4 4 4 ς ’, 4 Τὰ «καρτέλ» καὶ ἡ σύγχρονη πολιτική Ἧ ἐποχή µας πέρα τῶν ἄλλων χαρακτηριστικῶν της φέρει ἔντονα τὰ σημάδια μιᾶς θαθειᾶς ἀπογοήτευσης στὸν χῶρο τῆς λεγομένης «πολιτικῆς» ἰδιαίτερα. Εἰδικὰ στὴν Ἑλλάδα τὴν τελευταία 3θετία ἔγιναν πολὺ συχνὰ ὁρατὲς χάποιες συ- γχρούσεις ξένων γεωπολιτικῶν συµφερόντων: Κυπριακὸς ἀγῶνας 55-59, δολο- φονία Γ. Λαμπράκη, Ἰουλιανά 65, δικτατορία ᾿67, Πολυτεχνεῖο ᾽73, Κυπριακή τραγωδία ᾿74, μεταπολίτευση χ.λπ.᾽Αλλὰ καὶ στὸν παγχόσµιο χάρτη συνέθησαν ὁρισμένα κοσμοϊστορικὰ γεγονότα, ποὺ ἄλλαξαν τὶς ἱστορικὲς ἰσορροπίες: δολο- φονία Κέννεντυ, πόλεμος στὸ Βιετνάμ, «Περεστρόικα» χ.λπ. Πρὶν τὴν πτώση τοῦ λεγομένου «ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ» πολλοὶ ἄνθρωποι μέσ’ στὴν ἁγνότητα ἢ τὴν ἀφέλειά τοὺς πίστευαν, ὅτι στὴν πολιτικὴ συγκρούονταν «ἰδεολογίες» καὶ «θεω- ρίες», κυρίως: δεξιὰ-ἀριστερά, φιλελεύθεροι-σοσιαλιστές, ἐθνικόφρονες-χομμου- νιστὲς κιλπ. Βέδαια γινόταν ἀντιληπτὸ σὲ χάποιους, ὅτι οἱ δῆθεν ἀντίπαλες ἰδεο- λογίες τῶν διαφόρων -ισμῶν εἶχαν τελικὰ τὸ ἴδιο χρῶμα, τὸ χρῶμα τοῦ χρήματος. Μετὰ τὴν «Περεστρόιχα» ὅμως καὶ τὴν κατάρρευση τοῦ ἀνατολικοῦ μπλὸκ ἦρθε γιὰ πολλοὺς ἀνθρώπους ἡ ὥρα τῆς ἀποκάλυψης: τὰ τεξανικὰ «καρτὲλ τοῦ πε- τρελαίου» μὲ προεξέχοντα τὸν ᾿Αρμάνδο Χάμμερ τῆς «Οχγ» ἦσαν οἱ ἐντολοδότες -καὶ ὄχι µόνο- τοῦ «ἰδεολόγου» Γκορμπατσώφ'. Ὁ «κόκκινος» Φιντὲλ Κάστρο ἀναφέρεται σὲ δημοσιεύματα ὡς πράκτορας τῆς Ν5Α (Ναἰίοπα] ΦεουΓΙίγ ΑΡΕΠΟΥ, Υπηρεσία Ἐθνικῆς ᾽Ασφαλείας -- ἀποτελεῖ τὸ «ἀφεντικὸ» ὅλων τῶν μυστικῶν ὑπηρεσιῶν τῶν ΗΠΑ, ὅπως τῆς ΟΙΑ, ΡΙΑ χ.λπ.);. ᾿Αλλὰ καὶ στὴν χώρα µας τὴν τελευταία δετία εἴδαμε πολιτικὰ γεγονότα, ποὺ κα- ταφανῶς ἀποτελοῦσαν τὶς «κορυφὲς κάποιων παγόθουνων» (π.χ. χρἰση τοῦ Μαρ- τίου τοῦ ᾽87, σχέδια δολοφονίας ὑψηλῶν πολιτειαχῶν παραγόντων, ποὺ εἶδαν τὸ φῶς τῆς δημοσιότητας πρόσφατα, σκάνδαλα ᾿89- Ὁ3, ἀποκαλύψεις χρηματοδότη- σης κομμάτων ἀπὸ ξένες μυστικὲς ὑπηρεσίες ἢ ἑταιρεῖες, «ξαφνικὲς» πρόωρες πτώσεις κυδερνήσεων κ.λπ.). Ὃ σχεπτόμενος χαὶ χωρὶς παρωπίδες ἄνθρωπος προόληματίζεται γιὰ τὰ τε- χταινόμενα καὶ ἀναζητᾶ τὴν ταυτότητα τῶν διεθνῶν κέντρων ἐξουσίας, ποὺ συ- γκρούονται καὶ δημιουργοῦν ἔτσι, ὡς ἀντίλαλο, τὶς παγκόσμιες πολιτικὲς ἀνα- κατατάξεις. Ἔχουν ἀντιληφθεῖ πιὰ σχεδὸν οἱ πάντες, ὅτι τελικὰ πίσω ἀπὸ τοὺς πολιτικοὺς ὀργανισμοὺς κάθε χώρας δὲν χρύθονται μόνον «ἰδεολογικὲς» ἀντι- παραθέσεις, ἀλλὰ κυρίως διεθνῆ καρτέλ». Καὶ τὸ κυριότερο’ τὸ ἴδιο καρτὲλ συ- νήθως ἔχει ἀνθρώπους του σὲ περισσότερους τοῦ ἑνὸς κομματικοὺς σχηματισμούς. Ἔτσι ἐξηγοῦνται καὶ πολλὰ φαινομενικὰ παράδοξα τοῦ πολιτικοῦ γίγνεσθαι" π.χ. ὀλέπουμε δύο ἐξ ἀντιθέτου ἀκραίους πολιτικοὺς σχηματισμοὺς -ποὺ ὅμως ἐλέγχονται ἀπὸ τὸ ἴδιο καρτὲλ τὴ δεδομένη στιγμὴ-- νὰ συμπράττουν χυθερνητι- χά. Ποιά ὅμως εἶναι αὐτὰ τὰ διεθνῆ κέντρα ἀποφάσεων; Πόσα εἶναι καὶ σὲ ποιόν χῶρο κινοῦνται; Αὐτὸ δὲν εἶναι μυστικό. Εἶναι γνωστὰ σχεδὸν ὅλα τὰ διεθνῆ καρ- τὲλ καὶ κέντρα ἐξουσίας στὴν παγκόσμια θιθλιογραφία. Ὃ ἀνελέητος ἀνταγωνι- σμὸς μεταξύ τους τὰ ἔκανε γνωστὰ στοὺς ἐρευνῶντες καὶ τὰ ἀλληλοκατηγορού- μενα δημοσιεύματα ἀποκάλυψαν τὸ ποιὸν καὶ τοὺς σχοπούς τους. Τὰ διεθνῆ κέ- ντρα ἐξουσίας δὲν εἶναι πολλά“ τὸ Βατικανὸ μὲ τὴν τράπεζά του Ι.ΟΚ. (ποὺ φέρει τὸν ἀθῶο τίτλο «Ἰνστιτοῦτο Θρησχευτικῶν Ἔργων», κι ἂς ἐπιδίδεται σὲ ἐμπόριο