ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ ι ; Τυφλὸς φανατισμὸς Στὰ ἱερὰ θιλία ποὺ περιέχουν τὴν θρησκευτικὴ διδασκαλία τῶν ἡ Εὐραίων ἐκτίθενται ἀπόψεις γιὰ τὸν λαό, στὸν ὁποῖον ἀπευθύνονται. Ομοίως ἐκτίθενται ἀπόψεις γιὰ τοὺς ἄλλους λαοὺς καὶ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. Εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι εἰς ὅλα ἄνεξαιρέτως τὰ ἱερὰ θιθλία τῶν ̓Ελλήνων δὲν ὑπάρχουν συκοφαντίαι, ὕδρεις καὶ προτροπαὶ κακουργιῶν εἰς δάρος ἄλλων λαῶν. Αντιθέτως τὰ ἱερὰ διδλία τῶν Εόραίων --καὶ τοῦτο δυστυχῶς περνᾶ ἀπαρατήρη τον, ἀσχολίαστον-- εἶναι γεμᾶτα ἀπὸ ἐγκληματικὴν μοχθηοίαν ἐναντίον ὅλων τῶν ἀνθρώπων. “ Ὅποιος δὲν εἰναι ̓ Εδραῖος περιλούεται μὲ ὕόρεις, συκοφαντίας" καὶ παρακινεῖται ὁ κάθε ̓Εδραϊος νὰ δλάψη καὶ νὰ φονεύση τὸν μὴ “Εδραῖον. Παραλογισμός; Κτηνωδία; Καὶ τὰ δύο μαζί; Κάπως ἔτσι θὰ σκεφθῆ ὅποιος διαθάση τὰ «Ταλμούδ», ποὺ εἶναι τὰ ἱερώτερα, διόδλία τῆς ἑδραϊκῆς θρησκείας καὶ στὰ ὁποῖα πιστεύουν ἀπολύτως οἱ Εδραῖοι καὶ μὲ τὰ ὁποῖα γαλουχοῦνται ἀπὸ μικρὰ παιδιά. Τὰ κείμενα τῶν Ταλμοὺδ ἐγοάφησαν μερικὰ στὴν Παλαιστίνη τὸν δ ́ καὶ ε ́ μ.Χ. αἰῶνα καὶ τὰ περισσότερα στὴν Βαθυλῶνα κατὰ τὸν ε καὶ στ μ.Χ. αἰῶνα. ̓Αμφότερα (ἱεροσολυμικὸν καὶ θῥαθυλωνιακὸν) συνεγράφησαν εἰς ἰουδαϊκὰς σχολὰς ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τῶν ραόδίνων καὶ ἀναφέρονται στὸ κατὰ παράδοσιν ἑθραϊκὸν δίκαιον (Χαλαχὰ) καὶ στὴν ἠθικὴν καὶ ἱστορικὴν διδασκαλία (Χαγγαδά), ποὺ συμπληρώνει τὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Τὰ Ταλμοὺὸ (διδασκαλία) ἀποτελοῦν συλλογὴ ἔργων (63 διδλία μὲ 524 κεφάλαια), ποὺ περιέλαδαν τοὺς προφορικοὺς νόμους τῶν ́Εόραίων, τὰς διδασκαλίας τῶν ραδδίνων των καὶ καθορίζουν τὸν τρόπον ζωῆς καὶ τὰς ἐπιδιώξεις τοῦ ἑδραϊσμοῦ. Θεωροῦμε χοήσιμον νὰ παραθέσωμεν αὐτούσια κείμενα ἀπὸ τὰ Ταλμούδ, ὥστε νὰ σχηματίση ὁ ἀναγνώστης προσωπικὴν γνώμην γιὰ τὸ ἦθος καὶ τὴν ἀποστολὴν τῶν ̓Εδραίων, ὅπως προσδιορίξεται ἀπὸ τοὺς ἐθνικοθρηοκευτικούς των ἡγέτες. Θαυμάστε τὴν ἑθραϊκὴ κακία. Θαυμᾶστε τὸ ἠλίθιον ὅσο καὶ ἐπικίνδυνο μῖσος τῶν Εθραίων ἰδίως κατὰ τῶν Χριστιανῶν καὶ τοῦ Χριστοῦ. Παραθέτομεν αὐτούσια κείμενα ἀπὸ τὰ Ταλμούὸ. Τὰ σχόλια δικά σας. Κατὰ τὸ Ταλμοὺδ ὁ Χριστός: [|) «ἀπέθανεν ὡς κτῆνος καὶ ἐτάφη εἰς σωρὸν ἀκαθαρσιῶν κτηνῶν» (Ζομαν ΙΙΙ 282), 2) «ὠνομάσθη παράφρων καὶ οὐδεὶς δίδει προσοχὴ εἰς τοὺς παράφρονας» (Ζεμαβναιἡ 1048), 3) «νόθος συλληφθεὶς κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐμμήνου ροῆς». Κατὰ τὸ Ταλμοὺδ οἱ Χριστιανοί: |) «ἔχουν ἐρωτικὰς σχέσεις μετὰ τῶν ζώων» (Αδμοάαῃ Ζαγαῇ 158), 2) «ἐπλάσθησαν, διὰ νὰ ὑπηρετοῦν τοὺς ̓Εόραίους πάντοτε» (ΜΙάγαΣΕΙ Ταίρίοιῃ, 225), 3) «ὁμοιάζουν μὲ τὰς ἀγελάδας καὶ τοὺς ὄνους» (Ζο/αγ 1], 648), 4) «ἡ γε: νετησία συνουσία τοῦ Χριστιανοῦ εἶναι ὡς ἡ τοῦ κτήνους» (θαπμεάγίη 748 ΤΟ), 5) «τὸ σπέρμα τοῦ κτήνους» ( Κειμιιδοιῃ, 38), 6) «εἶναι ἕνας λαὸς γαϊδάρων» (Κἰααιδο[ᾗύπ, 68), 7) «ἀντικαταστήσατε τοὺς νεκροὺς χριστιανούς, ὅπως ἀντικαθιστᾶτε ψοφήσασαν ἀγελάδα ἢ γάϊδαρον» (ον Ώεα, 337,1), 8) «οἱ ἑδραῖοι ὀνομάζονται ἄνθρωποι, ἀλλά οἱ Χριστιανοὶ δὲν ὀνομάζονται ἄνθρωποι» (1εθἠαιηιο!ή, 6] Α), 9) «ἀπόκρυψε τὸ μῖσος σου κατὰ τῶν Χριστιανῶν...» ([ογε θα 148, 12Η), 10) «νὰ χλευάζης τὰ χριστιανικὰ ἐκκλησιαστικὰ σκεύη, ἔστω καὶ ἂν δὲν ἔχης ἐπιθυμίαν πρὸς τοῦτο» (1ογε Ὀεα, [47,5], 11} «ἐπιτρέπεται νὰ ἐξαπατᾶ τις τοὺς Χριστιανοὺς» (Βαμα Κανια, 1128), 12) «πρέπει νὰ καταστραφοῦν ὡς εἰδωλολάτραι» (Ζομαν 11, 254), 13) «ἐὰν «Εόραῖος Φονεύση Χριστιανόν, δὲν διαπράττει ἔγκλημα» (Φ6ρ/εΥ ΟΥ̓ βγαεί, 1778) κιτ.λ. κ.τ.λ. Γιατὶ οἱ ̓Εόραῖοι δὲν ̓κυκλοφοροῦν τὰ ἱερά τους θιθλία καὶ κρατοῦν μυστικὰ τὰ Ταλμούδ; ̓Ασφαλῶς εἶναι ἡ μόνη θρησκεία στὸν κόσμο, ποὺ ἀποφεύγει νὰ δείξη τὶ πιστεύει, διότι, ἂν οἱ λαοὶ διαδάσουν τὰ Ταλμούδ, εἶναι θέδαιον ὅτι θὰ ἐννοήσουν τὶ σημαίνει ἑδραϊσμός. Καὶ μὴ χειρότερα!.. Στὸ θιόλίο: «Κρήτη: “Ἱστορία καὶ πολιτισμὸς» τοῦ «Συνδέομου Τοπικών Ενώσεων 4ήμων καὶ Κοινοτήτων Κρήτης» καὶ μὲ «ἐπιστημονικὴ» ἐπιμέλεια Νικ. Παναγιωτάκη διαὀάζομε (τόμος Α, σελ. 15): «Οἱ δημιουργοὶ τοῦ μινωικοῦ πολιτισμοῦ δὲν ήταν "Ελλη-