Γλωσσική πτωμαΐνη Βασίλης Βασιλικός: «Εἶναι μεγάλος συγγραφέας, ἐπειδὴ συνειδητὰ φτωχαίνει τὴ γλῶσσα» -- ὃ λόγος γιὰ τὸ «μεγάλον ἀνθρωπιστὴ -συγγραφέα» ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑΚΜ. [Δήλωσή του στὴν Ἑλληνοαμερικανικὴ Ἔνωση, παρουσία τοῦ ὑφυπουργοῦ Πολιτισμοῦ κ. Γιώργου Λιάνη, ὅπου ὁ πρόεδρος τοῦ Τμήματος τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς καθηγητὴς τῆς Γλωσσολογίας κ. Γ. Μπαμπινιώτης ἀνήγγειλε, ὅτι ὁ κ. Σαμαράκης ἀνακηρύσσεται παμψηφεὶ ἐπίτιμος διδάκτωρ τῆς Φιλοσοφικῆς, «ὑπογραμμίζοντας τὴν εὐαισθησία του» (6λ. «Ἔθνος τῆς Κυριακῆς», 6-12 Φεθρουαρίου)]. Τί νὰ εἰπεῖς, θλέποντας καὶ διαδάζοντας τὰ ὡς ἄνω: ο Νὰ εἰπεῖς, πὼς «φτώχεια» στὴ γλῶσσα δὲν μπορεῖ νὰ σημαίνει ἄλλο ἀπὸ ἔνδεια, ἀπορία, πενία, ὑστέρησιν, ἔλλειψιν τοῦ γλωσσικοῦ ἀγαθοῦ; ο Νὰ εἰπεῖς, πὼς «συνειδητὰ φτωχαίνω» κάποιον σημαίνει, ὅτι κακόδουλα, ἐσκεμμένως κ ̓ ἐκ προμελέτης τὸν περιάγω εἰς ἀποκλεισμὸν ἀπ’ τὸ γλωσσικὸν ἀγαθὸ -- αὐτονόητος σκοπός: νὰ τὸν ὄλάψω, ζημιώσω, ἀφανίσω; 9 Νὰ εἰπεῖς, πώς, ἂν διαδάσεις εἴκοσι σελίδες τοῦ Σαμαράκη, δὲν χρειάζεται νὰ συνεχίσεις, ἀφοῦ κιόλας τὸν ἔχεις διαδάσει ὁλόκληρον -- ἀφοῦ κιόλας ἔχει καταθέσει ὅσα ξέρει ὡς συγγραφέας; ο Νὰ εἰπεῖς πράγματι... κοσμοσωτήρια ταπεινοφροσύνην τὸ «Καὶ δέδαια δὲν ἄλλαξε καθόλου, ὅταν ἔμαθε καὶ τὸ μεγάλο νέο» -- λόγω τιμῆς καταληφθεὶς ἐξαπίνης, τελείως ἀνύποπτος (φιλεῖ σταυρό), οὔτε ἰδέα, σᾶς λέγω, πὼς ἀνακηρύχθηκε παμψη φεὶ ἐπίτιμος διδάχτορας τοῦ Πανεπιστημίου τσῇ ̓Αθήνας... ὁ Νὰ εἰπεῖς, πὼς ὁ «μεγάλος» Βασίλης Βασιλικός, χειρότερος κι ἀπ’ τὸν Σαμαράκη, παρακαλεῖται νὰ πάει στὸ Βόλο καὶ νὰ μείνει γιὰ πάντα -- ἀρκετὰ ἀποόδλάκωσε τὰ Ελληνόπουλα: ἡ γνώμη μου αὐτὴ ἀπὸ τὶς πρῶτες σελίδες τοῦ «Ζ»... ο Νὰ εἰπεῖς, πώς δίπλα, παράλληλα τέτοιων «ἐπίτιμων» διδακτόρων (Ρίτοου!) κι ἀκαδημαϊκῶν τῆς λιδελλούλλης (Βρεττάκου!) καὶ τῶν «ἀνακηρυσσόντων παμψηφεὶ» πεθαίνει, σδήνει, ἀπαλείφεται, πάει στὸ διάολο ἡ ἔρμη τούτη πατρίδα; ο Νὰ εἰπεῖς, πὼς καὶ ὁ κ. Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ, «ἀνακηρυχτὴς» καὶ Πρόεδρος τοῦ Τμήματος τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς, «φτωχαίνει» ἐπίσης τὴ γλῶσσα -τοῦτος «μὴ συνειδητά»; ο Νὰ εἰπεῖς, πὼς μὲ τέτοιους ὑφυπουργοὺς Πολιτισμοῦ ἐπαξίως «ἐκπροσωπεῖται» σὲ τέτοιες φιέστες χώρα κοντόμερη, μελλοθάνατη, ἐπιθάνατη -- τὸ γεγονὸς ἀνάλογον τῆς δαρυπενθούσης καὶ στη θοχτυπούμενης στὸ προσκέφαΛο τοῦ Ταχτσή (ὡς γνωστὸν ἀνεπίτρεπτα κατηγορηθέντος, ὅτι διέφθειρε ὡς καὶ δέκα τεκνὰ ἡμερησίως -- διαφθείρω ἴσον καταστρέφω τελείως); ο Νὰ εἰπεῖς, πὼς τέτοιοι δημοσιογράφοι εἶναι φυσικὸ ν’ ἀνομολογοῦν, πὼς ὅ,τι μπόρεσαν νὰ διδαχθοῦν ἀπὸ τέτοιους συγγραφεῖς ἦταν ἡ «ἀνακάλυψις ταδερνῶν καὶ κρασακίου»; (ὅ,τι ἐλέχθη: δὲν παίρνεται πίσω)! - Τὸ συμπέρασμά σου. -/ροῦ. - Ὄχι, νὰ εἰπεῖς. - Βρούστ. Δεινίας 4ικαῖος