ΑΙΣΙΜΑ ΚΑΙ ΑΔΗΡΙΤΑ ι ; Τυφλὸς φανατισμὸς Στὰ ἱερὰ θιλία ποὺ περιέχουν τὴν θρησκευτικὴ διδασκαλία τῶν ἡ Εὐραίων ἐκτίθενται ἀπόψεις γιὰ τὸν λαό, στὸν ὁποῖον ἀπευθύνονται. Ομοίως ἐκτίθενται ἀπόψεις γιὰ τοὺς ἄλλους λαοὺς καὶ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. Εἶναι χαρακτηριστικόν, ὅτι εἰς ὅλα ἄνεξαι- ρέτως τὰ ἱερὰ θιθλία τῶν ᾿Ελλήνων δὲν ὑπάρχουν συκοφαντίαι, ὕδρεις καὶ προτροπαὶ κακουργιῶν εἰς δάρος ἄλλων λαῶν. Αντιθέτως τὰ ἱερὰ διδλία τῶν Εόραίων --καὶ τοῦτο δυστυχῶς περνᾶ ἀπαρατήρη τον, ἀσχολίαστον-- εἶναι γεμᾶτα ἀπὸ ἐγκληματικὴν μοχθη- οίαν ἐναντίον ὅλων τῶν ἀνθρώπων. “ Ὅποιος δὲν εἰναι ᾿ Εδραῖος περιλούεται μὲ ὕόρεις, συκοφαντίας" καὶ παρακινεῖται ὁ κάθε ᾿Εδραϊος νὰ δλάψη καὶ νὰ φονεύση τὸν μὴ “Εδραῖον. Παραλογισµός; Κτηνωδία; Καὶ τὰ δύο μαζί; Κάπως ἔτσι θὰ σκεφθῆ ὅποιος διαθάση τὰ «Ταλμούδ», ποὺ εἶναι τὰ ἱερώτερα, διόδλία τῆς ἑδραϊκῆς θρησκείας καὶ στὰ ὁποῖα πιστεύουν ἀπολύτως οἱ Εδραῖοι καὶ μὲ τὰ ὁποῖα γαλουχοῦνται ἀπὸ μικρὰ παιδιά. Τὰ κείµενα τῶν Ταλμοὺδ ἐγοάφησαν μερικὰ στὴν Παλαιστίνη τὸν δ΄ καὶ ε΄ μ.Χ. αἰῶνα καὶ τὰ περισσότερα στὴν Βαθυλῶνα κατὰ τὸν ε καὶ στ μ.Χ. αἰῶνα. ᾽Αμϕότερα (ἱεροσο- λυμικὸν καὶ θῥαθυλωνιακὸν) συνεγράφησαν εἰς ἰουδαϊκὰς σχολὰς ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν τῶν ραόδίνων καὶ ἀναφέρονται στὸ κατὰ παράδοσιν ἑθραϊκὸν δίκαιον (Χαλαχὰ) καὶ στὴν ἠθικὴν καὶ ἱστορικὴν διδασκαλία (Χαγγαδά), ποὺ συμπληρώνει τὴν Παλαιὰ Διαθήκη. Τὰ Ταλμοὺὸ (διδασκαλία) ἀποτελοῦν συλλογὴ ἔργων (63 διδλία μὲ 524 κεφάλαια), ποὺ περιέλαδαν τοὺς προφορικοὺς νόμους τῶν ΄Εόραίων, τὰς διδασκαλίας τῶν ραδδίνων των καὶ καθορίζουν τὸν τρόπον ζωῆς καὶ τὰς ἐπιδιώξεις τοῦ ἑδραϊσμοῦ. Θεωροῦμε χοήσιµον νὰ παραθέσωμεν αὐτούσια κείμενα ἀπὸ τὰ Ταλμούδ, ὥστε νὰ σχη- ματίση ὁ ἀναγνώστης προσωπικὴν γνώμην γιὰ τὸ ἦθος καὶ τὴν ἀποστολὴν τῶν ᾿Εδραί- ων, ὅπως προσδιορίξεται ἀπὸ τοὺς ἐθνικοθρηοκευτικούς των ἡγέτες. Θαυμάστε τὴν ἑθραϊκὴ κακία. Θαυμᾶστε τὸ ἠλίθιον ὅσο καὶ ἐπικίνδυνο μῖσος τῶν Εθραίων ἰδίως κατὰ τῶν Χριστιανῶν καὶ τοῦ Χριστοῦ. Παραθέτοµεν αὐτούσια κείµενα ἀπὸ τὰ Ταλμούὸ. Τὰ σχόλια δικά σας. Κατὰ τὸ Ταλμοὺδ ὁ Χριστός: [|) «ἀπέθανεν ὡς κτῆνος καὶ ἐτάφη εἰς σωρὸν ἀκαθαρσιῶν κτηνῶν» (Ζομαν ΙΙΙ 282), 2) «ὠνομάσθη παράφρων καὶ οὐδεὶς δίδει προσοχὴ εἰς τοὺς παράφρονας» (Ζεµαβναιἡ 1048), 3) «νόθος συλληφθεὶς κατὰ τὴν διάρκειαν τῆς ἐμμήνου ροῆς». Κατὰ τὸ Ταλμοὺδ οἱ Χριστιανοί: |) «ἔχουν ἐρωτικὰς σχέσεις μετὰ τῶν ζώων» (Αδμοάαῃ Ζαγαῇ 158), 2) «ἐπλάσθησαν, διὰ νὰ ὑπηρετοῦν τοὺς ᾿Εόραίους πάντοτε» (ΜΙάγαΣΕΙ Ταίρίοιῃ, 225), 3) «ὁμοιάζουν μὲ τὰς ἀγελάδας καὶ τοὺς ὄνους» (Ζο/αγ 1], 648), 4) «ἡ γε: νετησία συνουσία τοῦ Χριστιανοῦ εἶναι ὡς ἡ τοῦ κτήνους» (ϑαπμεάγίη 748 ΤΟ), 5) «τὸ σπέρμα τοῦ κτήνους» ( Κειμιιδοιῃ, 38), 6) «εἶναι ἕνας λαὸς γαϊδάρων» (Κἰααιδο[ᾗύπ, 68), 7) «ἀντικαταστήσατε τοὺς νεκροὺς χριστιανούς, ὅπως ἀντικαθιστᾶτε ψοφήσασαν ἀγε- λάδα ἢ γάϊδαρον» (ον Ώεα, 337,1), 8) «οἱ ἑδραῖοι ὀνομάζονται ἄνθρωποι, ἀλλά οἱ Χρι- στιανοὶ δὲν ὀνομάζονται ἄνθρωποι» (1εθἠαιηιο!ή, 6] Α), 9) «ἀπόκρυψε τὸ μῖσος σου κατὰ τῶν Χριστιανῶν...» ([ογε θα 148, 12Η), 10) «νὰ χλευάζης τὰ χριστιανικὰ ἐκκλη- σιαστικὰ σκεύη, ἔστω καὶ ἂν δὲν ἔχης ἐπιθυμίαν πρὸς τοῦτο» (1ογε Ὀεα, [47,5], 11} «ἐπι- τρέπεται νὰ ἐξαπατᾶ τις τοὺς Χριστιανοὺς» (Βαμα Κανια, 1128), 12) «πρέπει νὰ κατα- στραφοῦν ὡς εἰδωλολάτραι» (Ζομαν 11, 254), 13) «ἐὰν «Εόραῖος Φονεύση Χριστιανόν, δὲν διαπράττει ἔγκλημα» (Φ6ρ/εΥ ΟΥ̓ βγαεί, 1778) κιτ.λ. κ.τ.λ. Γιατὶ οἱ ᾿Εόραῖοι δὲν ᾿κυκλοφοροῦν τὰ ἱερά τους θιθλία καὶ κρατοῦν μυστικὰ τὰ Ταλ- μούδ; ᾿Ασφαλῶς εἶναι ἡ μόνη θρησκεία στὸν κόσμο, ποὺ ἀποφεύγει νὰ δείξη τὶ πιστεύ- ει, διότι, ἂν οἱ λαοὶ διαδάσουν τὰ Ταλμούδ, εἶναι θέδαιον ὅτι θὰ ἐννοήσουν τὶ σηµαίνει ἑδραϊσμός. Καὶ μὴ χειρότερα!.. Στὸ θιόλίο: «Κρήτη: “Ἱστορία καὶ πολιτισμὸς» τοῦ «Συνδέομου Τοπικών Ενώσεων 4ή- μων καὶ Κοινοτήτων Κρήτης» καὶ μὲ «ἐπιστημονικὴ» ἐπιμέλεια Νικ. Παναγιωτάκη δια- ὀάζομε (τόμος Α, σελ. 15): «Οἱ δημιουργοὶ τοῦ μινωικοῦ πολιτισμοῦ δὲν ήταν "Ελλη-