8442 ἀρθοῦν στὸ ὕψος τῶν περιστάσεων καὶ νὰ ἀντιδράσουν στὸ ἔγχλημα ποὺ συντελεῖται, ἄλλως ἡ ἱστορία θὰ τοὺς καταγράψει ὡς τοὺς κυριώτερους ἐνόχους γι’ αὐτό. Προ- σωπικὰ ἔχω ἀρχίσει τὴν ἀντίδρασή µου, ΔΑΥΔΟΣΜ145, Ἰανουάριος 1994 ἐπαναφέροντας τὸν τονισμὸ στὴν γραφή µου ἔστω καὶ μὲ κάποια λάθη. Μετὰ τιμῆς ᾿Αναστάσιος Μπογιατζῆς Πειραιᾶς ὋὉ ἄγριος διωγμὸς τῆς Ἑλληνικότητος ἐπὶ Βυζαντίου Κύριε ε διευθυντὰ, Πρὸ ἐτῶν κάπου εἶχα διαδάσει: «Ὁ Θεὸς δημιουργεῖ τὸ μέλλον καὶ ὁ Τσάρος τὸ πα- ρελθόν». Ὅποιος ὅμως τὸ ἔγραψε, σίγουρο εἶναι ὅτι θά εἶχε ὑπόψη του τὸν τρόπο ποὺ γράφεται ἡ Ἑλληνικὴ ἱ ἱστορία, μιὰ καὶ οἱ ἱστορικοί µας συνηθίζεται νὰ τὴν προσαρ- μόζουν στὰ ἰδεολογικά τους πιστεύω. Στὴν παροῦσα μου ἐπιστολὴ θὰ ἀναφερθῶ σ᾽ ὅσους προσπαθοῦν τὰ τελενταῖα {100 χρό- νια νὰ ὡραιοποιήσουν τὴν Βυζαντινὴ πε- ρίοδο, καὶ χειρότερα, νὰ τὴν ταυτίσουν μὲ τὸν Ἑλληνισμό. Μέχρι τὰ μέσα τοῦ περασμένου αἰώνα, ποὺ οἱ θύμισες ἦταν ἀκόμα νωπές, δὲν ὑπῆρχε ἱστορικὸς ποὺ νὰ ἀναφέρεται κο- λακευτικὰ στὴ Βυζαντινὴ περίοδο. “Ο ”Αγγλος ἱστορικὸς Οτδδου περιέγραψε τὴν Βυζαντινὴ ἱστορία σὰν µία περίοδο γεμά- τη ἀπὸ δολοφονίες καὶ φλυαρίες. Ὃ Γάλ- λος Λεμπὸ στοὺς 30 ὁλόχληρους τόμους ἱστορίας δὲν ἔχει νὰ πεῖ τίποτε τὸ θετικὸ γι’ αὐτὴ τὴν περίοδο. Ὁ Βολταῖρος ἔγραφε, ὅτι ἡ Βυζαντινὴ | ἱστορία εἶναι ἀποτρόπαιη διαδοχὴ γεγονότων, ὁ Μοντεσκιέ, ὁ Ντι- ντερὸ θεωροῦσαν τὸ Βυζάντιο «Βας Επιρίγε» καὶ ἐνσάρκωση τοῦ σχοταδισμοῦ. ὋὉ Γκαῖτε μιλάει γιὰ μία ἀτέλειωτη νύχτα, ποὺ ἔσδησε τὸ φῶς τῆς οἰκουμένης κ. λπ. Τὸ Βυζάντιο ηταν ἕνα θεοχρατικὸ χράτος ἀπό- λυτο καὶ ἀπάνθρωπα σχλη ρό, ἐξόντωσε κά- θε ἀντιφρονοῦντα καὶ ἀντιφωνοῦντα, ἰσο- πέδωσε πόλεις, ἄλλαξε ὀνομασίες σὲτοπω- γύµια καὶ ἀνθρώπους, γιὰ νὰ ἀποξενώσει, ἐχθροποιήσει χαὶ διαγράψει τὸ παρελθόν. Μετέτρεψε τή ροή χειμάρρων, γιὰ νὰ πα- ρασύρουν καὶ σθήσουν ἀπὸ τὴν ἐπιφάνεια τῆς γῆς ὅ,τι μποροῦσε νὰ θυμίζει Ἑλληνικὸ πολι τισμὀ, μετακίνη σε .ὁλόκλη ρους πλη θυ- σμούς, δημιούργησε ἀνύπαρκτες ἐθνότη- τες, σοφίστηκε ἀλφάδητα, προκάλεσε τὴν ἐννοιολογικὴ ἀναστροφὴ λέξεων (Ἐωσφό- ρος, Μέμφις, Ἑλλην), γιὰ νὰ τεμαχίσει καὶ ἀποδυναμώσει, ἀποπροσανατολίσει τὸν ἄνθρωπο, καὶ ἀπὸ ἄνω θρώσκοντα νὰ τὸν µεταθάλει σὲ δοῦλο ταπεινὸ καὶ ὑπάκουο μὲ ἕνα συνεχὲς πνευματικὸ καὶ σωματικὸ σφυροκόπηµα ποὺ θάσταξε 1100 χρόνια. ᾿Αποπροσανατόλισε τὴν ἀνθρωπότητα, ποὺ δὲν μπορεῖ ἀκόμη καὶ σήµερα νὰ συ- νέλθει ἀπὸ αὐτὸ τὸν ἐφιάλτη. Γιὰ 1100 χρόνια ὁ μοναδικὸς σχοπὸς ὕπαρξης τοῦ Βυζαντίου δὲν ἡ ήταν ἡ λατρεία τοῦ Θεοῦ, ἀλλὰ ἡα ἢ γενοκτονία τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων και ἡ ἐξαφάνιση ἀπὸ προ- σώπου γῆς ὅσων μποροῦσαν νὰ θυμίζουν Ἕλληνικχο πολιτισμό. Ἡ μόνη τέχνη ποὺ ἀναπτύχθη κε ἦταν αὐτὴ ποὺ εἰχε σχέση μὲ τὴν Ἐκκλησία, ὅλες οἱ ἄλλες δραστηριό- τητες ἐκτὸς τῆς γεωργίας ἦταν ὑ ὑπὸ διωγ- μὸν. Τὸ «θέλημα τοῦ Θεοῦ» ἔγινε ὁ χατα- λύτης κάθε προσπάθειας σκέψης καὶ ἡ µο- ναδικὴ ἀπάντηση στὶς ἔρωτ σεις ἐπὶ πα- ντὸς ἐπιστητοῦ. Τὸ Βυζάντι οῆταν ἐναντίον τῶν γραμμάτων, τῶν τεχνῶν καὶ τὸ χειρό- τερο ἐναντίον τῆς χαρᾶς τῆς ζωῆς, ποὺ ται. τίστηκε μὲ τὴν ἁμαρτία. Καταδίωξε, ἐξόρι - σε, δολοφόνησε καὶ χατατρομοχράτησε τὸν ἄνθρωπο μὲ ἀφορισμούς, κατάρες, ἀναθέ- ματα, χατασχέσεις, ἐξορίες, ἐγκλή ματα: καὶ γενοκχτονίες. Ἢ ἄρνηση ὑποταγῆς στὴν ἐπί- σημη λατρεία ἐ ἐτιμωρεῖτο μὲ θάνατο καὶ, µευση τῶν ὅποιων περιουσιακῶν στοι εις ων. Τὴν μαύρη αὐτὴ περίοδο, ὁπότε διαπρά- χθηκε τὸ μεγαλύτερο. σὲ διάρχειά καὶ ἀγριότητα ἔγχλημα στὴν ἱστορία τῆς ἀν- θρωπότητος, τὴν σημµατοδοτοῦν δύο πορ- καγιές τοῦ ἔντυπου λόγου. Τὴν πρώτη τὴν διέταξε ὁ ὁ πρῶτος διδάξας τὸ κάψιμο 6ι- θλίων, ὁ αὐτοκράτορας Κωνσταντῖνος τὸ 325 μ. Χ., ὁπότε κάηκαν ὅλα τὰ διδλία ἐκτὸς τῶν ἐκκλησιαστικῶν. Ἴσως αὐτὴ ἡ κατα- στροφὴ τοῦ πνευματικοῦ πλούτου νὰ εἶχε μεγαλύτερες ἐ ἐπιπτώσεις στὴν ἐξέλιξη τῆς ἀνθρωπότητος ἀπὸ τὴν καταστροφὴ τῆς Βιθλιοθήκης τῆς κο ωνδοσίας, Καὶ τὴν τελευταία την διέταξε ὁ πατριάρχης Γεν- νάδιος Σχολάριος μὲ τὰ ἴδια Ἀριτήρια. Τὸ Βυζάντιο τελικὰ σὲ πεῖσμα τῆς λο- γικῆς καὶ τῶν ἱερῶν κανόνων κατόρθωσε τὸ ἀκατόρθωτο: Νὰ μετατρέψει μιὰ οἴκου- µενικῆ θρησκεία σὲ κρατική. Καὶ στὴ συ- νέχεια νὰ συρρικνωθεῖ ἕνα ἔθνος, ποὺ ἁπλωνόταν σὲ τρεῖς ἠπείρους, σὲ ἕνα κρα- τίδιο 134 χιλιάδων τ.χλμ. Τὰ ἔδεσε καὶ τὰ