ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

147ΜΑΡΤΙΟΣ 1994

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 8580 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
3 ἀπό 65
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Σκίρτημα συνειδητότητας — ΛΑΜΠΡΟΥ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ
    ἀρχή: σελ. 8580 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 147

Κείμενο φύλλου

Σκχίρτημα συνειδητότητας Οἱ δαρειὲς συνέπειες τῆς δισχιλιετοῦς ἀφασίας τοῦ ̓Ελληνισμοῦ δὲν ἤρθησαν μετὰ τὸ πρόωρο καὶ ἀνώριμο ξύπνημά του ἀπὸ τὸν κακὸν ἐφιάλτη, τὸ 1821. Οἱ αἰτίες ποὺ εἶχαν ἐξαφανίσει ἱστορικὰ τοὺς “Ελληνες ἦσαν ὁλοζώντανες καὶ στὶς παραμονὲς τοῦ Αγῶνος καὶ μετὰ τὴ συγκρότηση τοῦ Ρωμαίικου, καὶ παραμένουν ζωντανὲς ἕως σήμερα. Ὃ «Ρωμαῖος» ἢ «Ρωμιὸς» ἢ «Γραικὸς» ἢ «Ραγιᾶς» τῆς Ρωμαϊκῆς, Βυζαντινῆς καὶ Τουρκοκρατούμενης περιόδου εἶχε ξεχάσει τέλεια τὴν Ελλάδα -δὲν αὐταπεκαλεῖτο κὰν “Ελλην, ἄλλωστε τὸ ὄνομα αὐτὸ ἐπὶ 1500 καὶ πλέον χρόνια ἦταν ἀπηγορευμένο ἐπὶ ποινῇ θανάτου καὶ τέλεια συκοφαντημένο ὡς συνώνυμο τῆς «εἰδωλολατρείας». Οἱ σπάνιες καὶ οἱ ἀμυδρὲς λάμψεις ἑλληνικότητας ἑνὸς Γεωργίου Γεμιστοῦ-Πλήθωνος ἢ κάποιων προεπαναστατικῶν Διδασκάλων τοῦ Γένους (ποὺ κι αὐτοὶ δὲν μπόρεσαν νὰ δοῦν τὸ ̓Ελληνικὸ Μεγαλεῖο ὡς Ἕλληνες, ἀλλὰ μὲ τὰ παραμορφωτικὰ γυαλιὰ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ κλασσικισμοῦ) δὲν ἀνατρέπουν τὴν ἀξιοδάκρυτη πραγματικότητα ἑνὸς “Ελληνισμοῦ ἀγράμματου, ἀνιστόρητου, ἀνελλήνιστου, ἀπολίτιστου καὶ ταυτόχρονὰ δογματοκρατούμενου, ἐξουσιαζόμενου καὶ τυραννούμενου ὄχι τόσο πολιτικὰ ὅσο κυρίως πνευματικὰ ἐδῶ καὶ 15 τουλάχιστον αἰῶνες μέχρι σήμερα. Ὃ ἐξελληνισμὸς τῆς Ρωμιοσύνης --νία Ειμορα, ὅπως ἐπιχειρήθηκεσκόνταφτε καὶ σκοντάφτει ἀκόμη σὲ ἰσχυρὰ φράγματα" ἕνα ἀπ’ αὐτὰ εἶναι ἡ παρατεινόμενη ἀσίγαστη ἐχθρότητα τῆς πνευματικῆς καταστάσεως, ποὺ ἰσχύει στὸ Ρωμαίικο, ἐναντίον τῆς ̓Ελλάδος. Η καθαρὴ “Ελλάς, αὐτὴ ποὺ μόνη ὑπῆρξε ὄχι μόνο γνήσια καὶ ἀνόθευτη ἀλλὰ καὶ μεγαλουργός, ἀποκρύπτεται, συκοφαντεῖται, διαστρεδλώνεται, ἀγνοεἴται ἀκόμη ἀπὸ τὸ κατασκεύασμα ποὺ ψευδεπιγράφως ὀνομάζεται σήμερα Ελλάς. ̓Αν ἐξαιρέσουμε τὴν ἐπίσημη γλῶσσα του (ποὺ κι αὐτὴ διώκεται καὶ ἀκρωτηριάζεται ἐπίσημα μὲ κρατικοὺς νόμους), τίποτε ἑλληνικὸ δὲν χαρακτηρίζει τὸ Ρωμαίικο σήμερα. Τὸ ἐξουσιαστικὸ αὐτὸ κατασκεύασμα τοῦ δογματισμοῦ, τοῦ κρατικισμοῦ, τοῦ θρησκευτισμοῦ, τοῦ εὐρωπαϊσμοῦ καὶ τοῦ κοινωνικοοικονομισμοῦ, ἀπὸ τὴ φύση του καὶ ἐκ γενετῆς ξένο πρὸς τὴν ἑλληνικότητα, ἀπομονώνει καὶ ἐχμηδενίζει τὶς δημιουργικὲς δυνάμεις τῶν Ελλήνων καὶ θανατώνει κάθε φωτεινὴ συνείδηση ποὺ ἀγωνίζεται νὰ νικήση τὴν τραγικὴ μοῖρα τῆς μακραίωνης ἥττας καὶ ταπείνωσης. Η αὐτοκτονία ἢ ἡ δολοφονία, ἠθική, πνευματικὴ
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →