ΚΩΝ.Β.ΚΟΥΤΡΟΥΒΕΛΗΣ Ανθρακες ὁ «Θησαυρὸς τοῦ Πριάμου» 1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ Τὸ 1990, ἀπὸ τὶς 14 μέχρι τὶς 22 ̓ Απριλίου, ἔγινε στήν ̓Αθήνα ἕνα διεθνὲς συνέδριο μὲ θέμα: «Αρχαιολογία καὶ Ἑρρῖκος Σλῆμαν, ἑκατὸ χρόνια ἀπὸ τὸν θάνατό του». Σ ̓ αὐτὸ παρουσιάστηκαν 85 περίπου ἀνακοινώσεις ἐκπροσώπων 16 χωρῶν, ποὺ εἶχαν σχέση μὲ τὴ ζωὴ καὶ τὸ ἔργο τοῦ Σλῆμαν καθὼς καὶ τὴν προσφορά του στὸν τομέα τῆς ἀρχαιολογίας, ἀφοῦ μὲ τήν πίστη του στὸν Ὅμηρο καὶ μὲ τὸ πεῖσμα του κατώρθωσε νὰ ξεσχίσει τὸ πέπλο τοῦ δῆθεν «μύθου» τῆς ἕλληνικῆς προϊστορίας καὶ νὰ τὴν παρουσιάση τὸ ἔτος 1873 στὸν ἔκθαμόο κόσμο τοῦ πλανήτη. ̓Απὸ τότε πότε-πότε ἔρχεται στὴν ἐπικαιρότητα διὰ τοῦ τύπου τόσον τὸ ὄνομα τοῦ Ἑρ. Σλῆμαν ὅσον καὶ ὁ «Θησαυρὸς τοῦ Πριάμου», ὅπως ὀνόμασε ὁ ἴδιος τὰ εὑρήματα τῶν ἀνασκαφῶν του στὸ ὕψωμα Χισσαρλὶκ τῆς Τουρκίας. Ὁ Σ.Β. Σερὰμ στὸ θιθλίοτου «Θεοἰ-Τάφοι καὶ Σοφοὶ» (μετ. Α. Πάγκαλος, ἐκδ. Γεμεντζοπούλου 1949, σελ. 46) σημειώνει: «Κάτω ἀπὸ τὰ ἐρείπια τοῦ νέου ̓Ιλίου (τὰ σχεδὸν ἐπιφανειακὰ) ὁ Σλῆμαν ὄρῆκε ἄλλα ἐρείπια καὶ κάτω ἀπὸ αὐτὰ ἄλλα. Ὃ λόφος (τοῦ Χισσαρλὶκ) ἔμοιαζε μ ̓ ἕνα τεράστιο κρεμμύδι, ποὺ ἔπρεπε νὰ τὸ ξεφυλλίση στρώση μὲ στρώση. Τὸ ξεφύλλισμα παρουσίασε τὰ ἐρείπια ἐννέα πόλεων, τὴ μία πάνω στὰ ἐρείπια τῆς ἄλλης [...]. Ηταν φανερό, -- συμπλη θώνει στὴ σελ. 47 ὁ Σερὰμ - πὼς τὸ κατώτατο στρῶμα ἦταν τὸ προϊστορικὸ ἤϊλιον, τὸ παλαιότερο -- τόσο παλιό, ποὺ ἡ χρήση τοῦ μετάλλου ἦταν ἀκόμη ἄγνωστη στοὺς κατοίκους του -- καὶ πὼς τὸ ἐπάνω στρῶμα θὰ ἦταν τὸ νεώτερο καὶ θὰ ἔκρυδε τὰ ἀπομεινάρια τοῦ νέου ̓Ιλίου, ὅπου εἶχαν θυσιάσει ὁ Ξέρξης καὶ δ ̓ Αλέξανδρος». Ποία ἀπὸ αὐτὲς τὶς ἐννέα πόλεις, ποὺ θρέθηκαν στὸ Χισσαρλίκ, ἦταν τὸ αὖθεντικὸν Ομηρικὸν Ἴλιον τοῦ Πριάμου; Ὃ 1. Κορδᾶτος στὸ θιθλίοτου ««Η Μεγάλη ἹἸστορία τῆς Ελλάδος» (ἐκδ. 20ος Αἰῶνας, 1955, σελ. 118) γράφει: «Στὴν ἀρχὴ νομίστηκε πὼς ἀπὸ τὶς ἐννέα πόλεις ποὺ ὄρῆκε ὁ Σλῆμαν, τὸ Ομηρικὸν "Ίλιον ἦταν ἡ “" “δεύτερη ”. ”. ̓Αργότερα ἀναθεωρήθηχκαν οἱ ἀπόψεις τοῦ Σλῆμαν καὶ πιστεύθηκε ὅτι ἡ πόλη τοῦ Πριάμου ἦταν ἡ “ἕκτη ". Σήμερα (1955) οἱ ἀρχαιολόγοι καὶ οἱ ἱστορικοὶ συμφωνοῦν, ὅτι ἡ πόλη γιὰ τὴν ὁποία σκοτώθηκε ὁ “Εκτορας εἶναι ἡ “ἑδδόμη ”, γιατὶ αὐτὴ ἤκμασε γύρω στὰ 1200 π.Χ. καὶ καταστράφηκε ἀπὸ Φωτιά». Καὶ στὴ σελίδα 116 συμπληρώνει: «Οἱ ἀνασκαφὲς ποὺ ἔγιναν στὸ σημερινὸ Χισσαρλίκ, ὅπου ἦταν ἡ πρωτεύουσα τῶν Τρώων, τὸ μόνο ποὺ μᾶς πληροφοροῦν εἶναι ὅτι τὸ μέρος αὐτὸ ἐκατοικεῖτο ἐπὶ πολλοὺς αἰῶνες πρὶν τοῦ Τρωικοῦ πολέμου». ̓Αλλὰ ὁ Καναδὸς Εάπιυπά Ε. ΒΙοεάον στήν ἀνακοίνωση ποὺ ἔκανε στὸ παραπάνω διεθνὲς συνέδριο, καταλήγει: «συνεπῶς ἡ “δευτέρα πόλη τῆς Τροίας ̓ " φαίνεται (τὸ 1990) ὅτι ἔχει μία ἐξ ὁλοκλήρου ἀποδεκτὴ συνάφεια πρὸς τὸν θησαυρὸ Α (τοῦ Πριάμου), ὁ ὁποῖος κατ’ ἀκολουθίαν δεδαιώνει τὴν χρονολογική του καὶ τὴν ἱστορική του σπουδαιότητα». Τὸ ἀνεδοκατέδασμα τοῦ Ἰλίου τοῦ Πριάμου ἀπὸ τὴ μιὰ στρώση τοῦ κρεμμυδιοῦ στὴν ἄλλη προξενεῖ μιὰ δικαιολογημένη σύγχυση. Ἡ σύγχυση αὐτὴ ἐπεχτείνεται καὶ στὴ χρονολογικὴ κατάταξη τῶν γεγονότων τόσον τοῦ Τρωικοῦ πο-