ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ Κράτα, γιαγιά! Λιμοί, λοιμοί, σεισμοὶ καὶ καταποντισμοί, πόλεμοι καὶ ἀκούσματα πολέμων. -- Οἱ ἔσχατες μέρες, λέει ἡ ἡ γιαγιά μου (τὸ λέει ἆἀπὸ τότε ποὺ τὴ θυμᾶμαι), καὶ δὲν ἔἔχουμε ἄλλῃ ἐλπίδα ἀπὸ τὴν προσευχῇ στὸ Θεό. -- Σὲ ποιὸν ἀπ ̓ὅλους, γιαγιά; -- Γενεὰ ἄπιστη καὶ διεστραμμένη, ἕ ἕνας εἶναι ὁὁ ἀλη θινὸς Θεός, μὲ κατακεραυνώνει καὶ ἀρχίζει τὸν ἐξάψαλμο. Ἡ στήλη ἆἀπογειώνεται, γίνεται μετάρσια, πτερωτή! ἐγὼ δὲ χάνω τὴν ψυχραιμία μου καὶ κρατάω σήμειωσεις. Φύγαμε: «Εὐλογῆσαί σε, Κύριος, ἐκ Σιών, ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Κύριος τῶν Δυνάμεων μεθ’ ἡμῶν, ὁ Θεὸς Ιακώδ. Ἀγάθυνον, Κύριε, ἐν τῇ εὐδοκίᾳ σου τὴν Σιών, καὶ οἰκοδομηθήτω τὰ τείχη ̓Ιερουσαλήμ. Εὐλογῆσαι ἡμᾶς, ὁ Θεός, καὶ φοθηθήτωσαν πάντα τὰ πέρατα τῆς γῆς. Τόξον συντρίψει καὶ συνθλάσει ὅπλον, καὶ θυρεοὺς κατακαύσει. Ὁ Θεὸς συνθλάσει κεφαλὰς ἐχθρῶν αὐτοῦ. Διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροί σου καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου σου. Ὡς ἐκλείπει καπνὸς ἐκλειπέτωσαν, ὡς τήκεται κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρός. Ὅπως ἂν δαφῇ ὁ ποῦς σου ἐν αἵματι, ἡ γλῶσσα τῶν κυνῶν σου ἐξ ἐχθρῶν σου. Ἐπὶ τὴν Ἱερουσαλὴμ ἡ μεγαλοπρέπειά σου, καὶ ἡ δύναμίς σου ἐν νεφέλαις. Σκοτισθήτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν ἐχθρῶν σου τοῦ μὴ ὀλέπειν, καὶ τὰ νῶτα αὐτῶν ἐρημωμένα, καὶ ἐν τοῖς σκηνώμασι αὐτῶν μὴ ἔστω ὁ κατοικῶν. Υπερασπίσαισου Κύριος, τὸ ὄνομα αὐτοῦ ̓Ιακώδ. Ἐν δυναστείαις ἡ σωτηρία τῆς δεξιᾶς σου. Ἐν τῇ δυνάμει σου εὐφρανθήσεται ὁ Βασιλεὺς Ἰσραήλ, δόξαν καὶ μεγαλοπρέπειαν ἐπιθέσεις ἐπ’ αὐτόν. Ὅτι ἡ δεξιά σου εὕροι πάντας τοῦς μισο ὕντας σε, θέσεις αὐτοὺς εἰς Ἀλίδανον πυρός, ἐν ὀργῇ συνταράξεις αὐτούς. Καὶ ἐ ἐγεννήθη μερὶς Κ υρίου, λαὸς αὐτοῦ Ἰακώό, σχοίνισμα τῆς κληρονομίας αὐτοῦ ̓Ισραήλ. Καὶ εἶπε Κύριος: Μεθύσω τὰ θέλη μου ἀφ’ αἵματος καὶ ἡ μάχαιράμου φάγεται χρέα, ἀφ ̓ αἵματος τραυματιῶν καὶ αἰχμαλωσίας, ἆ ἀπὸ κεφαλῆς ἆἀρχόντων ἐθνῶν. Παροξυνῶ ὡς ἀστραπὴν τὴν μάχαιράν μου, καὶ ἀνθέξεται αἵματος ἡ χεί μου, καὶ ἀνταποδώσω δίκην τοῖς ἐχθροῖς μου. Ἔστη Κύριος, καὶ ἐσαλεύθη γῇ, ἐπέόλεψεν καὶ ετάφη ἔθνη. Εξῆλθες εἰς σωτηρίαν τοῦ λαοῦ σου, διέκοψας ἐν ἐκστάσει κεφαλὰς δυναστῶν. Οὐ πεσούμεθα, ἀλλὰ πεσοῦνται οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς. Μὴ ἀποστήσεις τὸ ἔλεός σου ἀφ ̓ ἡμῶν, διὰ Ἀδραὰμ τὸν ἠγαπημένον σου καὶ ̓Ισραὴλ τὸν ἅγιόν σου. Ὅρκον ὦμοσετῷ Ἀδραάμ, τοῦ ποιῆσαι ἐκδίκησιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν. ̓Ελθέτω δὴ θάνατος ἐπ ̓ αὐτούς, καὶ καταδήτωσαν εἰς Ἅδου ζώντες, κατατάξεις αὐτοὺς εἰς φρέαρ διαφθορᾶς. Ούὐ γὰρ εἰσὶν οἱ θεοἱ αὐτῶν ὡς ὁ Θεὸς ἡ ἡμῶν, οἱ δὲ ἐχθροὶ ἡ ἡμῶν ἀνόητοι. Πορεύσομαι ἀπὸ δυνάμεως εἰς δύναμιν, ὑψώθητι ἐ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ἡ δόξα σου. Γνῶτε ἔθνη καὶ ἡττᾶσθε, ἰσχυκότες ἡττᾶσθε, ἐὰν γὰρ πάλιν ἰσχύσητε, καὶ πάλιν ἡττηθήσεσθε. Τοῦ δῆσαι τοὺς δασιλεῖς αὐτῶν πέδαις καὶ χειροπέδαις σιδηραῖς. Ὑψωθήσομαι ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὑψωθήσομαι ἐν τῇ γῇ» κ.τ.λ. καιλο. Σύνελθε, γιαγιά. Δὲν προσεύχεσαι, δύστυχη, σὲ κανένα Θεό, ἀλλὰ σ' ἕνα ἀπαίσιο ἐξουσιαστικὸ τέρας ποὺ τρώει «χρέας» καὶ δροσίζεται μὲ τὸ αἷμα τῶν τραυματιῶν καὶ τῶν αἰχμαλώτων. «Ἄφρων», εἰπε, «διάδασε», καὶ μοῦ ἔδωσε τὸ θιδλίο ποὺ κρατοῦσε. «Ωρολόγιον τὸ Μέγα», ποὺ ἐκδίδει ἡ Ἀποστολικὴ Διακονία τῆς ̓Εκκλησίας τῆς Ελλάδος «πρὸς καλλιέργειαν ἤθους καὶ ὑγιεστέραν διαπαιδαγωγίαν τῶν πιστῶν». Ὅ,τι καὶ νά 'λεγα τώρα ἐγώ, ἡ γιαγιὰ θὰ μ ̓ ἔόγανε ἄπιστο σκυλὶ ἀγαρηνό. Χριστιανοὶ μπαμπανᾶτοι οἱ Ἕλληνες, προσευχόμαστε νυχθημερὸν σ ̓ ἕνα θεὸ αἱμοχαρῆ, αἱμοδιψῆ και ὶ αἱμοδόρο, ἐκ Σιὼν καταγόμενο καὶ γιὰ τὴ Σιὼν ἐγκληματοῦντα, νὰ δώσει ἡ χάρη του καὶ νὰ καμαρώσουμε τὸν Βασιλέα Ἰσραὴλ χυρίαρχον «ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν». Τοὺς ἄλλους λαοὺς νὰ τοὺς ἐξολοθρεύσει, μέχοι ποὺ νὰ μὴ μείνει κολυμπηθρόξυλο, καὶ νὰ δέσει τοὺς θασιλιᾶδες τους «πέδαις καὶ χειροπέδαις σιδηραῖς». «Οὐ γὰρ εἰσὶν οἱ θεοὶ αὐτῶν ὡς ὁ Θεὸς ̓Ιακώδ», καὶ μὴ λέτε ὀνόματα. Ἔτι δεόμεθα σ ̓ ἕνα θεὸ διεθνῆ τρομοκράτη ποὺ σπάει κεφάλια, ξουθαφίζει λαιμοὺς καὶ ταΐζει τὰ σκυλιάτου μὲ τὶς σάρκες τῶν ἐχθρῶν του, ποὺ κατὰ εὐτυχῆ συγκυρία εἶναι καὶ ἐχθροὶ τοῦ περιουσίου. Θεὸς- υἱὸς Ἰακώό, Γιά ἱάννης κερνάει -- Γιά νάννης πίνει τὸ ἴδιο μεθυστικὸ ασί. Ἰσοθεῖα τῆς ἀνωμαλίας, καὶ ὁ Θεὸς νὰ μᾶς φυλάει. Κι ἐγὼ ποὺ πίστευα ἡ ἀφελή ς, πὼς εἰχα τουλάχιστον «Χριστὸν καὶ τοῦτον ἐσταυρωμένον». ἀπὸ δαύτους' ἀπὸ τ’ ἀποσπόρια τῶν δικαίων Ἀθραὰμ καὶ Σία «τῶν οὐχ ἡμαρτηκότων», γι αὐτὸ καὶ δὲν τοὺς ζήτησε κανεὶς νὰ --------ἶ----