Παγκόσμια πνευματικὴ «Ελδετία» Ἥ ἀνθρωπότης τοῦ 2.000 μ.Χ. γίνεται ὁσημέραι πιὸ ἑλλη γική. Ὅ ἑλλη νικὸς τρόπος ἀντιλή ψεως τῆς ζωῆς; καὶ τοῦ κόσμου, ἐφαρμοζόμενος στὸ πνεῦμα καὶ στὴν πράξη ὡς διάλογος, ἔλεγχος, ἔρευνα, θεωρία, ἀπόδειξη, μὲ μία φράση: ἔλλογη προσέγγιση τῆς πραγματικότητας, εἶναι σήμερα περισσότερο ὑπαρκτὸς καὶ ἴσχυρός, ὅπου γῆς, ἀπὸ κάθε ἄλλη περίοδο. Μετὰ τὴν ἱστορικὴ δολοφονία της στὸν Μεσαίωνα, τὴν ἀδέδαιη ἐπανεμφάνισή της στὴν ̓Αναγέννηση, τὴν δημιουργική της παρουσία στοὺς ἑπόμενους αἰῶνες ἡ ̓Ελληνικότη τα σήμερα, στὴν ἐποχὴ τῶν ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν, ἔδειξε μὲ τὸν πιο ἐπιόλητικὸ τρόπο, ὅτι ὅ,τι σπουδαῖο διαθέτει ὁ ἄνθρωπος, τὴν ̓Επιστήμη, τὴν Τεχνολογία, τὴν Δημοκρατία, τὸν Στοχασμὸ καὶ τὸν Πολιτισμό, εἰναι ἀποκλειστικῶς τέκνα δικά τής. Καὶ φάνηκε ὁλοκάθαρα ἀφ ̓ ἑτέρου, ὅτι ὅ,τι ἀρνητικὸ δαρύνει σήμερα τὴν ἀνθρώπινη ζωή, τὸ δόγμα, ὁ ἐξουσιασμός, ἡ θεοκρατία, τὸ παράλογο, τὸ σκοτεινό, τὸ δάρθα. θ0ο, εἶναι ἀποκλειστικὰ προϊὸν μὴ ἑλληνικῶν τρόπων σκέπτεσθαι καὶ ζήν. ̓ Αν μποροῦμε να φαντασθοῦμε μιὰ ἀνθρωπότη τα ἐστερημένη : τῆς Ελλη νικότήητας, ἡ εἰκόνα ποὺ θὰ προέκυπτε θὰ ἡήταν ἐκείνη ἑνὸς κόσμου δυθισμένου στὴν ἄγνοια, τὴν δυστυχία, τὴν πεῖνα, τὴν ἐξαθλίωση, τὴν τυραννία, τὴν ἀγριότητα, τὴν παράγοια. .4 ὥρο χωρὶς ἀνταπόδοσ τῆς “Ελλάδος πρὸς τὴν ἀνθρωπότη τα ἦταν ἡ προσφορὰ αὐτή, ἄνθος ποὺ φύτρωσε σὲ μιὰ γωνιὰ τοῦ πλανήτη καὶ ἐγονιμοποίησε μὲ τὴν γενεσιουργὸ γύρη του ὁλόκληρή τὴν γῆ. Αὐτὴ ἡ γωνιά, που ἐδαφικὰ συμπίπτει μὲ τὸ σημερινὸ κράτος «Ελλάδα» (καὶ τὴν Δυτική Μικρὰ Ασία- -ΘράκηΜεγάλη ̓Ελλάδα- -Σικελία), «ἀμείφθη κε» στὴν συνέχεια γιὰ ἀμέτρητους αἰῶνες μὲ τὸ αἷμα, τὴν καταστροφή, τὸν δανδαλιομό, τὴν τυραννία, τὸ σκότος, τὴν ταπείνωση, δηλαδὴ μὲ τὸ μῖσος τοῦ ̓Εξουσιασμοῦ, ποὺ ἔδρασε ἐγκληματικὰ (καὶ δρᾶ ἀκόμη ) ὡς θρησκευτισμός, κρατικισμὸς καὶ κοινωνικοοικονομισμός. Ἢ δαρδαρότης ὠργίασε καὶ ὀργιάξει σ’ ἕνα χῶρο, ποὺ εἰναι ἱερὸς καὶ ἆπαραδίαστος γιὰ ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα, ποὺ θἄπρεπε νὰ εἶναι τόπος προσκυνήματος. Θἄπρεπε κυρίως καὶ πρωτίστως νὰ λειτουργῆ ὡς «μοντέλο»-ὁδηγος-δείκτης τοῦ τί εἶναι ἀληθινὸ καὶ τί ψεύτικο, τοῦ τί εἴναι ἔλλογο καὶ τί παράλογο, ἑνὶ λόγῳ τοῦ τί εἶναι Ελλη νικὸ καὶ τί μὴ Ἕλλη νικό. "Ετσι τὸ ἀρχαῖο πανάκριδο δῶρο τῆς ̓Ελληνικότητας πρὸς τὴν ἀνθρωπότητα θὰ ἀναπαρήγετο συνεχῶς καὶ δημιουργικά, γιὰ νὰ προσφέρη νέα εὐεργετήματα καὶ λύσεις στὰ προκύπτοντα ἀδιέξοδα, ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ χρη-.ὄὉ{Ὁ( },ὃ..