ΕΘΝΙΚΑ 6-Ρωμιοσύνη Μὰ τί θέλουν ἐν τέλει; Ποῦ ἀποσκοπεῖ ἡ συνεχὴς αὐτὴ ἐκθείασις τοῦ Ρωμαίικου, τῆς Ρωμιοσύνης, τῆς...«Ρωμανίας» καὶ ὅλων τῶν ἄλλων συναφῶν παραγώγων τους; Ποιὸς εἶναι ἐπιτέλους αὐτὸς ὁ περιδόητος πιὰ τοπικιστικὸς Ρωμαίικος πολιτισμός, ποὺ δύναται νὰ σταθῇ μπροστὰ στὴν οἰκουμενικὴ 'Ελληνικὴ παρουσία καὶ πνεῦμα, καὶ ποὺ χάριν τοῦ ὁποίου θαΐήθελαν οἱ γνωστοίμας κύκλοι τῶν ψευτοταπεινῶν καὶ «ὁσίων», ποὺ τὸν σήκωσαν σημαία καὶ καμάρι τους, νὰ ἀποδάλουμε ἀπ’ τὸ λεξιλόγιό μας, ἀπ’ τὴν ἱστορία μας, ἀπ’ τὴν ταυτότητά μας τὶς λέξεις Ελλάς, Ελληνικό, Ἓλληνας; Τί ππροσέφεραν οἱ δουκόλοι καὶ εἵλωτες τῶν Ρωμαίων, οἱ Ρωμιοσυνιστές, στὴν ὑπόθεση τοῦ :Ελληνισμοῦ πέρα ἀπὸ ὑποχωρήσεις καὶ ταπεινώσεις; Γιατὶ ἡ μνήμη δὲν εἶναι συνώνυμο τῆς λήθης, ἂν καὶ μερικοὶ στὴν Ρωμαίικη γραμματικὴ προσπάθησαν αὐτὰ τὰ δυὸ νὰ τὰ ταυτίσουν. Ρώμη γιὰ τὸν “Ελληνα ἄνθρωπο σημαίνει κατοχή, ὑποδούλωση, ταπείνωση, ἄρνηση τῆς ἐλευθερίας τοῦ Ελληνα, νὰ κινηθῇ ὅπως αὐτὸς θέλει, νὰ ἐκφρασθῇ ὅπως αὐτὸς κρίνει ἑλληνικὰ μέσα σ ̓ ἕναν ἐλεύθερο ἄλλοτε χῶρο ἀλλὰ μετέπειτα ὑπὸ Ρωμαϊκὴ κατοχή, ὁδηγῶνται, τον νὰ γίνη ἕρμαιο στὶς ὀρέξεις τοῦ κάθε ἀνώμαλου καὶ ψυχασθενῆ Ρωμαίου αὐτοκράτορα. Κατάντια καὶ ὄχι κλέος. Κατραχύλα καὶ ὄχι χορύφωσις. Κορύφωσις τοῦ δράματος μόνο, ἀλίμονο, ναί. Και ἐθεοποιοῦντο ἀπ’ τοὺς Ρωμιοσυνιστὲς τῆς ἐποχῆς τους οἱ Ρωμαῖοι αὐτοκράτορες, οἱ ὕπατοι καὶ οἱ ἐρωμένοι τῶν αὐτοκρατόρων. Ἢ ἔσχατη παρακχμὴ ἑνὸς Ρωμαϊκοῦ-Ρωμαίικου ποιμνίου, ποὺ ἄλλοτε σὰν Ελληγικὸ ἔθνος καὶ πνεῦμα ὁριξζε τὶς τύχες τῆς οἰκουμένης ὡς ταγὸς τοῦ ἀνθρώπινου εἴδους. ̓Αλλὰ ὑπῆρχαν ἀκόμα καὶ Ελληνες, ὑπῆρχαν καὶ οἱ ἐλεύθεροι ἄνθρωποι, ποὺ πολέμησαν τὸν δεσποτισμό, τὴν ἀπολυταρχία, τὴν προσπάθεια τῶν Ρωμαίων καὶ τῶν ὑπηκόων τους Ρωμιοσυνιστῶν, ποὺ ἤθελαν κι αὐτοι νὰ σδήσῃ τὸ "Ελληνικό, ἡ “Ελλάδα. Καὶ ἀκόμα καλύτερα, νὰ διαστρεδλώσουν τὴν ἔννοια" Ελληνικότητα, ὑποτάσσοντας ἔτσι στὸ δικό τους πρότυπο ὁτιδήποτε τοὺς συνέφερε καὶ μποροῦσαν νὰ ἐκμεταλλευθοῦν. Ηταν οἱ πρωτοπόθοι στὴ σύλληψη τοῦ μεγαλοφυοῦς σχεδίου, ποὺ αἰῶνες θὰ ἀπεδείχνυαν πόσο ἐπωφελὲς θὰ μποροῦσε νὰ ἀποῦῇ, ὥστε νὰ κορέσῃ τὴν ἐξουσιαστικὴ μανία τῶν διαδόχων καὶ μιμητῶν τους (Εόραῖοι, Βυζαντινοί, Ρωμαίικο κρατίδιο). Γνωστή ἡ συνταγὴ καὶ σίγουρη ἡ ἐπιτυχία. ̓Επαρχία τῆς) Αχαΐας λοιπὸν ἡ Ελλάδα καὶ Ρωμαῖοι πολίτες οἱ κάτοικοί της, ὑπόδουλοι τοῦ Ρωμαϊκοῦ Κράτους καὶ ἐξουσίας, ποὺ χθυσώνει 6έδαια ταυτόχρονα καὶ τὸ χάπι, ὅπως καὶ οἱ περιστάσεις ἀπαιτοῦν, μὲ κάποιες ὑποψίες προνομίων ποὺ δικαιολογεῖ ὃ τίτλος τοῦ Ρωμαίου -- Ρωμιοῦ πολίτη. Καὶ ἐγένοντο λοιπὸν οἱ πρῶτοι Ρωμιοί, οἱ κατ’ εὐφημισμὸν καὶ μόνο Ἓλληνες, τὴν ἴδια χρονικὴ στιγμὴ ποὺ οἱ Ἓλληνες, αὐτοὶ ποὺ εἶχαν διαλέδει τὸν δρόμο τῆς ἀξιοπρέπειας, τὸν δρόμο τοῦ ἀγῶνα καὶ ὄχι αὐτὸν τῆς ταπείνωσης καὶ τῆς φυγῆς, ἔπεφταν στὰ πεδία τῶν μαχῶν ἀντιστεχόμενοι στὸν κατακτητή, ποτίξοντας τὸ χῶμα αὐτῆς τῆς γῆς μὲ αἷμα Ελληνικό καὶ ὄχι Ρωμαίικο. Ποιοί Ρωμιοί, ἀπ’ αὐτοὺς τοὺς σύγχρονους, θὰ ἔφευγαν ἀπ’ τὴν Κωνσταντινούπολη, ἂν δὲν γινόντουσαν οἱ διώξεις ἀπὸ τοὺς ἴδιους τοὺς ἀφεντάδες τους, τοὺς Τούρκους; Γκιαούρήδες καὶ Ρωμιοὶ ἦταν μιὰ ζωή, καὶ εὐχάριστα ἀπεδέχοντο τὸν τίτλο, ἀφοῦ σὲ ὅλα τὰ εἶχαν δρεῖ μὲ τοὺς Τούρκους. Τὶς ἐκκλησίες τους τὶς εἶχαν, τὸ Πατριαρχεῖο τους (ἀλήθεια, τί ἀντίφαση, καταπίεση τοῦ Ρωμαίικου στοιχείου καὶ διαρκὴς λειτουργία τοῦ Πατριαρχείου /), τὰ μαγαζιά τους καὶ τὶς δουλειές τους. Ρωμιοί Ναί, Ρωμιοί. Ἕλληνες, Τί δουλειὰ ἔχουμε ἐμεῖς μὲ τοὺς εἰδωλολάτρες; Καὶ 6λέπουμε τοὺς πολυχρονισμοὺς τοῦ Σουλτάνου ἀπ’ τὸ Πατριαρχεῖο, γιὰ νὰ διαφυλάξει ὁ Ὕψιστος ὑπὸ τὴν σκέπη του τὸν ἀγαθοποιὸ αὐτὸν ἄνακτα, καὶ ἕνα πλῆθος ἄλλων ὕμνων παρομοίου περιεχομένου, ποὺ ὁρισμένοι μάλιστα ἐψάλλοντο καὶ κατὰ τὴν περιφορὰ τοῦ ἐπιταφίου («4αυλός», τεῦχος 135). Αὐτὴν τὴν ντροπὴ θέλετε νὰ διαφυλάξετε λοιπόν; Χάρισμά σας. ̓Αλλὰ μὴν ὑποχρεώνετε τὸν ̓Ελληνικὸ λαὸ νὰ ἀναγνωρίσῃ προπάτορές του τὸν Κα-