ς ΠἸΠΛΟΌΤΗ ἘΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Ἴχνη πολιτισμοῦ τοῦ 26.000 π.Χ. στὴ Λακωνία! Κύριε διευθυντά, Μόλις τελείωσα τὴν ἀνάγνωση τοῦ «Δαυλοῦ» (τεῦχος 147, Μαρτίου 1994). Δὲν μπορῶ νὰ σᾶς κρύψω, ὅτι αἰσθάνομαι: χαρά, ἐθνικὴ περηφά- νεια, πνευματικὴ ἀνάταση. Ἰδιαίτερα ἀπόλαυ- σα τὸ δικό σας ἄρθρο ὑπὸ τὸν τίτλο «Σχίρτημα συνειδητότήητας». Τόσον ἐσεῖς στὸ ἐν λόγῳ ἄρθρον, ὅσο καὶ ὁλόκληρη ἡ ὕλη τοῦ περιοδικοῦ εἰσάγετε τὸν ἀναγνώστη σας στὸ σπουδαιότατο θέμα τῆς ἑλληνικότητας μὲ ἕναν τρόπο ἐντελῶς διαχριτικό. ᾿Αποκαλυπτικὸν εἶναι καὶ τὸ κείμε- νο γιὰ τὴν Τροία καὶ τὸν «Θη σαυρὸ τοῦ Πριά- μου», τὸν ὁποῖον οἱ πρόγονοί µας ὡς «γνήσιοι» ἄρχοντες τῆς ἐθνιχῆς μειοδοσίας ἀρνήθηχαν νὰ παραλάόδουν ἀπὸ τὸν Γερμανὸ μεγαλέμπορο Ἑρρῖκο Σλῆμαν! Δυστυχῶς ἔτσι ἤμασταν καὶ ἔτσι θὰ συνεχίσουμε νὰ εἴμαστε ἐμεῖς οἱ «ὡραῖοι ἀνύποπτοι» τῶν ἐθνικῶν μεγαλείων μας -- ἀνύ- ποπτοι, ἀδιάφοροι καὶ πρόθυμοι νὰ χαρίζουμε τὴ χώρα καὶ τὴν ἱστορίαν της. Κατὰ τὴ γνώμη μου χρέος μας εἶναι ἡ ἔρευνα, ἀνακάλυψη καὶ ἀνάδειξη στοιχείων, ποὺ οἱ ρί- ἵες τους θαθαίνουν σὲ προϊστορικὰ χρόνια. ᾿Αλλά, ἀντὶ ὁ κάθε ὑπεύθυνος νὰ εὑρίσκεται σὲ ἐθνικὴ ἐ ἐγρήγορση καὶ νὰ εἶναι πανέτοιμος νὰ χάνει τὸ πᾶν, προκειμένου νὰ δημοσιοποιήσει τὸ ἐθνικό μας μεγαλεῖο σὲ ὁλόχληρο τὸν κόσμο, ὑπάρχουν ἄτομα ἀδιάφορα καὶ ἕτοιμα νὰ δια- πραγματευθοῦν δωμοὺς καὶ ἑστίες τῆς πατρίδας μας. Θεωρῶ ἀπαράδεκτον, ὅτι συγχωροῦμε πρά- εις, παραλείψεις καὶ τάσεις ξένων προπαντὸς -- τάσεις γιὰ ν᾿ ἀφανισθοῦν τὰ ἴχνη τοῦ Πολιτι- σμοῦ µας. ᾿Αρκεῖ νὰ σᾶς εἰπῶ, ὅτι κάποιος ξέ- νος καθηγητὴς Πανεπιστη μίου σὲ σειρὰ συγ- γραμμάτων του - οὔτε λίγο οὔτε πολὺ -- διατεί- νεται, ὅτι ἐμεῖς οἱ σύγχρονοι Ἕλληνες, μὰ καὶ οἱ θεοὶ ποὺ δη μιουργήσαμε, ἕλκουμε τὴν κατα- γωγὴν ἀπὸ τὴν ἀφρικανικὴ ἤπειρο! Ὡς γνω- στόν, σύμφωνα μὲ ἕναν ἀπὸ αὐτοὺς ἡ θεὰ ᾿Αθηνᾶ ἦταν... νέγρα! Κύριε διευθυντά, ἐπιτρέψτε μου, παρακαλῶ, νὰ ἀναφερθῶ στὰ παρακάτω: Στὶς 27 Οκτωόρί- ου 1991 ἡ ὑπογράφουσα καὶ τὸ τηλεοπτικὸ συ- νεργεῖο τοῦ Πανελληνίου Κέντρου Οἰκολογικῶν Ἐρευνῶν καθ᾽ ὁδὸν πρὸς Λακωνίαν, Λακεδαί- μονα καὶ Σπάρτη ἔπεσε θῦμα σοδαροῦ τροχαί- ου ἀτυχήματος. Μεταξὺ τῶν συνεργατῶν τοῦ ΠΑΚΟΕ καὶ ἡ ὑπογράφουσα, ποὺ εἶχε συνθέσει τὸ σενάριο «Προϊστορική /ακωνία: Συναντή- σεις Μύθου καὶ Πραγματικότητας. Στὰ δήµατα τῆς Ωραίας' Ελένης». Ἐπρόκειτο νὰ κινηματο- γραφήσουµε προϊστορικὲς θέσεις μεγάλης ἐθνικῆς σπουδαιότητας καὶ νὰ δώσουμε κινη- ματογραφικὰ σκηνές, ποὺ ἀναφέρονται στὴ «μυ- θολογία», ὅπως τὸν «Χορὸ τῆς Ὡραίας Ἑλένης» στὸν 6ωμὸ τοῦ ναοῦ τῆς ᾿Ορθείας ᾿Αρτέμιδος (τὸ ἔψιλον γιῶτα στὸ «Ορθεία» φαντάζει ἐντυ- πωσιακῶς σὲ ἐγχάρακτη πινακίδα ἀπὸ πέτρα, ποὺ ἐκτίθεται στὸ Μουσεῖο Σπάρτης -- ἀγνοῶ γιατί...). Θὰ ὁλοκληρώναμε ἕνα ντοκυµανταίρ, ποὺ θὰ προθαλλόταν στὴν ΕΤ2 (πρὸς τιμὴν τοῦ τότε διευθυντῆ της κ. Ἡρακλῆ Παπουτσῆ, ἀλλὰ καὶ τοῦ προέδρου τοῦ ΠΑΚΟΕ κ. Παν. Χρη- στοδουλάκη, οἱ ὁποῖοι εὐαισθητοποιήθηκαν ἐθνικὰ καὶ ἀνυπομόνως ἀνέμεναν τὴν ὁλοχλή- ρωση τοῦ ἔργου). ὋὉ τ. διευθυντὴς τῆς Βρεταννικῆς᾽ Αρχαιολο- γικῆς Σχολῆς στὴν ᾿Αθήνα κ. Ἕκτωρ Κάτλινγκ εὐελπιστεῖ, ὅτι τὸ μυκηναϊκὸν ἀνακτορικὸν κέ- ντρο τῆς Λακωνίας ἔχει ἤδη ἀποκαλυφθεῖ γύρω ἀπὸ τὸν λόφο «Μενελάιον». Ὃ λόφος ὀρθώνεται στὸ χωριὸ ᾿Αφησοῦ, γύρω ἀπὸ τὸ ὁποῖον ἡ Βρε- ταννικὴ ᾿Αρχαιολογικὴ Σχολή ἔχει διενεργήσει πολὺ ἐνδιαφέρουσες ἀρχαιολογικὲς ἀνασκαφές. Ἐπάνω στὸν ἴδιο λόφο ἔχουν διασωθεῖ τὰ ἐρεί- πια κτίσματος, ποὺ κατὰ τὸν κ. Κάτλινγκ ἦταν τὸ ἀνάχτορο τοῦ Μενελάου καὶ τῆς Ἑλένης. Τὸ κτίσμα ἔχει ὀνομασθεῖ «Μέγαρον 1, 2 καὶ 3» καὶ ἐπίσης σύμφωνα μὲ τὸν Βρεταννὸν ἀρχαιολόγο εἶχε κάποτε καταστραφεῖ καὶ κτισθεῖ ἀχριθῶς στὸ σημεῖο τῶν ἐρειπίων (ἐξ οὗ καὶ τὸ ὄνομα «Μέγαρον 1, Μέγαρον 2, Μέγαρον 2»). Ὁ κα- θηγητὴς τῆς) Αρχαιολογίας κ. Σπυρόπουλος δὲν ἀποχλείει τὸ ἐνδεχόμενον τῆς ὑπάρξεως τοῦ µυ- κηναϊκοῦ ἀνακτόρου Τυνδάρεω καὶ Μενελάου μέσα στὸν κοῖλον ὑπόγειον χῶρον τῆς Πελλά- νας. Τὸ ἀνάκτορον μπορεῖ νὰ εἶναι ἰσάξιον μὲ ἐκεῖνο τοῦ Νέστορος στὴν Τίρυνθα. ᾿Αρκεῖ νὰ πραγματοποιηθοῦν ἀνασκαφὲς -- ποὺ δὲν πραγ- ματοποιοῦνται, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ 1982 μὲ