ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

151ΙΟΥΛΙΟΣ 1994

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 8927 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
46 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Αριθμογράμματα και αριθμολέξεις — ΔΑΚΟΓΛΟΥ, ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ
    ἀρχή: σελ. 8927 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 151
  2. Το αριθμητικό "οκτώ" και το γράμμα Η — ΚΑΤΣΙΑΔΡΑΜΗΣ, ΒΑΣΙΛΗΣ
    ἀρχή: σελ. 8927 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 151

Κείμενο φύλλου

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΚΑΤΣΙΑΔΡΑΜΗΣ Τὸ ἀριθμητικὸ ὀκτὼ καὶ τὸ γράμμα Η ΕΚΡΗΚΤΙΚΕΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙ» ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΜΗΤΕΡΑΕΛΛΗΝΙΚΗΠΓΛΩΣΣΑΚΑΙΤΙΣΓΡΑΦΕΣ ΤΗΣ 1. Ὡς εἰσαγωγή. Ἢ ἀνάγνωσις τῶν πινακίδων τῆς Γραμμικῆς Γραφῆς Β (ΓΓΒ) ὑπὸ τοῦ Μιχαήλ Βέντρις ἀπέδειξεν, ὅτι τὰ ὀνόματα τῶν ἀριθμητικῶν, ὣς τὰ χρησιμοποιοῦμεν καὶ τὰ γνωρίζομεν ἐμεῖς τώρα, εἶχαν ἤδη διαμορφωθῆ ἀπὸ τὴν ἐποχὴν τῶν πινακἰδων τουλάχιστον τὸ 1500 π.Χ. καὶ ἔκτοτε οὐδόλως ἢ πολὺ ὀλίγον ἤλλαξαν τὸ ὄνομά των, παρὰ τὴν φυσιολογική ἐξέλιξιν τὴν ὁποία παρουσίασε ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα κατὰ τὴν ἱστορική της διαδρομή. Μαρτυροῦνται ὡς αο-ίο-Γο Ξτετρα-, ρ6{ο-ΓΟ-Ν6 Ξ τετράωτος, ε-πε-{ο-ρε-78 Ξ εννε[όπεζα - τράπεζα ἐννέα ποδῶν, 1|-τίρο Ξ τρίπους. Αἱ λέξεις αἱ ἀποδίδουσαι τὰ ἀριθμητικά, ὅπως χρησιμοποιοῦνται σήμερον, εἶναι συμθατικές, ταυτισθεῖσες μὲ τὴν μαθηματικὴ ἀξία ἡ ὁποία μέσω αὐτῶν ἀποδίδεται, χωρὶς νὰ εἶναι ἀμέσως ἀντιληπτό, ποῖον εἶναι τὸ πραγματικὸ νόημα αὐτῶν. Στὸ παρὸν ἄρθρο ἐπιχειρεῖται μία προσέγγισι στὸ πραγματικὸ νόημα, τὸ ὁποῖον περικλείεται ὑπὸ τῆς λέξεως τοῦ ἀριθμητικοῦ ὀκτώ, στοὺς λόγους οἱ ὁποῖοι ἐπέ6αλον τὴν ἐπιλογή της καὶ εἰς τὴν σχέσιν τοῦ ἀριθμητικοῦ μὲ τὸ γράμμα "Η-τα. 2. Περὶ τοῦ τρόπου ἐπιλογῆς τῶν ἀριθμητικῶν. Ἡ ἀρίθμησις ἀποτελεῖ ἐργασία συνειδητή. Επομένως τὰ ὀνόματα τῶν ἀριθμητικῶν ἐπελέγησαν συνειδητά. ̓Αλλὰ ἐπιλογὴ σημαίνει κατ ̓ ἀνάγκην καὶ ὕπαριν κριτηρίων. Αριθμογράμματα καὶ ἀριθμολέξεις Τὸ παρὸν συνετάγη διὰ τὴν πλήρη διασάφησι τῶν ὑπαρχουσῶν δύο ὅασικῶν μορφῶν λεξαρίθμων (ὡς πρὸς τὸν τρόπον σχηματισομοῦ των), τῶν ἁπλῶν ἢ φυσικῶν λεξαρίθμων καὶ τῶν Πυθαγορείων τοιούτων. Κατέστη δὲ ἀναγκαία ἡ τοιαύτη, ὡς κατωτέρω, διασάφησις, διότι ἡ Πυθαγόρειος μορφὴ τῶν λεξαοίθμων ἦτο ἄγνωστη μέχρι πρό τινος στοὺς διαφόρους ἐρευνητὰς ποὺ ἀσχολοῦνται μὲ τὴν θεωρίαν τῶν λεξαρίθμων καὶ διότι τὸ πρῶτον ἀπεκαλύφθη καὶ ἐπανενεμφανίσθη εἰς τὶς ἀτομικές μου μελέτες καὶ συγγραφικὲς παρουσιάσεις καὶ ὡς ἐκ τούτων ἦτο πολὺ φυσικὸν νὰ προκαλῆ ἀμφισδητήσεις. 61 ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΓΡΑΜΜΑΤΑ “Ὅλες οἱ μορφὲς τῶν λεξαρίθμων προέρχονται ἀπὸ τὴν ἀρχαιοτάτην ἑλληνικὴν ἐφεύρεσιν τοῦ συσχετισμοῦ καὶ τῆς ἀλληλουχίας τῶν συμδόλων τῶν γραμμάτων τοῦ Ελληνικοῦ Φθογγικοῦ Αλφαδήτου μὲ τὴν ἔννοιαν τῶν ἀριθμῶν. Ἢ σύγχρονη ἀριθμητικὴ ὑπόστασι τῶν γραμμάτων προσέδωσε σ ̓ αὐτὰ τὴν συμπληρωματικὴ ὀνομασία «ἀριθμογράμματα» ἢ «ἀλφάριθμο!» ἢ
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →