Ἡ ΚΊΝΗΣΙΣ τῶν ΙΔΕΩΝ ”"0ργιο φοινικισμοῦ μὲ ἑλληνικὰ χρήματα καὶ μὲ συμμετοχὴ 4 ἀνωτάτων φορέων Ποιός ξέρει πόσα χρόνια, πόσες γενιὲς θὰ περάσουν, μέχρι νὰ λυτρωθεῖ ὁ Ἑλληνισμὸς ἀπὸ «τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας» --Ἰνδοευρωπαίους καὶ Φοίνιχες---, ποὺ οἱ διάφορες ἀνθελληνικὲς «ἐπιστημονικὲς» θεωρίες τὸν ἔχουν κάνει νὰ «τοὺς κουδανεῖ μὲς στὴν ψυχή του»... ”Ακουσα γιὰ τὸ τετράτομο ἔργο «Τὸ Ναυτικὸ στὴν ἱστορία τῶν Ελλήνων», ἐκδόσεως τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ. Φρόντισα νὰ τὸ προμηθευτῶ. Λόγοι συναισθηματικοί, μιὰ ζωὴ σὲ ποντοπόρα πλοῖα καὶ στρατιωτική θητεία ὡς ἔφεδρος ἀξιωματικὸς στὸ Ναυτικό μας, μοῦ τὸ ἐπέθαλαν. Μιὰ γενικὴ ματιὰ στὸ ἔργο δίνει πολὺ καλὴν ἐντύπωση. Ἐπιμελη μένη ἡ ἔκδοσῃ. Ἐργασία ποὺ πρέπει νὰ ἀπαίτησε πολὺ κόπο, χρόνο καὶ μεράκι. Πλῆθος οἱ Φωτογραφίες, εἰκόνες καὶ χάρτες. Μεθοδικὲς οἱ παραπομπές στὸ κείμενο, στὸ ἀνθολόγιο ἀρχαίων συγγραφέων, στὴν πλουσιωτάτη θιθλιογραφία ποὺ περιλαμθάνει 1343 πηγές, ἐξ αὐτῶν 525 Ἑλληνικὲς καὶ 817 Εένες. Μετὰ τὸν πρόλογο, στὸν ὁποῖο εἶναι ἐμφανὴς ἡ ἀγάπη τοῦ συγγραφέα κ. Μάρκου-Μαρίου Σίμψα, ἀρχιπλοιάρχου (Ο) Π.Ν., γιὰ τὸ Ναυτικό μας καὶ τὴ θάλασσα, ἀκολουθοῦν συνόψεις στὴν ̓Αγγλική, Γαλλική, Γερμανική, Ισπανική καὶ Ιταλική. Τὶς καλὲς ἐντυπώσεις μου διέλυσε ἡ ἀνάγνωση τοῦ πρώτου μέρους «Πανάρχαια καὶ ̓ ̓Αρχαῖα Πλοῖα» τοῦ α) τόμου. Στὸ μέρος αὐτὸ τοῦ θιθλἰου ὁ συγγραφέας, παρασυρόμενος ἀπὸ πηγὲς τῆς ξένης ---κυρίως--- θιόλιογραφίας, πέφτει στὶς παγίδες ἑνὸς ἄκρατου Φοινικισμοῦ ἀντιγράφοντας τὶς «πληροφορίες» ποὺ διάφοροι «ἐπιστήμογες-ἐρευνητὲς» ἔχουν κατασκευάσει, προσπαθώντας μὲ τὶς «θεωρίες» καὶ τὶς «ἀπόψεις» τους νὰ μειώσουν τὴν προσφορὰ τοῦ ἔθνους μας στὸν παγκόσμιο πολιτισμὸ κατὰ τὸ ἀπώτερο παρελθόν, προθάλλοντας ἀνύπαρχτες προσφορὲς ἄλλων λαῶν. ̓Αντιγράφω ἐνδεικτικὰ περικοπές, ἀναφέροντας τὸν ἀριθμὸ σελίδας καὶ σχολιάζοντας κατὰ περίπτωσιν. Κεφάλαιο Πρῶτο, «095 αἰῶνες γαυσιπλοΐας». Σελίδα 52: «Γιατὶ ἐπιθάλλεται νὰ σημειώσουμε, ὅτι κατὰ τὶς χιλιετίες τρίτη καὶ δευτέρα π.Χ., τὶς ὁποῖες στὸ μέρος αὐτὸ ἐπισκοποῦμε, ἀκόμη καὶ κατὰ τὴν τετάρτη χιλιετία ἀναπτύχθηκαν στὴν ἀνατολικὴ λεκάνη τῆς Μεσογείου ναυτικά, τὰ ὁποῖα ἐπηρέασαντὴν ἀνάπτυξη τοῦ ναυτικοῦ στὸν ̓Ελλαδικὸ χῶρο καὶ δέχθηκαν ἀπ ̓ αὐτὸ ἐπιὁράσεις. Τὸ ἀρχαιότερο ἀπ’ αὐτά, ποταμίσιο κυρίως, ἦταν τὸ αἰγυπτιακό, ἀλλὰ τὸ ἰσχυρότερο καὶ μὲ μεγαλύτερη διάρκεια τὸ ναυτικὸ τῶν Φοινίκων. Τὸ ἀσσυριακό, τὸ ἑδραϊκὸ καὶ τὸ ναυτικὸ τῶν Περσῶν ἀκολουθοῦσαν». Σχόλιό μου: Κατὰ τὴν 4η, 3η καὶ 2η χιλιετία π.Χ.: α) Τὸ αἰγυπτιακὸ ναυτικὸ ἀἄπετελεῖτο μόνο ἀπὸ ποταμόπλοια τοῦ Νείλου, ὅπως συνάγεται καὶ ἀπὸ τὸ κείμενο τῆς ἴδιας καὶ τῆς ἑπομένης σελίδας τοῦ θιθλἰου, 6) τὸ ναυτικὸ τῶν Φοινίκων ἐμφανίστηκε, ὡς γνωστόν, στὸ δεύτερο | ἥ μισυ τῆς 2ας χιλιετίας, γ) τὸ ναυτικὸ τῶν ̓Ασσυρίων ταξίδεψε μόνο στὸν Τίγρη καὶ τὸν Εὐφράτη, ὃ) οἱ Ἑδραῖοι, κατὰ τὰ γραφόμενα τοῦ συγγραφέα στὴ σελίδα 58 (προφανῶς ἐξ ἄλλης πηγη ς), «μέχρι τῆς δασιλείας τοῦ Δαυἰὃ ---1055 ἕως 1015 π.Χ.--- ἀγνοοῦν τὰ ναυτικὰ πράγματα» καὶ ε) τὸ ναυτικὸ τῶν Περσῶν στὴ Μεσόγειο. δὲν μποροῦσε νὰ προὐπάρχει τῆς Περσικῆς αὐτοχρατορίας, ποὺ τὶς χιλιετίες αὐτὲς ἦταν ἀν ύπαρκτη. Αντιθέτως: Οἱ πλόες στὸ Αἰγαῖο ἔχουν ἀρχίσει