Ἡ ΚΊΝΗΣΙΣ τῶν ΙΔΕΩΝ ”"0ργιο φοινικισμοῦ μὲ ἑλληνικὰ χρήματα καὶ μὲ συμμετοχὴ 4 ἀνωτάτων φορέων Ποιός ξέρει πόσα χρόνια, πόσες γενιὲς θὰ περάσουν, µέχρι νὰ λυτρωθεῖ ὁ Ἑλληνι- σμὸς ἀπὸ «τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας» --Ἰνδοευρωπαίους καὶ Φοίνι- χες---, ποὺ οἱ διάφορες ἀνθελληνικὲς «ἐπιστημονικὲς» θεωρίες τὸν ἔχουν κάνει νὰ «τοὺς κουδανεῖ μὲς στὴν ψυχή του»... ”Ακουσα γιὰ τὸ τετράτομο ἔργο «Τὸ Ναυτικὸ στὴν ἱστορία τῶν Ελλήνων», ἐκδό- σεως τοῦ Γενικοῦ Ἐπιτελείου Ναυτικοῦ. Φρόντισα νὰ τὸ προμηθευτῶ. Λόγοι συ- ναισθηματικοί, μιὰ ζωὴ σὲ ποντοπόρα πλοῖα καὶ στρατιωτική θητεία ὡς ἔφεδρος ἀξιωματικὸς στὸ Ναυτικό µας, μοῦ τὸ ἐπέθαλαν. Μιὰ γενικὴ ματιὰ στὸ ἔργο δίνει πολὺ καλὴν ἐντύπωση. Ἐπιμελη μένη ἡ ἔκδοσῃ. Ἐργασία ποὺ πρέπει νὰ ἀπαίτησε πολὺ κόπο, χρόνο καὶ μεράκι. Πλῆθος οἱ Φωτογραφίες, εἰκόνες καὶ χάρτες. Μεθο- δικὲς οἱ παραπομπές στὸ κείµενο, στὸ ἀνθολόγιο ἀρχαίων συγγραφέων, στὴν πλου- σιωτάτη θιθλιογραφία ποὺ περιλαμθάνει 1343 πηγές, ἐξ αὐτῶν 525 Ἑλληνικὲς καὶ 817 Εένες. Μετὰ τὸν πρόλογο, στὸν ὁποῖο εἶναι ἐμφανὴς ἡ ἀγάπη τοῦ συγγραφέα κ. Μάρ- κου-Μαρίου Σίμψα, ἀρχιπλοιάρχου (Ο) Π.Ν., γιὰ τὸ Ναυτικό µας καὶ τὴ θάλασσα, ἀκολουθοῦν συνόψεις στὴν ᾽Αγγλική, Γαλλική, Γερμανική, Ισπανική καὶ Ιταλική. Τὶς καλὲς ἐντυπώσεις µου διέλυσε ἡ ἀνάγνωση τοῦ πρώτου μέρους «Πανάρχαια καὶ ᾿᾽Αρχαῖα Πλοῖα» τοῦ α) τόμου. Στὸ µέρος αὐτὸ τοῦ θιθλἰου ὁ συγγραφέας, παρασυ- ρόμενος ἀπὸ πηγὲς τῆς ξένης ---κυρίως--- θιόλιογραφίας, πέφτει στὶς παγίδες ἑνὸς ἄκρατου Φοινικισμοῦ ἀντιγράφοντας τὶς «πληροφορίες» ποὺ διάφοροι «ἐπιστήμο- γες-ἐρευνητὲς» ἔχουν κατασκευάσει, προσπαθώντας μὲ τὶς «θεωρίες» καὶ τὶς «ἀπό- ψεις» τους νὰ μειώσουν τὴν προσφορὰ τοῦ ἔθνους μας στὸν παγκόσμιο πολιτισμὸ κατὰ τὸ ἀπώτερο παρελθόν, προθάλλοντας ἀνύπαρχτες προσφορὲς ἄλλων λαῶν. ᾿Αντιγράφω ἐνδεικτικὰ περικοπές, ἀναφέροντας τὸν ἀριθμὸ σελίδας καὶ σχολιάζο- ντας κατὰ περίπτωσιν. Κεφάλαιο Πρῶτο, «095 αἰῶνες γαυσιπλοΐας». Σελίδα 52: «Γιατὶ ἐπιθάλλεται νὰ σημειώσουμε, ὅτι κατὰ τὶς χιλιετίες τρίτη καὶ δευ- τέρα π.Χ., τὶς ὁποῖες στὸ μέρος αὐτὸ ἐπισκοποῦμε, ἀκόμη καὶ κατὰ τὴν τετάρτη χι- λιετία ἀναπτύχθηκαν στὴν ἀνατολικὴ λεκάνη τῆς Μεσογείου ναυτικά, τὰ ὁποῖα ἐπη- ρέασαντὴν ἀνάπτυξη τοῦ ναυτικοῦ στὸν ᾿Ελλαδικὸ χῶρο καὶ δέχθηκαν ἀπ᾽ αὐτὸ ἐπι- ὁράσεις. Τὸ ἀρχαιότερο ἀπ’ αὐτά, ποταμίσιο κυρίως, ἦταν τὸ αἰγυπτιακό, ἀλλὰ τὸ ἰσχυρότερο καὶ μὲ μεγαλύτερη διάρκεια τὸ ναυτικὸ τῶν Φοινίκων. Τὸ ἀσσυριακό, τὸ ἑδραϊκὸ καὶ τὸ ναυτικὸ τῶν Περσῶν ἀκολουθοῦσαν». Σχόλιό μου: Κατὰ τὴν 4η, 3η καὶ 2η χιλιετία π.Χ.: α) Τὸ αἰγυπτιακὸ ναυτικὸ ἀἄπε- τελεῖτο μόνο ἀπὸ ποταμόπλοια τοῦ Νείλου, ὅπως συνάγεται καὶ ἀπὸ τὸ κείµενο τῆς ἴδιας καὶ τῆς ἑπομένης σελίδας τοῦ θιθλἰου, 6) τὸ ναυτικὸ τῶν Φοινίκων ἐμφανί- στηκε, ὡς γνωστόν, στὸ δεύτερο | ἥ μισυ τῆς 2ας χιλιετίας, γ) τὸ ναυτικὸ τῶν ᾿Ασσυρίων ταξίδεψε μόνο στὸν Τίγρη καὶ τὸν Εὐφράτη, ὃ) οἱ Ἑδραῖοι, κατὰ τὰ γραφόμενα τοῦ συγγραφέα στὴ σελίδα 58 (προφανῶς ἐξ ἄλλης πηγη ς), «μέχρι τῆς δασιλείας τοῦ Δαυ- ἰὃ ---1055 ἕως 1015 π.Χ.--- ἀγνοοῦν τὰ ναυτικὰ πράγματα» καὶ ε) τὸ ναυτικὸ τῶν Περ- σῶν στὴ Μεσόγειο. δὲν μποροῦσε νὰ προὐπάρχει τῆς Περσικῆς αὐτοχρατορίας, ποὺ τὶς χιλιετίες αὐτὲς ἦταν ἀν ύπαρκτη. Αντιθέτως: Οἱ πλόες στὸ Αἰγαῖο ἔχουν ἀρχίσει