ΕΗΠΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΟΝ ΑΝΑΓΝΟΣΤΟΝ ᾿Ανάγκη ἐπανακτήσεως τῆς Ἑλληνικῆς αὐτογνωσίας ᾿᾽Αγαπητὲ κύριε Λάμπρου, Μὲ τὴν ἐπιστολή µου αὐτὴ θέλω νὰ ἐκφράσω τὸν ἐνθουσιασμό µου ἀπὸ τὴν τό- σο εὐχάριστη καὶ ἐποικοδομητικὴ ἐπαφή µου μὲ τὸ περιοδικό σας. Σὲ μιὰ ἐποχή, ποὺ ἡ τεχνολογία δίνει τὴ δυνατότητα στοὺς οἰκονομικὰ ἰσχυροὺς νὰ ἐπιθάλουν σὲ πα- γκόσµια κλίμακα τὰ ὑποπροϊόντα τοῦ «πο- λιτισμοῦ» τους καὶ νὰ καταστήσουν τὸν ἄνθρωπο ἁπλὸ ἐμπορευματικὸ-καταναλῶ- τικὸ ἀντικείμενο μὲ μόνιμη «ἀμνησία», ὁ ἀγώνας γιὰ τὴν ἐπανάκχτηση τῆς χαμένης Ἑλληνικῆς αὐτογνωσίας προθάλλει σὰν ἐπιταχτικὴ ἀνάγκη γιὰ δύο κατά τὴ γνώ- µη µου λόγους: ο) Απὸ τὴ μιά, γιὰ νὰ μπεῖ φραγμὸς στὸ χωνευτήρι τῆς Εὐρωπαϊκῆς ἛἜνωσης, ποὺ οἱ θεσμοί της ὅλο καὶ περισσότερο κατευ- θύνουν τὴ χώρα µας ἀσεθώντας καὶ ἀγνο- ώντας ἐν πολλοῖς γλῶσσα, ἱστορία, παρα- δόσεις, χαρακτῆρα, κλῖμα κ.λπ. ο) Απὸ τὴν ἄλλη, γιὰ νὰ προόληθεῖ, για- τί ὄχι, ὡς παγκόσμια πρόταση ἀξιῶν καὶ ἀρχῶν ἀπέναντι σὲ μιὰ ἀντιπνευματική, ἀντιϊστορικὴ καὶ ἄκρως ἐξουσιαστικὴ «Νέα Τάξη» πραγμάτων. Δὲν εἶναι τολμηρό, νὰ πεῖ κανείς, πὼς ἡ ᾿Ανθρωπότητα σήμερα χρειάζεται μὲ μιὰ καινούργια ᾿Αναγέννηση νὰ συναντηθεῖ πάλι μὲ τὴν Ἑλληνικὴ ἰδεολογία" τὴν ἰδεο- λογία τοῦ ἐλεύθερου σκεπτόμενου πνεύμα- τος μὲ ἐπίκεντρο τὸν ἄνθρωπο καὶ τὶς ἀνθρώπινες ἀξίες: τὴν ἰδεολογία ποὺ προ- θάλλει τὴν ἁρμονία τοῦ μέτρου καὶ τὴν ὁμαλὴ συμόδίωση μὲ τὴ Φύση: ποὺ ἀγνοεῖ μύθους καὶ ἁπλοϊκὲς ἀπαντήσεις καὶ ἐπι- μένει στὴν ἔρευνα γιὰ τὴ θέση τοῦ ἀνθρώ- που στὶς ἄγνωστες ἀκόμα Συμπαντικὲς νο- μοτέλειες. Σήμερα τὸ κλασσικὸ Ἑλληνικὸ πνεῦμα μπορεῖ νὰ γίνει ἡ ἀφετηρία γιὰ τὴν ἀνθρώ- πινη σκέψη, ποὺ θὰ τὴ 6οηθήσει νὰ Έεπε- ράσει τὴν «ἀμνησία» καὶ νὰ ἀνοίξει τολµη- ροὺς ὁρίζοντες πέρα ἀπὸ παρωπίδες θρη- σχειῶν καὶ ἐξουσιαστικὰ δεσμά. "Ἔτσι ἡ γνώση καὶ ἡ προθολὴ τῆς γλώσσας, τῆς ἱστορίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ τῶν Ἑλλήνων ξεφεύγει ἀπὸ τὰ στενὰ ἐθνικὰ πλαίσια καὶ τὴν στεῖρα προγονολατρεία καὶ ἀποχτᾶ μιὰ παγκόσμια διάσταση μὲ δυναμικὴ παρα- πέρα ἐξέλιξη. Μὲ αὐτὴ τὴν ἔννοια μπορεῖ νὰ γίνει ὑπό- θεση ὅλων τῶν Ἑλλήνων σήμερα καὶ ὅλων τῶν πνευματικῶν ἀνθρώπων τοῦ κόσμου αὔριο, ἀνεξάρτητα ἀπὸ ἰδιαίτερες κοινω- νικὲς ἀντιλήψεις. “Ὅλο καὶ περισσότεροι στὴ χώρα μας εἶναι αὐτοί, ποὺ προόλημα- τίζονται γιὰ τὴ γλῶσσα μας καὶ γιὰ τὴν ἀνάγκη ἑνὸς φράγματος ἀντίστασης γιὰ τὴν Παιδεία μας καὶ τὰ ὅσα ἀνθελληνικὰ ἔχουν ἔντεχνα παρεισφρύσει σ᾽ αὐτή: γιὰ τὴν κακοποίηση τῆς ἀνυπεράσπιστης ἱστο- ρίας µας’ γιὰ τὴ λεηλασία καὶ φθορὰ ἐ ἐγκα- ταλελειμμένων μνημείων καὶ ἀφύλαχτων ἀρχαιολογικῶν θησαυρῶν’ γιὰ τὴν ᾿Ακρό- πολη ἰδιαίτερα, πού, θύμα μιᾶς στρεθλῆς οἰκονομιχοτουριστικῆς ἐχμετάλλευσης, φθείρεται ἀνεπανόρθωτα στὸ νέφος τῆς ᾿Αθήνας: γιὰ τὴν ἀσέδεια στὴν αἰσθητικὴ τῆς ᾿Αθήνας, ποὺ θιάζεται ἀπὸ πιθηκίζο- ντες «ἀρχιτέχκτονες» μὲ κακόγουστα µέγα- ρα (Πινακοθήκη χ.λπ.)' ἀκόμα γιὰ τὴν εὐκολία, μὲ τὴν ὁποία κάναμε ἅγιο μας ἕνα ὀμιχλώδη... Βαλεντῖνο στὴ θέση τῆς ᾿Αφρο- δίτης, τοῦ Πᾶνα καὶ τοῦ Διόνυσου" καὶ δέ- 6αια γιὰ τὸ τερατῶδες εὕρημα τοῦ «ἑλλη- νοχριστιανικοῦ πολιτισμοῦ», μέσα στὸ ὁποῖο ἀσφυκτιᾶ ἡ Ἑλληνικὴ σκέψη. Γιὰ ὅλους αὐτοὺς τὸ μέτωπο τῆς Ἑλλη- νικῆς αὐτογνωσίας, πιστεύω, πρέπει νὰ εἶναι ἀνοιχτό. Χωρίς ἀντιπαραθέσεις μα- κρὰν τῆς οὐσίας, ποὺ ὁδηγοῦν σὲ διάλογο κουφῶν. Ὅπως τὰ περὶ Ἑλληνικοῦ ἀλφα- θήτου. Τὸ θαυμάσιο ἄρθρο τοῦ Π. Γεωρ- γούτζου στὸ τεῦχος 145 θάζει τὰ πράγματα στὴ θέση τους καὶ δείχνει, ποιό εἶναι τὸ κύ- ριο, στὸ ὁποῖο μποροῦν νὰ πεισθοῦν ὅλοι, Ἕλληνες καὶ ξένοι [...]. Σᾶς συγχαίρω καὶ πάλι. Μὲ ἐκτίμηση Μανώλης Σταγάκης Κερασοῦντος 25. 15771 ΖΩΓΡΑΦΟΥ