ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣΤ.ΤΕΩΡΓΑΝΑΣ Ἢ Σπάρτη τῆς ἰδανικῆς παιδείας καὶ τῆς πραγματικῆς δημοκρατίας Ὃ Πλούταρχος στὰ «᾿Ηθικὰ» περιέλαδε τρία θιθλία ἀφορῶντα τοὺς Σπαρτιάτας, ἤτοι «᾿Αποφθέγματα /ακωνικά», «Τὰ παλαιὰ τῶν Λακεδαιμονίων ἐ ἐπιτηδεύματα», «Λακαίνων ἀποφθέγματα». Στοὺς «Παραλλ ἥλους Βίους» ἀνέλυσε τοὺς 6ίους μεγάλων Σπαρτιατῶν, "Άγιδος, Κλεομένους, ᾿Αγησιλάου, Λυχούργου, Λυσάνδρου χ.λπ. Σὲ πολλαπλὲς ἀναφορὲς στὰ ἔργα του εἰσέδυσε στὴν μέχρι σήμερον ἀνεξερεύνητη, πλή θως παρεξηγη μένη, παρα- ποιή μένη, παραχαραγμένη χαὶ ἐσφαλμένως διδομένην ἱ ἱστορία καὶ τὸν ἀληθῆ χαραχτῆρα τῆς Σπάρτης. Μὲ τὴν Σπάρτη ἠσχολή θησαν ἐ ἐπίσης οἱ Θουκυδίδης, Ξενοφῶν, ᾿Αριστοτέ- λης, Διοσκουρίδης καὶ πλεῖστοι ἄλλοι ὁ ἀρχαῖοι. Ἡ ἀνθρωπότης πυρῆνα τοῦ πολιτισμοῦ χαὶ διαφωτισμοῦ ἔχει τὴν Ἑλλάδα. Πηγὴ ἀνά- λογη τῆς ἀνελίξεως τῶν Ἑλλήνων καὶ τῶν Ἑλληνικῶν πόλεων εἶναι ἡ Σπάρτη. Οὐδεὶς ἴσως συνειδητοποίησε τὸ μέγεθος, ἔ ἔχτασιν, ἐπιρροὴ χαὶ σημασίαν τῶν Λακώνων Διο- σχούρων στὸν Ἑλληνικὸ χαὶ κατ᾽ ἀκολουθίαν παγκόσμιο πολιτισμὸ χαὶ τὴν ἀλληγορία τῆς διαχρονιχῆς παρουσίας των εἰς τὴν Ἑλληνικὴν προϊστορίαν καὶ ἱστορίαν. Οἱ Διόσκουροι -- Διὸς κοῦροι -- τέκνα τοῦ Διὸς καὶ τῆς Λή δας, δασιλόπαιδες ἡ ἡγέται τῆς Νοτίου Ἑλλάδος (Σπάρτης), φωτιξόμενοι ἷ ἱστοριχῶς ἐκφεύγουν τοῦ μικροῦ γεωγραφικοῦ χώρου τῆς Σπάρτης καὶ δίδουν τὴν πρώτη νύξι περὶ τῆς πανελληνίου, παγχοσμίου καὶ συ- μπαντιχῆς σημασίας των. Δὲν περιωρίσθη ἡ παρουσία καὶ δράσις των εἰς τὸν Ἑλληνικὸν Νότον, τὴν Σπάρτην, ἀλλ) ἡ µυητική των ὁραστηριότης χατεχάλυψεν καὶ τὸν Ἑλληνικὸν Βορρᾶν, δη λαδῆ τὴν ὅλην Χερσόνησον τοῦ Αἴμου, ὀνόματι Θράχη, ποὺ ἡ τύποις πνευµα- τική µας ἡγεσία ἀγνοεῖ, Φοθεῖται καὶ δὲν ὁμολογεῖ, ὅτι ἦτο ἀμιγῶς ἑλληνικὴ περιοχή, πε- ριλαµθάνουσα τὶς περιοχὲς Θράχης- Μακεδονίας-Ἰλλυρίας ( Αλθανίας) -- πρώην Γιου- γχοσλαθίας -- Βουλγαρίας -- Ρουμανίας, ἐ ἐκτεινομένη, χαὶ πέρα τοῦ Δουνάδεως. Πασίγνωστοι ὑπῆρξαν οἱ Διόσκουροι Κάστωρ καὶ Πολυδεύχης ὁ ἀρχηγέται καὶ μυστα- γωγοὶ τῶν Μυστηρίων τῶν Καδείρων, καταστερισθέντες στὸν ἀστερισμὸ τῶν Διδύμων, οὐράνιοι καθοδηγοῦντες καὶ προστατεύοντες τοὺς διαχρονικοὺς Ἰάσουες. Ὡς διδάσκαλοι τῶν Μυστηρίων, δηλαδὴ τῆς γνώσεως καὶ ἐπιστή µης ποὺ ἀνυψώνει τὸν ἄνθρωπο ἀπ’ τὸ πτῆνος πρὸς τὸ θεῖον, σέδεται χαὶ προστατεύει τὸ περιθάλλον χαὶ τὴν φύσιν, καταλυτικὰ ἐπέδρασαν στὴν φιλοσοφιχή, ἐπιστη μονικὴ καὶ πολιτιστιχὴ ἀνάπτυξι ὄχι μόνον τῶν Ἑλλή- γων τοῦ Βορρᾶ, ἀλλὰ καὶ τῶν εἰς ἀέναον μετ᾽ αὐτῶν ἐπαφὴν Εὐρωπαίων, ὡς καταδειχνύ- ει ἡ ἀποχαλυπτικὴ ἀποχκρυπτογράφησις τῶν γραφῶν τῆς γηραιᾶς Ἠπείρου. Ὁ ἄ ἄγνωστος τρίτος τῶν Διοσχούρων Ἐλευσίνοος - «Ἐλευσὶς» - «Ἕλενος», ὁ μεταλλαγεὶς εἰς «Ἑλέ- γην», τὴν ὁποίαν ἀναλύει εἰς θάθος ὁ ἐρευνητῆς ᾿Αναστάσιος᾿ Ασημακόπουλος ὡς Ἐλευ- σίνοος (ἐλθόντος τοῦ νοός), ὑπῆρξεν ὁ ἐχ τῶν ἱδρυτῶν χαὶ πρωταγωνιστῶν τῶν Μυστη ρίων τῆς Ἐλευσῖνος, τῆς Κεντρικῆς Ἑλλάδος. Ἐπιση μαίνομεν τὴν ᾿καταλυτιχὴν ἐπίδρασιν τῶν Διοσχούρων εἰς ὁλόκληρον τὸν Ἑλληνικὸν γεωγραφικὸν χῶρον, Βορρᾶν- Θράκην, Κέ- ντρον- Ἐλευσῖνα, Νότον- Σπάρτη. Αὐτὴ δὲν ὑπῆρξεν μοναδική ὁραστηριότης των. Δὲν περιωρίσθησαν στὸν Ἑλληνικὸ γε- ὠγραφικὸ χῶρο, ἀλλ᾽ ἃ ὡς οἱ ἄλλοι διαχρονιχοὶ ᾿ Ἕλληνες ἥ ἥρωες, «ἐπῆλθον τῆς οἰκουμένης» (ὁρᾶτε ἄρθρον μας περὶ ᾿Αργοναυτικῶν ἐ ἐχστρατειῶν εἰς «Δαυλόν», τεῦχος 76, ᾿Απριλίου 1988, σελ. 4323--4326). Κατεχάλυψαν δηλ. τὴν Εὐρώπην διὰ τῆς ᾿Αργοῦς, ᾿Αργοναῦται κι αὐτοί, διαπλέοντες ποταμοὺς τῆς Ρωσίας, τοὺς Τάναϊν (Δόν), Βόλγα, Δθίνα, θάλασσες Βό- ρειο Παγωμένο Ὠκεανό, Ατλαντικό, Μεσόγειο, Μαύρη Θάλασσα. Οἱ Διόσκουροι, ἄπε- δείξαµε, ἐπέδρασαν χαὶ εἰς τοὺς Κέλτας, ποὺ κατῴκουν τὰ παράλια τοῦ Ὠκεανοῦ (Βορεί- ου Παγωμένου καὶ ᾿Ατλαντικοῦ): «ἀποδείξεις δὲ τούτων φέρουσι δεικνύντες τοὺς παρὰ