ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣΤ.ΤΕΩΡΓΑΝΑΣ Ἢ Σπάρτη τῆς ἰδανικῆς παιδείας καὶ τῆς πραγματικῆς δημοκρατίας Ὃ Πλούταρχος στὰ « ̓Ηθικὰ» περιέλαδε τρία θιθλία ἀφορῶντα τοὺς Σπαρτιάτας, ἤτοι « ̓Αποφθέγματα /ακωνικά», «Τὰ παλαιὰ τῶν Λακεδαιμονίων ἐ ἐπιτηδεύματα», «Λακαίνων ἀποφθέγματα». Στοὺς «Παραλλ ἥλους Βίους» ἀνέλυσε τοὺς 6ίους μεγάλων Σπαρτιατῶν, "Άγιδος, Κλεομένους, ̓Αγησιλάου, Λυχούργου, Λυσάνδρου χ.λπ. Σὲ πολλαπλὲς ἀναφορὲς στὰ ἔργα του εἰσέδυσε στὴν μέχρι σήμερον ἀνεξερεύνητη, πλή θως παρεξηγη μένη, παραποιή μένη, παραχαραγμένη χαὶ ἐσφαλμένως διδομένην ἱ ἱστορία καὶ τὸν ἀληθῆ χαραχτῆρα τῆς Σπάρτης. Μὲ τὴν Σπάρτη ἠσχολή θησαν ἐ ἐπίσης οἱ Θουκυδίδης, Ξενοφῶν, ̓Αριστοτέλης, Διοσκουρίδης καὶ πλεῖστοι ἄλλοι ὁ ἀρχαῖοι. Ἡ ἀνθρωπότης πυρῆνα τοῦ πολιτισμοῦ χαὶ διαφωτισμοῦ ἔχει τὴν Ἑλλάδα. Πηγὴ ἀνάλογη τῆς ἀνελίξεως τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν Ἑλληνικῶν πόλεων εἶναι ἡ Σπάρτη. Οὐδεὶς ἴσως συνειδητοποίησε τὸ μέγεθος, ἔ ἔχτασιν, ἐπιρροὴ χαὶ σημασίαν τῶν Λακώνων Διοσχούρων στὸν Ἑλληνικὸ χαὶ κατ ̓ ἀκολουθίαν παγκόσμιο πολιτισμὸ χαὶ τὴν ἀλληγορία τῆς διαχρονιχῆς παρουσίας των εἰς τὴν Ἑλληνικὴν προϊστορίαν καὶ ἱστορίαν. Οἱ Διόσκουροι -- Διὸς κοῦροι -- τέκνα τοῦ Διὸς καὶ τῆς Λή δας, δασιλόπαιδες ἡ ἡγέται τῆς Νοτίου Ἑλλάδος (Σπάρτης), φωτιξόμενοι ἷ ἱστοριχῶς ἐκφεύγουν τοῦ μικροῦ γεωγραφικοῦ χώρου τῆς Σπάρτης καὶ δίδουν τὴν πρώτη νύξι περὶ τῆς πανελληνίου, παγχοσμίου καὶ συμπαντιχῆς σημασίας των. Δὲν περιωρίσθη ἡ παρουσία καὶ δράσις των εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Νότον, τὴν Σπάρτην, ἀλλ) ἡ μυητική των ὁραστηριότης χατεχάλυψεν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν Βορρᾶν, δη λαδῆ τὴν ὅλην Χερσόνησον τοῦ Αἴμου, ὀνόματι Θράχη, ποὺ ἡ τύποις πνευματική μας ἡγεσία ἀγνοεῖ, Φοθεῖται καὶ δὲν ὁμολογεῖ, ὅτι ἦτο ἀμιγῶς ἑλληνικὴ περιοχή, περιλαμθάνουσα τὶς περιοχὲς Θράχης- Μακεδονίας-Ἰλλυρίας ( Αλθανίας) -- πρώην Γιουγχοσλαθίας -- Βουλγαρίας -- Ρουμανίας, ἐ ἐκτεινομένη, χαὶ πέρα τοῦ Δουνάδεως. Πασίγνωστοι ὑπῆρξαν οἱ Διόσκουροι Κάστωρ καὶ Πολυδεύχης ὁἀρχηγέται καὶ μυσταγωγοὶ τῶν Μυστηρίων τῶν Καδείρων, καταστερισθέντες στὸν ἀστερισμὸ τῶν Διδύμων, οὐράνιοι καθοδηγοῦντες καὶ προστατεύοντες τοὺς διαχρονικοὺς Ἰάσουες. Ὡς διδάσκαλοι τῶν Μυστηρίων, δηλαδὴ τῆς γνώσεως καὶ ἐπιστή μης ποὺ ἀνυψώνει τὸν ἄνθρωπο ἀπ’ τὸ πτῆνος πρὸς τὸ θεῖον, σέδεται χαὶ προστατεύει τὸ περιθάλλον χαὶ τὴν φύσιν, καταλυτικὰ ἐπέδρασαν στὴν φιλοσοφιχή, ἐπιστη μονικὴ καὶ πολιτιστιχὴ ἀνάπτυξι ὄχι μόνον τῶν Ἑλλήγων τοῦ Βορρᾶ, ἀλλὰ καὶ τῶν εἰς ἀέναον μετ ̓ αὐτῶν ἐπαφὴν Εὐρωπαίων, ὡς καταδειχνύει ἡ ἀποχαλυπτικὴ ἀποχκρυπτογράφησις τῶν γραφῶν τῆς γηραιᾶς Ἠπείρου. Ὁ ἄἄγνωστος τρίτος τῶν Διοσχούρων Ἐλευσίνοος - «Ἐλευσὶς» - «Ἕλενος», ὁ μεταλλαγεὶς εἰς «Ἑλέγην», τὴν ὁποίαν ἀναλύει εἰς θάθος ὁ ἐρευνητῆς ̓Αναστάσιος ̓ Ασημακόπουλος ὡς Ἐλευσίνοος (ἐλθόντος τοῦ νοός), ὑπῆρξεν ὁ ἐχ τῶν ἱδρυτῶν χαὶ πρωταγωνιστῶν τῶν Μυστη ρίων τῆς Ἐλευσῖνος, τῆς Κεντρικῆς Ἑλλάδος. Ἐπιση μαίνομεν τὴν ̓καταλυτιχὴν ἐπίδρασιν τῶν Διοσχούρων εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν γεωγραφικὸν χῶρον, Βορρᾶν- Θράκην, ΚέντρονἘλευσῖνα, Νότον- Σπάρτη. Αὐτὴ δὲν ὑπῆρξεν μοναδική ὁραστηριότης των. Δὲν περιωρίσθησαν στὸν Ἑλληνικὸ γεὠγραφικὸ χῶρο, ἀλλ ̓ ἃὡς οἱ ἄλλοι διαχρονιχοὶ ̓ Ἕλληνες ἥἥρωες, «ἐπῆλθον τῆς οἰκουμένης» (ὁρᾶτε ἄρθρον μας περὶ ̓Αργοναυτικῶν ἐ ἐχστρατειῶν εἰς «Δαυλόν», τεῦχος 76, ̓Απριλίου 1988, σελ. 4323--4326). Κατεχάλυψαν δηλ. τὴν Εὐρώπην διὰ τῆς ̓Αργοῦς, ̓Αργοναῦται κι αὐτοί, διαπλέοντες ποταμοὺς τῆς Ρωσίας, τοὺς Τάναϊν (Δόν), Βόλγα, Δθίνα, θάλασσες Βόρειο Παγωμένο Ὠκεανό, Ατλαντικό, Μεσόγειο, Μαύρη Θάλασσα. Οἱ Διόσκουροι, ἄπεδείξαμε, ἐπέδρασαν χαὶ εἰς τοὺς Κέλτας, ποὺ κατῴκουν τὰ παράλια τοῦ Ὠκεανοῦ (Βορείου Παγωμένου καὶ ̓Ατλαντικοῦ): «ἀποδείξεις δὲ τούτων φέρουσι δεικνύντες τοὺς παρὰ