ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
148ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1994
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Γλωσσική πτωμαϊνη — ΔΙΚΑΙΟΣ, ΔΕΙΝΙΑΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
Γλωσσική πτωμαΐνη
Βασίλης Βασιλικός: «Εἶναι μεγάλος συγγραφέας, ἐπειδὴ συνειδητὰ
φτωχαίνει τὴ γλῶσσα» -- ὃ λόγος γιὰ τὸ «μεγάλον ἀνθρωπιστὴ -συγ-
γραφέα» ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑΚΜ.
[Δήλωσή του στὴν Ἑλληνοαμερικανικὴ Ἔνωση, παρουσία τοῦ ὑφυπουργοῦ Πολιτισμοῦ
κ. Γιώργου Λιάνη, ὅπου ὁ πρόεδρος τοῦ Τµήµατος τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς καθηγητὴς
τῆς Γλωσσολογίας κ. Γ. Μπαμπινιώτης ἀνήγγειλε, ὅτι ὁ κ. Σαμαράκης ἀνακηρύσσεται
παμψηφεὶ ἐπίτιμος διδάκτωρ τῆς Φιλοσοφικῆς, «ὑπογραμμίζοντας τὴν εὐαισθησία του»
(6λ. «Ἔθνος τῆς Κυριακῆς», 6-12 Φεθρουαρίου)].
Τί νὰ εἰπεῖς, θλέποντας καὶ διαδάζοντας τὰ ὡς ἄνω:
ο Νὰ εἰπεῖς, πὼς «φτώχεια» στὴ γλῶσσα δὲν μπορεῖ νὰ σηµαίνει ἄλλο ἀπὸ
ἔνδεια, ἀπορία, πενία, ὑστέρησιν, ἔλλειψιν τοῦ γλωσσικοῦ ἀγαθοῦ;
ο Νὰ εἰπεῖς, πὼς «συνειδητὰ φτωχαίνω» κάποιον σημαίνει, ὅτι κακόδουλα,
ἐσκεμμένως κ᾿ ἐκ προμελέτης τὸν περιάγω εἰς ἀποκλεισμὸν ἀπ’ τὸ γλωσσικὸν
ἀγαθὸ -- αὐτονόητος σκοπός: νὰ τὸν ὄλάψω, ζημιώσω, ἀφανίσω;
9 Νὰ εἰπεῖς, πώς, ἂν διαδάσεις εἴκοσι σελίδες τοῦ Σαμαράκη, δὲν χρειάζε-
ται νὰ συνεχίσεις, ἀφοῦ κιόλας τὸν ἔχεις διαδάσει ὁλόκληρον -- ἀφοῦ κιόλας
ἔχει καταθέσει ὅσα ξέρει ὡς συγγραφέας;
ο Νὰ εἰπεῖς πράγματι... κοσμοσωτήρια ταπεινοφροσύνην τὸ «Καὶ δέδαια
δὲν ἄλλαξε καθόλου, ὅταν ἔμαθε καὶ τὸ μεγάλο νέο» -- λόγω τιμῆς καταληφθεὶς
ἐξαπίνης, τελείως ἀνύποπτος (φιλεῖ σταυρό), οὔτε ἰδέα, σᾶς λέγω, πὼς ἀνα-
κηρύχθηκε παμψη φεὶ ἐπίτιμος διδάχτορας τοῦ Πανεπιστημίου τσῇ ᾿Αθήνας...
ὁ Νὰ εἰπεῖς, πὼς ὁ «μεγάλος» Βασίλης Βασιλικός, χειρότερος κι ἀπ’ τὸν Σα-
μαράκη, παρακαλεῖται νὰ πάει στὸ Βόλο καὶ νὰ μείνει γιὰ πάντα -- ἀρκετὰ
ἀποόδλάκωσε τὰ Ελληνόπουλα: ἡ γνώμη μου αὐτὴ ἀπὸ τὶς πρῶτες σελίδες τοῦ
«Ζ»...
ο Νὰ εἰπεῖς, πώς δίπλα, παράλληλα τέτοιων «ἐπίτιμων» διδακτόρων (Ρί-
τοου!) κι ἀκαδημαϊκῶν τῆς λιδελλούλλης (Βρεττάκου!) καὶ τῶν «ἀνακηρυσ-
σόντων παμψηφεὶ» πεθαίνει, σδήνει, ἀπαλείφεται, πάει στὸ διάολο ἡ ἔρμη
τούτη πατρίδα;
ο Νὰ εἰπεῖς, πὼς καὶ ὁ κ. Γ.ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ, «ἀνακηρυχτὴς» καὶ Πρόεδρος
τοῦ Τµήµατος τῆς Φιλοσοφικῆς Σχολῆς, «φτωχαίνει» ἐπίσης τὴ γλῶσσα --
τοῦτος «μὴ συνειδητά»;
ο Νὰ εἰπεῖς, πὼς μὲ τέτοιους ὑφυπουργοὺς Πολιτισμοῦ ἐπαξίως «ἐκπροσω-
πεῖται» σὲ τέτοιες φιέστες χώρα κοντόμερη, μελλοθάνατη, ἐπιθάνατη -- τὸ γε-
γονὸς ἀνάλογον τῆς δαρυπενθούσης καὶ στη θοχτυπούμενης στὸ προσκέφα-
Λο τοῦ Ταχτσή (ὡς γνωστὸν ἀνεπίτρεπτα κατηγορηθέντος, ὅτι διέφθειρε ὡς
καὶ δέκα τεκνὰ ἡμερησίως -- διαφθείρω ἴσον καταστρέφω τελείως);
ο Νὰ εἰπεῖς, πὼς τέτοιοι δημοσιογράφοι εἶναι φυσικὸ ν’ ἀνομολογοῦν, πὼς
ὅ,τι μπόρεσαν νὰ διδαχθοῦν ἀπὸ τέτοιους συγγραφεῖς ἦταν ἡ «ἀνακάλυψις
ταδερνῶν καὶ κρασακίου»; (ὅ,τι ἐλέχθη: δὲν παίρνεται πίσω)!
- Τὸ συμπέρασμά σου.
-/ροῦ.
- Ὄχι, νὰ εἰπεῖς.
- Βρούστ.
Δεινίας 4ικαῖος