Σκχίρτημα συνειδητότητας Οἱ δαρειὲς συνέπειες τῆς δισχιλιετοῦς ἀφασίας τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ δὲν ἤρθησαν μετὰ τὸ πρόωρο καὶ ἀνώριμο ξύπνημά του ἀπὸ τὸν κακὸν ἐφιάλτη, τὸ 1821. Οἱ αἰτίες ποὺ εἶχαν ἐξαφανίσει ἱστορικὰ τοὺς “Ελλη- νες ἦσαν ὁλοζώντανες καὶ στὶς παραμονὲς τοῦ Αγῶνος καὶ μετὰ τὴ συ- γκρότηση τοῦ Ρωμαίικου, καὶ παραμένουν ζωντανὲς ἕως σήμερα. Ὃ «Ρωμαῖος» ἢ «Ρωμιὸς» ἢ «Γραικὸς» ἢ «Ραγιᾶς» τῆς Ρωμαϊκῆς, Βυζα- ντινῆς καὶ Τουρκοκρατούμενης περιόδου εἶχε ξεχάσει τέλεια τὴν Ελλά- δα -δὲν αὐταπεκαλεῖτο κὰν “Ελλην, ἄλλωστε τὸ ὄνομα αὐτὸ ἐπὶ 1500 καὶ πλέον χρόνια ἦταν ἀπηγορευμένο ἐπὶ ποινῇ θανάτου καὶ τέλεια συ- κοφαντημένο ὡς συνώνυμο τῆς «εἰδωλολατρείας». Οἱ σπάνιες καὶ οἱ ἀμυδρὲς λάμψεις ἑλληνικότητας ἑνὸς Γεωργίου Γε- μιστοῦ-Πλήθωνος ἢ κάποιων προεπαναστατικῶν Διδασκάλων τοῦ Γέ- νους (ποὺ κι αὐτοὶ δὲν μπόρεσαν νὰ δοῦν τὸ ᾿Ελληνικὸ Μεγαλεῖο ὡς Ἕλληνες, ἀλλὰ μὲ τὰ παραμορφωτικὰ γυαλιὰ τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ κλασ- σικισμοῦ) δὲν ἀνατρέπουν τὴν ἀξιοδάκρυτη πραγματικότητα ἑνὸς “Ελληνισμοῦ ἀγράμματου, ἀνιστόρητου, ἀνελλήνιστου, ἀπολίτιστου καὶ ταυτόχρονὰ δογματοκρατούµενου, ἐξουσιαζόμενου καὶ τυραννούμενου ὄχι τόσο πολιτικὰ ὅσο κυρίως πνευματικὰ ἐδῶ καὶ 15 τουλάχιστον αἰῶνες μέχρι σήμερα. Ὃ ἐξελληνισμὸς τῆς Ρωμιοσύνης --νία Ειµορα, ὅπως ἐπιχειρήθηκε- σκόνταφτε καὶ σκοντάφτει ἀκόμη σὲ ἰσχυρὰ φράγματα" ἕνα ἀπ’ αὐτὰ εἶναι ἡ παρατεινόμενη ἀσίγαστη ἐχθρότητα τῆς πνευματικῆς καταστά- σεως, ποὺ ἰσχύει στὸ Ρωμαίικο, ἐναντίον τῆς ᾿Ελλάδος. Η καθαρὴ “Ελλάς, αὐτὴ ποὺ μόνη ὑπῆρξε ὄχι μόνο γνήσια καὶ ἀνόθευτη ἀλλὰ καὶ μεγαλουργός, ἀποκρύπτεται, συκοφαντεῖται, διαστρεδλώνεται, ἀγνο- εἴται ἀκόμη ἀπὸ τὸ κατασκεύασμα ποὺ ψευδεπιγράφως ὀνομάζεται σή- μερα Ελλάς. ᾿Αν ἐξαιρέσουμε τὴν ἐπίσημη γλῶσσα του (ποὺ κι αὐτὴ διώκεται καὶ ἀκρωτηριάζεται ἐπίσημα μὲ κρατικοὺς νόμους), τίποτε ἑλληνικὸ δὲν χαρακτηρίζει τὸ Ρωμαίικο σήμερα. Τὸ ἐξουσιαστικὸ αὐτὸ κατασκεύασμα τοῦ δογματισμοῦ, τοῦ κρατικισμοῦ, τοῦ θρησκευτισμοῦ, τοῦ εὐρωπαϊσμοῦ καὶ τοῦ κοινωνικοοικονομισμοῦ, ἀπὸ τὴ φύση του καὶ ἐκ γενετῆς ξένο πρὸς τὴν ἑλληνικότητα, ἀπομονώνει καὶ ἐχμηδενίζει τὶς δημιουργικὲς δυνάμεις τῶν Ελλήνων καὶ θανατώνει κάθε φωτεινὴ συ- νείδηση ποὺ ἀγωνίζεται νὰ νικήση τὴν τραγικὴ μοῖρα τῆς μακραίωνης ἥττας καὶ ταπείνωσης. Η αὐτοκτονία ἢ ἡ δολοφονία, ἠθική, πνευματικὴ