ς ΠἸΠΛΟΌΤΗ ἘΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἴχνη πολιτισμοῦ τοῦ 26.000 π.Χ. στὴ Λακωνία! Κύριε διευθυντά, Μόλις τελείωσα τὴν ἀνάγνωση τοῦ «Δαυλοῦ» (τεῦχος 147, Μαρτίου 1994). Δὲν μπορῶ νὰ σᾶς κρύψω, ὅτι αἰσθάνομαι: χαρά, ἐθνικὴ περηφάνεια, πνευματικὴ ἀνάταση. Ἰδιαίτερα ἀπόλαυσα τὸ δικό σας ἄρθρο ὑπὸ τὸν τίτλο «Σχίρτημα συνειδητότήητας». Τόσον ἐσεῖς στὸ ἐν λόγῳ ἄρθρον, ὅσο καὶ ὁλόκληρη ἡ ὕλη τοῦ περιοδικοῦ εἰσάγετε τὸν ἀναγνώστη σας στὸ σπουδαιότατο θέμα τῆς ἑλληνικότητας μὲ ἕναν τρόπο ἐντελῶς διαχριτικό. ̓Αποκαλυπτικὸν εἶναι καὶ τὸ κείμενο γιὰ τὴν Τροία καὶ τὸν «Θη σαυρὸ τοῦ Πριάμου», τὸν ὁποῖον οἱ πρόγονοί μας ὡς «γνήσιοι» ἄρχοντες τῆς ἐθνιχῆς μειοδοσίας ἀρνήθηχαν νὰ παραλάόδουν ἀπὸ τὸν Γερμανὸ μεγαλέμπορο Ἑρρῖκο Σλῆμαν! Δυστυχῶς ἔτσι ἤμασταν καὶ ἔτσι θὰ συνεχίσουμε νὰ εἴμαστε ἐμεῖς οἱ «ὡραῖοι ἀνύποπτοι» τῶν ἐθνικῶν μεγαλείων μας -- ἀνύποπτοι, ἀδιάφοροι καὶ πρόθυμοι νὰ χαρίζουμε τὴ χώρα καὶ τὴν ἱστορίαν της. Κατὰ τὴ γνώμη μου χρέος μας εἶναι ἡ ἔρευνα, ἀνακάλυψη καὶ ἀνάδειξη στοιχείων, ποὺ οἱ ρίἵες τους θαθαίνουν σὲ προϊστορικὰ χρόνια. ̓Αλλά, ἀντὶ ὁ κάθε ὑπεύθυνος νὰ εὑρίσκεται σὲ ἐθνικὴ ἐἐγρήγορση καὶ νὰ εἶναι πανέτοιμος νὰ χάνει τὸ πᾶν, προκειμένου νὰ δημοσιοποιήσει τὸ ἐθνικό μας μεγαλεῖο σὲ ὁλόχληρο τὸν κόσμο, ὑπάρχουν ἄτομα ἀδιάφορα καὶ ἕτοιμα νὰ διαπραγματευθοῦν δωμοὺς καὶ ἑστίες τῆς πατρίδας μας. Θεωρῶ ἀπαράδεκτον, ὅτι συγχωροῦμε πράεις, παραλείψεις καὶ τάσεις ξένων προπαντὸς -τάσεις γιὰ ν ̓ ἀφανισθοῦν τὰ ἴχνη τοῦ Πολιτισμοῦ μας. ̓Αρκεῖ νὰ σᾶς εἰπῶ, ὅτι κάποιος ξένος καθηγητὴς Πανεπιστη μίου σὲ σειρὰ συγγραμμάτων του - οὔτε λίγο οὔτε πολὺ -- διατείνεται, ὅτι ἐμεῖς οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες, μὰ καὶ οἱ θεοὶ ποὺ δη μιουργήσαμε, ἕλκουμε τὴν καταγωγὴν ἀπὸ τὴν ἀφρικανικὴ ἤπειρο! Ὡς γνωστόν, σύμφωνα μὲ ἕναν ἀπὸ αὐτοὺς ἡ θεὰ ̓Αθηνᾶ ἦταν... νέγρα! Κύριε διευθυντά, ἐπιτρέψτε μου, παρακαλῶ, νὰ ἀναφερθῶ στὰ παρακάτω: Στὶς 27 Οκτωόρίου 1991 ἡ ὑπογράφουσα καὶ τὸ τηλεοπτικὸ συνεργεῖο τοῦ Πανελληνίου Κέντρου Οἰκολογικῶν Ἐρευνῶν καθ ̓ ὁδὸν πρὸς Λακωνίαν, Λακεδαί- μονα καὶ Σπάρτη ἔπεσε θῦμα σοδαροῦ τροχαίου ἀτυχήματος. Μεταξὺ τῶν συνεργατῶν τοῦ ΠΑΚΟΕ καὶ ἡ ὑπογράφουσα, ποὺ εἶχε συνθέσει τὸ σενάριο «Προϊστορική /ακωνία: Συναντήσεις Μύθου καὶ Πραγματικότητας. Στὰ δήματα τῆς Ωραίας' Ελένης». Ἐπρόκειτο νὰ κινηματογραφήσουμε προϊστορικὲς θέσεις μεγάλης ἐθνικῆς σπουδαιότητας καὶ νὰ δώσουμε κινηματογραφικὰ σκηνές, ποὺ ἀναφέρονται στὴ «μυθολογία», ὅπως τὸν «Χορὸ τῆς Ὡραίας Ἑλένης» στὸν 6ωμὸ τοῦ ναοῦ τῆς ̓Ορθείας ̓Αρτέμιδος (τὸ ἔψιλον γιῶτα στὸ «Ορθεία» φαντάζει ἐντυπωσιακῶς σὲ ἐγχάρακτη πινακίδα ἀπὸ πέτρα, ποὺ ἐκτίθεται στὸ Μουσεῖο Σπάρτης -- ἀγνοῶ γιατί...). Θὰ ὁλοκληρώναμε ἕνα ντοκυμανταίρ, ποὺ θὰ προθαλλόταν στὴν ΕΤ2 (πρὸς τιμὴν τοῦ τότε διευθυντῆ της κ. Ἡρακλῆ Παπουτσῆ, ἀλλὰ καὶ τοῦ προέδρου τοῦ ΠΑΚΟΕ κ. Παν. Χρηστοδουλάκη, οἱ ὁποῖοι εὐαισθητοποιήθηκαν ἐθνικὰ καὶ ἀνυπομόνως ἀνέμεναν τὴν ὁλοχλήρωση τοῦ ἔργου). ὋὉ τ. διευθυντὴς τῆς Βρεταννικῆς ̓ Αρχαιολογικῆς Σχολῆς στὴν ̓Αθήνα κ. Ἕκτωρ Κάτλινγκ εὐελπιστεῖ, ὅτι τὸ μυκηναϊκὸν ἀνακτορικὸν κέντρο τῆς Λακωνίας ἔχει ἤδη ἀποκαλυφθεῖ γύρω ἀπὸ τὸν λόφο «Μενελάιον». Ὃ λόφος ὀρθώνεται στὸ χωριὸ ̓Αφησοῦ, γύρω ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἡ Βρεταννικὴ ̓Αρχαιολογικὴ Σχολή ἔχει διενεργήσει πολὺ ἐνδιαφέρουσες ἀρχαιολογικὲς ἀνασκαφές. Ἐπάνω στὸν ἴδιο λόφο ἔχουν διασωθεῖ τὰ ἐρείπια κτίσματος, ποὺ κατὰ τὸν κ. Κάτλινγκ ἦταν τὸ ἀνάχτορο τοῦ Μενελάου καὶ τῆς Ἑλένης. Τὸ κτίσμα ἔχει ὀνομασθεῖ «Μέγαρον 1, 2 καὶ 3» καὶ ἐπίσης σύμφωνα μὲ τὸν Βρεταννὸν ἀρχαιολόγο εἶχε κάποτε καταστραφεῖ καὶ κτισθεῖ ἀχριθῶς στὸ σημεῖο τῶν ἐρειπίων (ἐξ οὗ καὶ τὸ ὄνομα «Μέγαρον 1, Μέγαρον 2, Μέγαρον 2»). Ὁ καθηγητὴς τῆς) Αρχαιολογίας κ. Σπυρόπουλος δὲν ἀποχλείει τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ὑπάρξεως τοῦ μυκηναϊκοῦ ἀνακτόρου Τυνδάρεω καὶ Μενελάου μέσα στὸν κοῖλον ὑπόγειον χῶρον τῆς Πελλάνας. Τὸ ἀνάκτορον μπορεῖ νὰ εἶναι ἰσάξιον μὲ ἐκεῖνο τοῦ Νέστορος στὴν Τίρυνθα. ̓Αρκεῖ νὰ πραγματοποιηθοῦν ἀνασκαφὲς -- ποὺ δὲν πραγματοποιοῦνται, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ 1982 μὲ