ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἡ καῦσις τοῦ Ρωμαϊκοῦ στόλου ἀπὸ τὸν ̓Αρχιμήδη Κύριε διευθυντά, Τυγχάνω πιστὸς ἀναγνώστης τοῦ «Δαυλοῦ» ἀπὸ τοῦ ἔτους 1982 καὶ ἐντεῦθεν' ἐπιθυμῶ νὰ σᾶς ἐκφράσω τὰ θερμά μου συγχαρητήρια διὰ τὴν ὅλην σοθαρὰν καὶ ἐθνικὴν προσπάθειάν σας. Ὡσαύτως διὰ τῆς ἀνὰ χεῖρας ἔπιθυμῶ νὰ σᾶς γνωρίσω τὰ κάτωθι: Τὴν 26/9/93 εἰς τὴν «Καθημερινἠν τῆς Κυριακῆς» ἀνεδημοσιεύθη ἐξ ἐντύπου τοῦ ἐξωτερικοῦ ἄρθρον, τὸ ὁποῖον ἀφεώρα εἰς τὴν ἀμφισθήτησιν τοῦ ̓ ̓Αρχιμήδους, εἰς ὅ,τι ἀφορᾶ εἰς τὴν χρῆσιν κατόπτρων. Εἰς τὸ ἐν λόγω ἄρθρον οἱ κικ. ”Αλλαν Μὶλς καὶ Ρόμπερτ Κρίφτ, φυσικοὶ εἰς τὸ Πανεπιστήμιον τοῦ "Αγίου Φραγκίσκου, ἰσχυρίζονται, ὅτι «ἀνήκει εἰς τὴν φαντασίαν τοῦ Ίουχιανοῦ ἡ καῦσις ὑπὸ τοῦ ̓Α ρχιμήδους τῶν Ρωμαϊκῶν πλοίων κατὰ τὴν πολιορκίαν τῶν Συρακουσῶν τὸ 215-212 π.Χ. τῇ χρή σει κοίλων κατόπτρων» μὲ τὸ ἐπιχείρημα ὅτι «ὁ ̓Αρχιμήδης θὰ ἐχρειάζετο κάτοπτρον 420 μ2 καὶ ἀπόστασιν σύμ. “Ὡσαύτως, και ἐὰν ἀκόμη προεκάλει ἀνάφλεξιν, αὐτὴ θὰ ἦἤτο όραδυτάτη καὶ θὰ ἠδύνατο νὰ κατασδεσθῆ ὑπὸ τῶν πληρωμάτων τῇ χρήσει ἑνὸς κουδᾶ νεροῦ». "Απαντα τ ̓ ἀνωτέρω ἰσχυρίζονται οἱ ̓Αμερικανοὶ ἐπιστήμονες, χωρὶς νὰ λαμθάνουν τὰ κάτωθι πραγματικὰ περιστατικά: 1. Τὴν ὡς ἄνω καῦσιν τῶν Ρωμαϊκῶν πλοίων ὑπὸ τοῦ ̓ ̓Αρχιμήδους δὲν τὴν ἀναφέρει μόνον ὁ Λουκιανὸς ἀλλὰ καὶ ἕτεροι 6 συγγραφεῖς ἤτοι οἱ: Γαληνός, Εὐστάθιος, Τζέτζης, Ψελλός, Ανθέμιος, Δίων ὁ Κάσσιος στηριζόμενοι ἐν πολλοῖς εἰς ἀνεξαρτήτους μεταξύ των πηγάς. 2. Τὸ ὅτι ὁ Αρχιμήδης ἐγνώριζεν πολὺ καλῶς τὰ κάτοπτρα συνάγεται ἐκ τοῦ θιθλίου τοῦ Γερμανοῦ. καθηγητοῦ Ε. ΗοΡΡε « “Ιστορία τῆς Φυσικῆς», σελ. 240,2 (41926), ὁ ὁποῖος ἀναφέρει, ὅτι τὸ 1492 ἐν Βενετίᾳ ὁ καθηγητὴς Γ. Βάλλας εἶχεν εἰς τὴν ὀιόλιοθήκην του τὸ θιθλἰον τοῦ ̓Αρχιμήδους «Περὶ κατόπτρων», τὸ ὁποῖον ὅμως ἀπωλέσθη. Ἐὰν λοιπὸν ὁ ̓Αρχιμή δης δὲν εἶχεν ὧλοχληρωμένην ἄποψιν περὶ κατόπτρων δυναμένην νὰ ἐφαρμοσθῆ εἰς τὴν πρᾶξιν, οὐδέποτε θὰ συνέγραφε σχετικὸν σύγγ ραμμα. 3. Τὸ σπουδαιότερον ἑ ὅμως ἐπιχείρημα κατὰ τῆς ἀπόψεως τῶν δύο ̓Αμερικανῶν εἶναι, ὅτι τὸ 1973 εἰς Σκαραμαγκᾶν καὶ Ὑμηττὸν ὁ Ἕλλην μηχανικὸς Ι. Σακκᾶς 6οηθούμενος ὑ ὑπὸ τοῦ καθηγητοῦ Ε. Σταμάτη παρουσίᾳ τῶν ἀντιπροσώπων ὅλων τῶν μέσων μαζικῆς ἐνημερώσεως, ξένων καὶ Ἑλληνικῶν, ἐξετέλεσεν σειρὰν πειραμάτων χρησιμοποιήσας 50-130 ἐπίπεδα ἐπίχαλκα κάτοπτρα διαστάσεων 1,7 μ. χ 0,70 μ. καὶ ὡς ὑλικὸν καύσεως παλαιὰς ξυλίνας θάρκας, «κόντρα πλακὲ» κ.λπ. καὶ ἀπὸ ἀπόστασιν 40-100μ. Τὸ ἀποτέλεσμα τοῦ ἐν λόγω πειράματος ὑπῆρξεν καταπληκτικόν, διότι ἐπροξενήθη ἀνάφλεξις ἐντὸς ὀλίγων λεπτῶν. Ἡ ἐπιτυχία τῶν πειραμάτων ἦτο τοσαύτης μεγάλης ἀξίας, ὥστε προεκάλεσεν τὸ ἐνδιαφέρον ὅλου τοῦ διεθνοῦς ἐπιστημονικοῦ κόσμου διὰ τὸ ̓Αρχιμήδειον πνεῦμα, δημοσιευθεῖσα ἐν ταυτῶ εἰς τὴν ἐφημερίδα «Τάιμς τῆς Ν. Ὑόρκης» τὴν 11/11/73 καὶ τὸ περιοδικὸν «Τάιμ» (εὐρωπαϊκὴ ἔκδοσις, 26/11/73). Συνεπῶς οἱ δύο ̓Αμερικανοὶ ἐπιστήμονες θὰ ἔδει ν ̓ ἀντικρούσουν πρῶτον τὴν πραγματικότητα αὐτὴν καὶ ἐν συνεχείᾳ ν ̓ ἀπο-