χω ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΟΣΤΙΟΝ Ρήνεια - Νῆσος «Δημοκρατία» - Δῆλος ̓Αγαπητὲ Χ. Λάμπρου, Εἰς τὴν Ἑλλάδα, ὡς γνωστόν, ἐγεννήθη ἡ Δημοκρατία καὶ ὄχι μόνον. Δυστυχῶς παρὰ ταῦτα δὲν ὑπάρχει κανένα μέρος, ποὺ νὰ φέρη τὸ ὄνομά της, πολὺ περισσότερο δὲ νὰ τὸ προθάλλη. Εἰς τὶς Κυκλάδες ἑ ὑπάρχουν δύο ὁἀκατοίχητα νησιά, ἡ Δῆλος και ἀπέναντι ἡ Ρήνεια. Σκέπτομαι λοιπόν, ὅτι τὰ δύο αὐτὰ σιὰ θὰ μποροῦσαν νὰ ἀξιοποιη θοῦν ὡς κάτωθι: ΔΗΔΟΣ. - - Εἰς τὴν ἀρχαιότη τα ι ἡ Δῆ λος, ὡς γνωστόν, ἐκτὸς τῶν ἄλλων ἦτο καὶ ἡ ἕδρα τῆς ̓Αθηναϊκῆς Συμμαχίας διὰ 164 χρόνια (478-314 π. Χ.. Μὲ αὐτὴ τὴν ἰδιότητα ταιριάζει εἰς τὴν σημερινὴ Εὐρωπαϊκὴ ἝἜνωση Κρατών καὶ θα μποροῦσε, νὰ ἀντιπροσωπεύη τὴν ἰδέαν αὐτὴ. Νὰ γίνη ἀναστήλωση ὅλων τῶν ἀρχαιοτήτων τοῦ νησιοῦ, ναῶν, θεάτρου, τοῦ τεραστίου ἀγάλατος τοῦ ̓Απόλλωνος (Κολοσσὸς τῶν Ναἔζων) Χ.λπ. εἰς τὴν ἀρχική των μορφή -- μέεθος, μὲ τὴν χρησιμοποίηση ὅλων τῶν ἀρχαίων χομματιῶν καὶ ταυτόχρονα συγχρόνων, ὥστε νὰ ἀποδοθοῦν (κατὰ τὸ δυνατὸν) οἱ ἀρχικὲς μορφές. Ὁμοίως, νὰ ἀνακατασκευασθῆ τὸ μικρὸ σὲ δάθος σήμερα λιμάνι διὰ τὴν ὑποδοχὴ πλοίων. ΡΗΝΕΙΑ. -Ἡ Ρήνεια νὰ ὀνομασθῆ «Δημοκρατία» καὶ νὰ ἀποτελέση τὴν ἕδρα μιᾶς Κυόερνήσεως εἰς τὰ πρότυπα τῆς ἀρχαίας Δημοκρατίας, ὅπως αὑτὴ ἐξελίχθη. Μέλη αὐτῆ τῆς Κυθερνήσεως θά εἶναι πρώην πρόεδροι Δημοκρατίας ἢ πρωθυπουργοὶ τῶν χρατῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς" Ενώσεως, οἱ ὁποῖοι ἀριστίνδην ἢ ἐνδεχομένως μὲ ἄλλον τρόπο θὰ καταλαμθάνουν τὰ διάφορα ἀξιώματα. Νὰ χτισθοῦν ἀρχαιοπρεπῇ χτίρια καὶ ὄχι ἀκατέργαστοι ὄγκοι μπετὸν καὶ γυαλιοῦ (ὁλέπε Θέμιδος Μέλαθρον, νέα πτέρυγα Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καὶ Μέγαρον Μουσικῆς, ποὺ μοιάζουν μὲ κακόουστα ἐμπο ικὰ κέντρα, παρὰ αὐτὸ ποὺ ἡ ατρσσωκοῦν, εἰς τὰ ὁποῖα θὰ στεγαστοῦν οἱ διάφορες ὑπηρεσίες τῆς Δη μοκρατίας. Εἰς τὴν νῆσο «Δη μοκρατία» θὰ κυματὶζουν ὅλες οἱ σημαῖες τῶν κρατῶν τοῦ κόσμου, ποὺ τὸ πολίτευμά των εἶναι δημοκρατικό, καὶ αὐτὸ θὰ ἀποφασίζεται ἀπὸ τὴν κυθέρνηση τῆς «Δη μοχρατίας». Εἰς τὴν 6αση τοῦ ἱστοῦ θὰ ἀναγράφεται Ἑλληνικὰ καὶ μὲ μικρότερα γράμματα εἰς τὴν γλῶσσα τοῦ κράτους καὶ «Λατινικὰ» τὸ ὄνομα τοῦ κράτους, ποὺ ἐκπροσωπεῖται μὲ τὴν σημαία. Ἡ κυθέρνηση τῆς «Δημοκρατίας» θὰ ἔχη σὰν ἁρμοδιότητες: α) Τὴν διοργάνωσιν ἑορτῶν καὶ θεατρικῶν παραστάσεων εἰς τὸ ἤδη ἀνακατασκευασθὲν ἀρχαῖο θέατρο, ἀναφερομένων ὅλων εἰς τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα καὶ ὄχι εἰς τὴν σύγχρονη ἐποχὴ (κατὰ τὸ γνωστὸν «οὐδὲν πρὸς Διόνυσον» τῶν ̓Αθηναίων). 6) Τὴν ἐπαναφορὰ καὶ διενέργεια τῶν ̓Ολυμπιακῶν ̓Αγώνων εἰς τὴν χώρα ποὺ τοὺς ἐγέννησε: Εἰς τὴν Ὀλυμπία ἐ ἐπὶ μονίμου 6άσεως, ἀπηλλαγμένων τῶν ἀγώνων τῆς σημερινῆς ἐμπορευματοποιήσεώς καὶ διευρύνσεώς των μὲ ἄσχετα « ἀθλή ματα. Τώρα, ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ τῆς ἀναλήψεως τῆς προεδρίας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ἀπὸ τὴν χώρα μας, εἶναι καθῆκον τῶν ἁρμοδίων νὰ ι τεθῆ τὸ ἀνωτέρω θέμα καὶ νὰ ἀποσπασθῆ ἡ σύμφωνη γνώ ἡ τῶν ἑταίρων μας χρατῶν. ̓Αμέσως κιόλας σήμερα οἱ ἁρμόδιες ὑπηρεσίες τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ νὰ ἀρχίσουν τὴν προεργασία καὶ σύνταξη τῶν ̓σχετικῶν ἐγγράφων διὰ τὴν ὑλοποίηση τῶν ἀνωτέρω. Αὐτὸ θὰ ἀποτελέση τὸ ξεκίνημα διὰ τὴν ἀναθίωσιν τῶν ἀφθάρτων ἀξιῶν τῶν προγόνων μας. Ἐὰν υἱοθετηθῆ ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ ἡ Ἔνωση (διευρυμένη ἀπὸ τέσσερα ἀκόμη Εὐρωπαϊκὰ κράτη ἐντὸς τοῦ 1994) ἡ μόνιμη τέλεση τῶν Ο.Α. εἰς τὴν Ολυμπία, τοῦτο θὰ συμπαρασύρη ἀσφαλῶ καὶ τὰ ὑπόλοιπα Εὐρωπαϊκὰ κράτη καὶ εἰς τὴν συνέχεια καὶ τὰ ̓Αραθικὰ καὶ ̓Αφρικανικά. Ἡ μόνιμη τέλεση τότε ἔχει, ἐπιτευχθῆ. ̓Ανεξάρτητα ὅμως τῶν ἀνωτέρω, διὰ τὴν προθολῆν εἰς τοὺς ξένους ἀλλὰ καὶ ἰδικήν μας γνῶσιν τῆς χώρας μας καὶ ὡς τόπου γενέσεως τοῦ ἀλφαθήτου, προτείνω τὴν τοποθέτησιν μαρμαρίνης πλάκας εἰς τὴν εἴσοδον τῆς ̓Ακροπόλεως, ἡ Ἶ ὁποία εἰς κάθετον διάταξιν θὰ ἔχη τὴν Γρα μικὴν Γραφὴ Β, δίπλα τὸ Ἑλληνικὸ ἀλφάδητο τῶν 2δγραμμάτων, ἀμέσως δίπλα τὸ σημερινό, ὅλα μὲ χυανοῦν χρῶμα καὶ παρα-δίπλα 2 στῆ λες μὲ τὸ «Λατινικὸ» καὶ «Κυριλλικὸ» ἀλφά6ητο, τῶν ὁποίων ὅσα γράμματα ἔχουν ληφθῆ ἀπὸ τὸ Ἑλληνικὸν νὰ εἶναι εἰς τὴν