4 4 4 ς ’, 4 Τὰ «καρτέλ» καὶ ἡ σύγχρονη πολιτική Ἧ ἐποχή μας πέρα τῶν ἄλλων χαρακτηριστικῶν της φέρει ἔντονα τὰ σημάδια μιᾶς θαθειᾶς ἀπογοήτευσης στὸν χῶρο τῆς λεγομένης «πολιτικῆς» ἰδιαίτερα. Εἰδικὰ στὴν Ἑλλάδα τὴν τελευταία 3θετία ἔγιναν πολὺ συχνὰ ὁρατὲς χάποιες συγχρούσεις ξένων γεωπολιτικῶν συμφερόντων: Κυπριακὸς ἀγῶνας 55-59, δολοφονία Γ. Λαμπράκη, Ἰουλιανά 65, δικτατορία ̓67, Πολυτεχνεῖο ̓73, Κυπριακή τραγωδία ̓74, μεταπολίτευση χ.λπ. ̓Αλλὰ καὶ στὸν παγχόσμιο χάρτη συνέθησαν ὁρισμένα κοσμοϊστορικὰ γεγονότα, ποὺ ἄλλαξαν τὶς ἱστορικὲς ἰσορροπίες: δολοφονία Κέννεντυ, πόλεμος στὸ Βιετνάμ, «Περεστρόικα» χ.λπ. Πρὶν τὴν πτώση τοῦ λεγομένου «ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ» πολλοὶ ἄνθρωποι μέσ’ στὴν ἁγνότητα ἢ τὴν ἀφέλειά τοὺς πίστευαν, ὅτι στὴν πολιτικὴ συγκρούονταν «ἰδεολογίες» καὶ «θεωρίες», κυρίως: δεξιὰ-ἀριστερά, φιλελεύθεροι-σοσιαλιστές, ἐθνικόφρονες-χομμουνιστὲς κιλπ. Βέδαια γινόταν ἀντιληπτὸ σὲ χάποιους, ὅτι οἱ δῆθεν ἀντίπαλες ἰδεολογίες τῶν διαφόρων -ισμῶν εἶχαν τελικὰ τὸ ἴδιο χρῶμα, τὸ χρῶμα τοῦ χρήματος. Μετὰ τὴν «Περεστρόιχα» ὅμως καὶ τὴν κατάρρευση τοῦ ἀνατολικοῦ μπλὸκ ἦρθε γιὰ πολλοὺς ἀνθρώπους ἡ ὥρα τῆς ἀποκάλυψης: τὰ τεξανικὰ «καρτὲλ τοῦ πετρελαίου» μὲ προεξέχοντα τὸν ̓Αρμάνδο Χάμμερ τῆς «Οχγ» ἦσαν οἱ ἐντολοδότες -καὶ ὄχι μόνο- τοῦ «ἰδεολόγου» Γκορμπατσώφ'. Ὁ «κόκκινος» Φιντὲλ Κάστρο ἀναφέρεται σὲ δημοσιεύματα ὡς πράκτορας τῆς Ν5Α (Ναἰίοπα] ΦεουΓΙίγ ΑΡΕΠΟΥ, Υπηρεσία Ἐθνικῆς ̓Ασφαλείας -- ἀποτελεῖ τὸ «ἀφεντικὸ» ὅλων τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν τῶν ΗΠΑ, ὅπως τῆς ΟΙΑ, ΡΙΑ χ.λπ.);. ̓Αλλὰ καὶ στὴν χώρα μας τὴν τελευταία δετία εἴδαμε πολιτικὰ γεγονότα, ποὺ καταφανῶς ἀποτελοῦσαν τὶς «κορυφὲς κάποιων παγόθουνων» (π.χ. χρἰση τοῦ Μαρτίου τοῦ ̓87, σχέδια δολοφονίας ὑψηλῶν πολιτειαχῶν παραγόντων, ποὺ εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας πρόσφατα, σκάνδαλα ̓89- Ὁ3, ἀποκαλύψεις χρηματοδότησης κομμάτων ἀπὸ ξένες μυστικὲς ὑπηρεσίες ἢ ἑταιρεῖες, «ξαφνικὲς» πρόωρες πτώσεις κυδερνήσεων κ.λπ.). Ὃ σχεπτόμενος χαὶ χωρὶς παρωπίδες ἄνθρωπος προόληματίζεται γιὰ τὰ τεχταινόμενα καὶ ἀναζητᾶ τὴν ταυτότητα τῶν διεθνῶν κέντρων ἐξουσίας, ποὺ συγκρούονται καὶ δημιουργοῦν ἔτσι, ὡς ἀντίλαλο, τὶς παγκόσμιες πολιτικὲς ἀνακατατάξεις. Ἔχουν ἀντιληφθεῖ πιὰ σχεδὸν οἱ πάντες, ὅτι τελικὰ πίσω ἀπὸ τοὺς πολιτικοὺς ὀργανισμοὺς κάθε χώρας δὲν χρύθονται μόνον «ἰδεολογικὲς» ἀντιπαραθέσεις, ἀλλὰ κυρίως διεθνῆ καρτέλ». Καὶ τὸ κυριότερο’ τὸ ἴδιο καρτὲλ συνήθως ἔχει ἀνθρώπους του σὲ περισσότερους τοῦ ἑνὸς κομματικοὺς σχηματισμούς. Ἔτσι ἐξηγοῦνται καὶ πολλὰ φαινομενικὰ παράδοξα τοῦ πολιτικοῦ γίγνεσθαι" π.χ. ὀλέπουμε δύο ἐξ ἀντιθέτου ἀκραίους πολιτικοὺς σχηματισμοὺς -ποὺ ὅμως ἐλέγχονται ἀπὸ τὸ ἴδιο καρτὲλ τὴ δεδομένη στιγμὴ-- νὰ συμπράττουν χυθερνητιχά. Ποιά ὅμως εἶναι αὐτὰ τὰ διεθνῆ κέντρα ἀποφάσεων; Πόσα εἶναι καὶ σὲ ποιόν χῶρο κινοῦνται; Αὐτὸ δὲν εἶναι μυστικό. Εἶναι γνωστὰ σχεδὸν ὅλα τὰ διεθνῆ καρτὲλ καὶ κέντρα ἐξουσίας στὴν παγκόσμια θιθλιογραφία. Ὃ ἀνελέητος ἀνταγωνισμὸς μεταξύ τους τὰ ἔκανε γνωστὰ στοὺς ἐρευνῶντες καὶ τὰ ἀλληλοκατηγορούμενα δημοσιεύματα ἀποκάλυψαν τὸ ποιὸν καὶ τοὺς σχοπούς τους. Τὰ διεθνῆ κέντρα ἐξουσίας δὲν εἶναι πολλά“ τὸ Βατικανὸ μὲ τὴν τράπεζά του Ι.ΟΚ. (ποὺ φέρει τὸν ἀθῶο τίτλο «Ἰνστιτοῦτο Θρησχευτικῶν Ἔργων», κι ἂς ἐπιδίδεται σὲ ἐμπόριο