ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΚΟΥΤΟΥΛΑΣ Ἢ Μυκηναϊκὴ ἀρχαιότερη ̓Αρία γλῶσσα ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ:Η ΜΥΚΗΝΑΊ ΚΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΙΚΗΣ Β Τὸ μνημειῶδες ἔργο τῆς ἀποχρυπτογράφησης τῆς Γραμμικῆς Γραφῆς Β ἀπὸ τὸν Μ. Ψεπίτίς τὸ 1952 («Ενἰάσμοε [ον σγεεΚ ἀἰαί[εοί ἰπ {1ο Μγοεπεαη αἀγομῖνο5»: «Μαρτυρίες περὶ Ἑλληνικῆς διαλέκτου στὰ Μυκηναϊκὰ ἀρχεῖα», 1Η5 73, 1953, 84-103) ἀπεκάλυψε τὴν ἀρχαιότερη γνωστὴ μέχρι στιγμῆς μορφὴ Ἑλληνικῆς Γλώσσας, τὴν Μυκηναϊκὴ Ἕλληνική. Χρονολογικὰ τὰ γραπτὰ μνημεῖα τῆς Γραμμικῆς Β, ποὺ διασώθηκαν σὲ 4000 πήλινες πινακίδες τῆς Κνωσοῦ, τῆς Πύλου, τῶν Μυκηνῶν κ.λπ. καὶ ἀποκαλύπτουν τὴν Μυκηναϊκή μορφὴ τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας, ἀνάγονται τουλάχιστον περὶ τὸν 150 αἰ. π.Χ. (1450-1400 π.Χ.). ̓Αποτελοῦν δὲ τὰ ἀρχαιότερα γραπτὰ μνημεῖα τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Πολιτισμοῦ (6λ. 1. Προμπονᾶ, Σύντομος Εἰσαγωγὴ εἰς τὴν Μυκηναϊκὴν Φιλολογίαν, ̓Αθῆναι, 1984, σελ. 5) καὶ ἀποκαλύπτουν -- ὅπως θὰ δειχθεῖ παρακάτω -- τὴν ἀρχαιότερη γλῶσσα τῆς Αρίας Φυλῆς. Ἢ γλωσσολογική ἀνάλυση τῶν φωνολογικῶν χαρακτηριστικῶν τῆς Μυκηναϊκῆς Ἑλληνικῆς, ποὺ θὰ ἐπιχειρηθεῖ παρακάτω, ἀνάγει τουλάχιστον πέρα τῆς 2ης χιλιετίας π.Χ. τὶς ἀπαρχὲς τῆς Ἑλληνικῆς Γραφῆς. Τὰ πανάρχαια (πρὸ τοῦ 2000 π.Χ.) γλωσσικὰ φαινόμενα ποὺ διασώζονται στην Μυκηναϊκὴ Ἑλληνική, ἡ πληρότητα καὶ ἡ συχνότητά τους, δὲν ἀπαντῶνται καθ’ ὅμοιον τρόπο σὲ καμμιὰ ἄλλη ἀρχαία γλῶσσα καὶ εἶναι ἡ 'δοῶσα μαρτυρία γιὰ τὴν πανάρχαια ἡλικία τῆς Ἑλληνικῆς, ποὺ τὴν καθιστᾶ σὲ πιὸ πρωτόγονη ἴσως μορφὴ τὴν μητέρα-γλῶσσα τῆς ́'Αρίας Φυλῆς (6λ. λῆμμα «Ἑλλὰς» καὶ τόμον «Αληθινή Προϊστορία» τῆς ἐγκυκλοπαίδειας «ΗΛΙΟΣ»). Μ. Βέντρις: Σαράντα χρόνια μετὰ Πέρασαν ἀχριθῶς σαράντα χρόνια ἀπὸ τὸ Φθινόπωρο τοῦ 1953, ὅταν ὁ "Αγγλος ἀρχιτέκτων Μιχαήλ. Βέντρις ἀνακοίνωσε ἐπίσημα τὰ ἀποτελέσματα τῆς εὐφυοῦς ἐργασίας του, τὴν ἀποκρυπτογράφηση δηλαδὴ τῆς Γραμμικῆς Γραφῆς Β, δίνοντας ἔτσι ἕνα δαθὺ ἅλμα πρὸς τὰ πίσω στὴν ἑλληνικὴ ἱστορία. Τὴν ἱστορία μας, ποὺ τὰ γνωστὰ «κέντρα» ἀνήγαγαν μόλις στὸ 776 π.Χ., δηλαδὴ περίπου στὰ χρόνια τῆς πρώτης Ὀλυμπιάδος. ---».