ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ Ὄλεθρος Ὁ ἐτήσιος ἀριθμὸς τῶν ἀμθλώσεων ἀνέρχεται στὶς 408.000! («Τὰ Νέα» 11-6-93). Κι’ ὅμως τὸ κράτος παρατηρεῖ ὡς ἀπαθὴς θεατὴς καὶ συνένοχος τὸν δημογραφικὸ ὄλεθρο τοῦ Ελληνικοῦ λαοῦ. Τί ἔπρε- πε νὰ εἶχε κάνει; Ὥφειλε νὰ εἶχε νομοθετήσει τὰ ἀχόλουθα µέτρα: |) ᾽Απαγόρευσι τῶν ἀμόλώσεων, πλὴν τῶν περιπτώσεων συλλήψεως ἐκ διασμοῦ ἢ κινδύνου ὑγείας τῆς μητρὸς καὶ ἐκ σοδαρῶν κοινωνικῶν ἢ λόγων δημοσίας ὑγείας, π.χ. ἐγκυμοσύνη παράφρονος. 2) δρυσι Δημογραφικῆς Τραπέζης, ὅπου τὰ ἔσοδα θὰ προέρχωνται ἐκ τοῦ προὐπολογισμοῦ θάσει προγράµµατος καὶ ἐκ τοῦ φόρου ἀγαμίας. Σκοπὸς τῆς Τραπέζης θὰ εἶναι ἡ χρηµατοδότησι γεννήσε- ὧν (σοθαρὸ ποσὸν γιὰ κάθε παιδὶ ποὺ τεχνοποιεῖ ἡ οἰκογένεια). Εἶναι γελοῖο, τὸ κράτος νὰ χρηματο- δοτῆ τὴν παραγωγὴ χοίρων καὶ δοδιῶν καὶ νὰ μὴ ἐπιδοτῆ τὴν παραγωγὴ ΄Ελληνοπαίδων καὶ νὰ χο- θηγῇ δάνεια πρὸς σύναψιν γάμου. 3) Καθιέρωσι φόρου ἀγαμίας, κατὰ τὸν ὁποῖον οἱ ὑπερόάντες τὸ 4θὸ ἔτος τῆς ἠλικίας ἄγαμοι θὰ φο- ρολογοῦνται μὲ 576-103 ἐπὶ τοῦ καθαροῦ κέρδους των καὶ τὰ ἔσοδα ἐξ αὐτῆς τῆς φορολογίας θὰ κα- τατίθενται στὴν Δημογραφικὴ Τράπεζα. 4) Χρηματοδότησι τῶν υἱοθεσιῶν στὰ ἄτεκνα ζεύγη. 5) Προστασία καὶ χρηµατοδότησι τῆς ἀγάμου µητρότητος μὲ ὅλες τὶς ἐγγυήσεις ἐχεμυθείας. 6) Απαλλαγή τῶν πολυτέχνων (ἄνω τῶν 4 τέκνων) ἀπὸ κάθε φορολογία. 7) Προτίμησι τῶν τέκνων τῶν πολυτέκνων στοὺς διορισμοὺς στὸ Δημόσιο καὶ στὰ Νομικὰ Πρόσω- πα Δημοσίου Δικαίου. 8) Καθιέρωσι χαµηλοτόκων καὶ µακροπροθέσµων δανείων γιὰ τὴν σύναψι γάμου ἀπὸ τὴν Δημο- γραφικὴ Τράπεζα. Πολλὰ ἄλλα µέτρα ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν. ᾽Αναφέραμε μερικὰ ἐνδεικτικά. 'Η ὅλη ὑπόθεσι τοῦ δημογρα- φικοῦ προθλήµατος εἶναι ἀποκλειστικὰ οἰκονομική. Οἱ Ελληνες θέλουν παιδιά, ἀλλα φοθοῦνται τὶς οἰκονομικὲς ὑποχρεώσεις. Επομένως λύσις ὑπάρχει. ᾿Απλῶς τὸ κράτος νὰ περικόψη τὶς γνωστὲς σπα- τάλες δισεκατομμυρίων καὶ τὴν διασπάθισι τοῦ δημοσίου χρήματος (τηλεόρασι: παθητικὸν ] δὶς µηνι- αίως, συνεταιρισμοὶ κ.τ.Λ.) καὶ νὰ χρηµατοδοτήση τὴν τεχνοποιΐα τῆς Ἑλληνικῆς οἰκογενείας. [Ινὺχα «γιοχ» ᾿Επισκεφθεὶς τὴν Ακρόπολη ὁ Χρ. Ρήγας µετέδη καὶ πρὸς τὸν ἱερὸ χῶρο τῆς Πνυκός, ὅπου, ὡς γνω- στόν, συνεδρίαξε ἡ ἐκκλησία τοῦ δήμου, τὸ ἀνώτατο πολιτειακὸ ὄργανο τῆς δημοκρατίας. Στὴν Πνύ- χα ἐκαλοῦντο οἱ πολίτες νὰ ὁμιλήσουν μὲ τὴ θαυμάσια ἐκείνη φράση τοῦ κήρυκος: «Τὶς ἀγορεύειν δού- λεται;»᾽ Εκεῖ ὠμίλησαν ὁ Μιλτιάδης χι ὁ Θεμιστοκλῆς, ὁ Περικλῆς καὶ ὁ Κίμων, ὁ Δημοσθένης χι ὁ σο- χράτης χι ὅλα τ᾿ ἀστέρια τῆς πολιτικῆς καὶ πολιτιστικῆς ζωῆς τῶν ᾿Αθηναίων. ἐπισκέπτης ὡστόσο ἀποκαρδιώθηκε, ὅταν διεπίστωσε τὴν ἀπουσία οἱασδήποτε πινακίδος, ποὺ νὰ κατατοπίζη τοὺς ἐπι- σχέπτες πῶς νὰ μεταθοῦν στὸ χῶρο τῆς Πνυκός. ᾿Αποχωρώντας ἐν τῷ μεταξύ, τὸ ὄλέμμα του ἔπεσε ἐκ δευτέρου στὴν προκλητική - ἕνεχα τῶν διαστάσεών της-- πινακίδα τοῦ᾽ Αρείου Πάγου, ποὺ πληροφορεῖ τοὺς ἐπισχέπτες ὅτι στὸ χῶρο αὐτὸ ὡμίλησε ὁ ἀπόστολος τῶν ᾿Εθνῶν («Ελευθεροτυπία», 8-12-93). δὲν ξέρει τὶ νὰ ὑποθέσει κανείς... Εἴμαστε τόσο Χριστιανοί, ὥστε νὰ μὴν συγχωροῦμε τοὺς “Ελλη- νες, ἢ τόσο μισέλληνες ὥστε μόνο τοὺς Χριστιανοὺς νὰ ὑμνοῦμε; “Ὅπως κι ἂν ἔχη τὸ πρᾶγμα, τὸ Ὑπουρ- γεῖο Πολιτισμοῦ ὀφείλει νὰ τοποθετήσει τὶς ἀπαιτούμενες πιναχίδες τουλάχιστον γιὰ τοὺς ξένους. "Ας μὴν ξεχνοῦν οἱ ἁρμόδιοι, ὅτι «τὰ παίρνουν χοντρὰ» ἀπ’ τοὺς ξένους, ἐκθέτοντας θησαυροὺς ποὺ οὐδό- λως τοὺς ἀνήκουν. ἮΗσαν “Ελληνες Κατὰ τὴν πρόσφατη ἐπίσκεψί του στὴν Ελλάδα ὁ πρόεδρος τῆς ᾿Οργανώσεως γιὰ τὴν ᾿Απελευθέ- ρωσιτῆς Παλαιστίνης Γιάσερ᾽ Αραφὰτ ἐδήλωσε, ὅτι οἱ Παλαιστίνιοι εἶναι Ελληνες. Δίχως ἀμφιδολία ἔχει ἀποδειχθῆ καὶ ὅλοι οἱ εἰδικοὶ ἐπιστήμονες θεωροῦν τοὺς Παλαιστινίους ἀπογόνους τῶν Φιλι- σταίων, ποὺ ήσαν Ελληνογενεῖς. Τελευταῖες ἔρευνες ἀπὸ καθηγητὲς τοῦ πανεπιστημίου Χ άρόαρντ ὑπὸ