ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ὄλεθρος Ὁ ἐτήσιος ἀριθμὸς τῶν ἀμθλώσεων ἀνέρχεται στὶς 408.000! («Τὰ Νέα» 11-6-93). Κι’ ὅμως τὸ κράτος παρατηρεῖ ὡς ἀπαθὴς θεατὴς καὶ συνένοχος τὸν δημογραφικὸ ὄλεθρο τοῦ Ελληνικοῦ λαοῦ. Τί ἔπρεπε νὰ εἶχε κάνει; Ὥφειλε νὰ εἶχε νομοθετήσει τὰ ἀχόλουθα μέτρα: |) ̓Απαγόρευσι τῶν ἀμόλώσεων, πλὴν τῶν περιπτώσεων συλλήψεως ἐκ διασμοῦ ἢ κινδύνου ὑγείας τῆς μητρὸς καὶ ἐκ σοδαρῶν κοινωνικῶν ἢ λόγων δημοσίας ὑγείας, π.χ. ἐγκυμοσύνη παράφρονος. 2) δρυσι Δημογραφικῆς Τραπέζης, ὅπου τὰ ἔσοδα θὰ προέρχωνται ἐκ τοῦ προὐπολογισμοῦ θάσει προγράμματος καὶ ἐκ τοῦ φόρου ἀγαμίας. Σκοπὸς τῆς Τραπέζης θὰ εἶναι ἡ χρηματοδότησι γεννήσεὧν (σοθαρὸ ποσὸν γιὰ κάθε παιδὶ ποὺ τεχνοποιεῖ ἡ οἰκογένεια). Εἶναι γελοῖο, τὸ κράτος νὰ χρηματοδοτῆ τὴν παραγωγὴ χοίρων καὶ δοδιῶν καὶ νὰ μὴ ἐπιδοτῆ τὴν παραγωγὴ ́Ελληνοπαίδων καὶ νὰ χοθηγῇ δάνεια πρὸς σύναψιν γάμου. 3) Καθιέρωσι φόρου ἀγαμίας, κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ ὑπερόάντες τὸ 4θὸ ἔτος τῆς ἠλικίας ἄγαμοι θὰ φορολογοῦνται μὲ 576-103 ἐπὶ τοῦ καθαροῦ κέρδους των καὶ τὰ ἔσοδα ἐξ αὐτῆς τῆς φορολογίας θὰ κατατίθενται στὴν Δημογραφικὴ Τράπεζα. 4) Χρηματοδότησι τῶν υἱοθεσιῶν στὰ ἄτεκνα ζεύγη. 5) Προστασία καὶ χρηματοδότησι τῆς ἀγάμου μητρότητος μὲ ὅλες τὶς ἐγγυήσεις ἐχεμυθείας. 6) Απαλλαγή τῶν πολυτέχνων (ἄνω τῶν 4 τέκνων) ἀπὸ κάθε φορολογία. 7) Προτίμησι τῶν τέκνων τῶν πολυτέκνων στοὺς διορισμοὺς στὸ Δημόσιο καὶ στὰ Νομικὰ Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. 8) Καθιέρωσι χαμηλοτόκων καὶ μακροπροθέσμων δανείων γιὰ τὴν σύναψι γάμου ἀπὸ τὴν Δημογραφικὴ Τράπεζα. Πολλὰ ἄλλα μέτρα ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν. ̓Αναφέραμε μερικὰ ἐνδεικτικά. 'Η ὅλη ὑπόθεσι τοῦ δημογραφικοῦ προθλήματος εἶναι ἀποκλειστικὰ οἰκονομική. Οἱ Ελληνες θέλουν παιδιά, ἀλλα φοθοῦνται τὶς οἰκονομικὲς ὑποχρεώσεις. Επομένως λύσις ὑπάρχει. ̓Απλῶς τὸ κράτος νὰ περικόψη τὶς γνωστὲς σπατάλες δισεκατομμυρίων καὶ τὴν διασπάθισι τοῦ δημοσίου χρήματος (τηλεόρασι: παθητικὸν ] δὶς μηνιαίως, συνεταιρισμοὶ κ.τ.Λ.) καὶ νὰ χρηματοδοτήση τὴν τεχνοποιΐα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκογενείας. [Ινὺχα «γιοχ» ̓Επισκεφθεὶς τὴν Ακρόπολη ὁ Χρ. Ρήγας μετέδη καὶ πρὸς τὸν ἱερὸ χῶρο τῆς Πνυκός, ὅπου, ὡς γνωστόν, συνεδρίαξε ἡ ἐκκλησία τοῦ δήμου, τὸ ἀνώτατο πολιτειακὸ ὄργανο τῆς δημοκρατίας. Στὴν Πνύχα ἐκαλοῦντο οἱ πολίτες νὰ ὁμιλήσουν μὲ τὴ θαυμάσια ἐκείνη φράση τοῦ κήρυκος: «Τὶς ἀγορεύειν δούλεται;» ̓ Εκεῖ ὠμίλησαν ὁ Μιλτιάδης χι ὁ Θεμιστοκλῆς, ὁ Περικλῆς καὶ ὁ Κίμων, ὁ Δημοσθένης χι ὁ σοχράτης χι ὅλα τ ̓ ἀστέρια τῆς πολιτικῆς καὶ πολιτιστικῆς ζωῆς τῶν ̓Αθηναίων. ἐπισκέπτης ὡστόσο ἀποκαρδιώθηκε, ὅταν διεπίστωσε τὴν ἀπουσία οἱασδήποτε πινακίδος, ποὺ νὰ κατατοπίζη τοὺς ἐπισχέπτες πῶς νὰ μεταθοῦν στὸ χῶρο τῆς Πνυκός. ̓Αποχωρώντας ἐν τῷ μεταξύ, τὸ ὄλέμμα του ἔπεσε ἐκ δευτέρου στὴν προκλητική - ἕνεχα τῶν διαστάσεών της-- πινακίδα τοῦ ̓ Αρείου Πάγου, ποὺ πληροφορεῖ τοὺς ἐπισχέπτες ὅτι στὸ χῶρο αὐτὸ ὡμίλησε ὁ ἀπόστολος τῶν ̓Εθνῶν («Ελευθεροτυπία», 8-12-93). δὲν ξέρει τὶ νὰ ὑποθέσει κανείς... Εἴμαστε τόσο Χριστιανοί, ὥστε νὰ μὴν συγχωροῦμε τοὺς “Ελληνες, ἢ τόσο μισέλληνες ὥστε μόνο τοὺς Χριστιανοὺς νὰ ὑμνοῦμε; “Ὅπως κι ἂν ἔχη τὸ πρᾶγμα, τὸ Ὑπουργεῖο Πολιτισμοῦ ὀφείλει νὰ τοποθετήσει τὶς ἀπαιτούμενες πιναχίδες τουλάχιστον γιὰ τοὺς ξένους. "Ας μὴν ξεχνοῦν οἱ ἁρμόδιοι, ὅτι «τὰ παίρνουν χοντρὰ» ἀπ’ τοὺς ξένους, ἐκθέτοντας θησαυροὺς ποὺ οὐδόλως τοὺς ἀνήκουν. ἮΗσαν “Ελληνες Κατὰ τὴν πρόσφατη ἐπίσκεψί του στὴν Ελλάδα ὁ πρόεδρος τῆς ̓Οργανώσεως γιὰ τὴν ̓Απελευθέρωσιτῆς Παλαιστίνης Γιάσερ ̓ Αραφὰτ ἐδήλωσε, ὅτι οἱ Παλαιστίνιοι εἶναι Ελληνες. Δίχως ἀμφιδολία ἔχει ἀποδειχθῆ καὶ ὅλοι οἱ εἰδικοὶ ἐπιστήμονες θεωροῦν τοὺς Παλαιστινίους ἀπογόνους τῶν Φιλισταίων, ποὺ ήσαν Ελληνογενεῖς. Τελευταῖες ἔρευνες ἀπὸ καθηγητὲς τοῦ πανεπιστημίου Χ άρόαρντ ὑπὸ