὑποδείξω μιὰ περισσότερο ἁπλῆ οσα: Τὴν γλῶσσα τῶν κωφαλάλων. Δὲν ξέρω πῶς τὸ ὀλέπετε ἐ ἐσεῖς, ἀλλὰ ἐγὼ σκέπτομαι σοδαρὰ νὰ ζη- τήσω τὴν διασφάλιση αὐτῆς τῆς ἰδέας μου καὶ τὴ δράδευσή µου ἀπὸ τὸ κράτος καὶ τὴν Οὐνέσκο. Τί, καλύτερη εἶναι ἡ ἰδέα τοῦ κ. ΟἸαγκ ἢ τῆς κ. Γεωργουλάκη, ποὺ ἐπενόη- σε μιὰ ἄλλη «γλοσα» καὶ πρότεινε «να νομημοπηηθὴ απο τὸ εληνῆχο κρατος», μ᾽ ἀπο- τέλεσμα νὰ «τσιμπήση» τὸ «δίπλωμα εὑρεσιτεχνίας» καὶ τὰ ἑκατομμύρια ἀπὸ τὰ ἁρμό- δια ὑπουργεῖα μας; «Ἐμὴ γάρ ἐστι πᾶσα ἡ γῆ» Σύμφωνα μὲ τὸ περιοδικὸ «Ἐφοπλιστής», πράκτορες τῆς ἰσραηλινῆς Μοσὰντ 6ρί- σκονται μόνιμα ἐγκατεστημένοι στὸν Πειραιᾶ, ἀσκώντας προφανῶς ἔλεγχο στὰ πλοῖα τῆς γραμμῆς Πειραιᾶ -- Κύπρου -- ᾿Ισραὴλ καθὼς καὶ στὰ κτρουαξιερόπλοια, οὐσια- στικὰ ὅμως παρακολουθοῦν κι ἐπεμδαίνουν παντοῦ καὶ πάντοτε, χωρὶς νὰ ἐνημερώ- νουν ποσῶς τὶς ἑλληνικὲς Ἀρχές. Τὶς καταγγελίες τοῦ «Ἐφοπλιστῆ» ἔρχεται νὰ ἐπιδε- θαιώση ἡ ἑθδομαδιαία ἐφημερίδα «Πρίν», ποὺ τονίζει ὅτι: «παράγινε τὸ κακὸ τῆς ξε- φτίλας' δὲν μένει παρὰ νὰ χτίση ἡ Μοσὰντ καὶ κανένα κιμπούτέ στὸν Πειραιᾶ. Κανεὶς πιὰ δὲν ἀμφιόάλλει, ὅτι οἱ πράκτορες τοῦ σιωνισμοῦ ἀσκοῦν κατασκοπία εἰς θάρος τῆς χώρας µας, ὅπως κι ἄλλες μυστικὲς ἀποστολὲς εἰς θάρος τῶν Ἀράδων ποὺ ζοῦν στὴν Ελλάδα...». Ἢ ἴδια ἐφημερίδα καταγγέλλει, ὅτι «ἡ ἴδια ξεφτίλα ἐπικρατεῖ καὶ στὴν Κύπρο, ὅπου ὁ (τέως) πρόεδρος Βασιλείου τοὺς παραχώρησε τὸ λιμάνι τῆς Λάρνακος, ἀπ’ ὅπου ἡ Μοσὰντ ἐξορμᾶ πρὸς ὅλες τὶς κατευθύνσεις, πραγματοποιώντας δολοφονίες Ἀράδων, πειρατικὰ ρεσάλτα ἰσραηλινῶν πολεμικῶν πλοίων» κ.ο.κ. (Πληρ. 4ελτίο Φ. 14-2δ Φεόρουαρίου 1993). Ἀπορῶ, γιατὶ διαμαρτύρονται ὁ «Εφοπλιστὴς» καὶ τὸ «Πρίν». Δὲν γνωρίζουν, ὅτι οἱ Εδραῖοι ἀποτελοῦν τὸν «ἐκλεκτὸ καὶ περιούσιο λαό» τοῦ Γιαχόέ, ὁ ὁποῖος διατεί- νεται ὅτι «ὅλη ἡ ὑφήλιος εἶναι δική του»; Ἄρα γιὰ πιὰ «χώρα µας» ὁμιλοῦν; ᾿Ανάγκη νὰ τὸ συνειδητοποιήσουν «οἱ λαοὶ τῆς γῆς», ὅτι ὅλες οἱ χῶρες ἀνήκουν στὸν «ἐκλεκτὸ λαὸ» μὲ τὶς εὐχὲς τοῦ Κυρίου του. Ἀνεξιθρησκεία ὋὉ Θεσσαλονικεὺς 4.Β. Γούσιος προτείνει -- μετὰ τὴν κατάρρευση τῶν πολιτικῶν δικτατοριῶν στὴν Ἀνατολικὴ Εὐρώπη - νὰ καταλυθῆ καὶ τὸ καθεστὼς τῶν πνευµα- τικῶν δικτατοριῶν, δηλαδη τῆς θρησκευτικῆς ἀνελευθερίας καὶ καταπιέσεως, πού χει