ΕΘΝΙΚΑ ο Ν Ν ΄- 2 - Φιπαραμορφωτικοι φακοι τῆς ἑκτροπῆς ᾿Οπτικοὶ φακοί. Μιὰ σχετικὰ σύγχρονη ἐφεύρεση. Μιὰ ἀνάγκη τῶν καιρῶν μας. Καιρῶν, ποὺ οἱ ἄνθρωποι ἔχουν μάθει πλέον νά κυττᾶνε τὰ πάντα μὲ φα- κούς. ᾿Απομακρυσμένοι ἀπὸ τὴν αὐθεντικότητα ἔχουνε χάσει τὴν ἐπαφὴ μὲ τὴν φύση, προσκολλημένοι σὲ «ἀξίες» ξένες πρὸς τὴν ἑλληνικὴ σκέψη, ἐνῶ προ- σπαθοῦν νὰ πείσουν τοὺς ἄλλους ἀλλὰ καὶ τοὺς ἑαυτούς τους, ὅτι θλέπουν τὰ πράγματα ὅπως καὶ οἱ πρόγονοί τους. Ξεχάσαμε ὅμως, ὅτι μετὰ ἀπὸ δύο χι- λιάδες χρόνια πολλὰ ἔχουν ἀλλάξει στὴν χώρα αὐτὴ ποὺ ὀνομάζεται Ελλάς. Κατακτητὲς καὶ κατακτημένοι τελικὰ ἀπετέλεσαν ἕνα ἑνιαῖο σύνολο, ἕνα μῖγμα ἀνομοιογενές, μέσα στὸ ὁποῖο ὃ καθένας προσπάθησε νὰ συμδιδασθῆ. "Οχι τόσο ἀπὸ σεδασμὸ πρὸς τὸν ἄλλο καὶ τὴν ἰδεολογία του, ὅσο ἀπὸ ἀνάγκη γιὰ τὴν διατήρηση κάποιων ἰσορροπιῶν, ποὺ θὰ διευκόλυναν τὴν ἐξουσιαστικὴ ταύτιση τῶν ἀλληλοσυγκρουόμενων μερίδων. ᾿Αποκορύφωμα αὐτῆς τῆς προ- σπάθειας ἡ «Βυζαντινὴ» αὐτοκρατορία. Προηγήθηκαν οἱ Ρωμαῖοι καὶ οἱ Γραικύλοι κόλακες, ποὺ ἔσπευδαν ὁμαδὸν νὰ ἀνακηρύξουν τοὺς κατακτητὲς τῆς Ελλάδος σωτῆρες καὶ νὰ ἀφιερώνουν ἀγάλματα ἀκόμα καὶ στὸν ἀσημό- τερο Ρωμαῖο ἡγεμονίσκο. Μιὰ θλιδερὴ κατάντια. Παράλληλα μέσα ἀπ’ τὸν ροῦ τῶν γεγονότων ἄλλαξε καὶ ἡ θρησκεία. Καὶ ἐδῶ θὰ πρέπει νὰ διευκρινιστῇ, ὅτι, ὅταν μιλᾶμε γιὰ ᾿Ελληνικὴ θρησκεία, δὲν μιλᾶμε ἁπλᾶ γιὰ μιὰ θρησκεία, καὶ σίγουρα ὄχι γιὰ ἕνα ἀκόμα δόγμα, ἀλλὰ γιὰ τὴν στάση τοῦ πνευματικοῦ οἰκοδομήματος τῆς Αρχαίας Ελλάδος. Μουσική, μαθηματικά, ἀρχιτεκτονική, ἀθλητισμός, φιλοσοφία δὲν ἀποτε- λοῦσαν παρὰ τὶς κολῶνες ποὺ στήριξαν αὐτὸ τὸ οἰκοδόμημα. Μὲ τὴν κατάρ- οευση λοιπὸν τῆς ᾿Ελληνικῆς θρησκείας κατέρρευσε ταυτόχρονα καὶ ὁ ναὸς τοῦ πνεύματος, καὶ τὸ ὁλοκληρωμένο οἰκοδόμημα ποτὲ δὲν ἀποκαταστάθη- κε ἔκτοτε. Οἱ σπόνδυλοι ἀπὸ τοὺς κίονες ἔμειναν μόνο ὡς μιὰ ὑποψία ἀπὸ διάσπαρτες ἀκτῖνες πνεύματος, ἀπομεινάρια τοῦ γιγαντιαίου Ελληνικοῦ πο- λιτισμοῦ, ἁπλᾶ γιὰ νὰ θυμίζουν τὶς τεράστιες δυνατότητες τοῦ ἀνθρώπινου νοῦ τοῦ ἀπηλλαγμένου ἀπὸ δογματισμοὺς καὶ παρωπίδες. Γιατὶ ἡ ᾿Ελληνικὴ θρησκεία δὲν εἶχε καμμία σχέση μὲ τὸν ὅρο θρησκεία, ποὺ ἐμεῖς σήµερα χρησιμοποιοῦμµε, καὶ σίγουρα ἕνας "Ελληνας τῆς ἐποχῆς θὰ ἔμενε κατάπληκτος, ἂν μποροῦσε νὰ παρακολουθήσῃ τὸν ροῦ τῶν γεγονότων καὶ νὰ ζῇ τὴν οἰκτρή ἐκτροπή. Νὰ ζῆ τὴν διακωμώδηση τῆς ὑπερ-επιστήμῆς, τοῦ πνευματικοῦ αὐτοῦ συστήµατος συνεκτικῆς γνώσεως, ποὺ σήµερα οἱ κα- ταστροφεῖς του ἐξομοιώνοντάς το μὲ τὰ ἐξουσιαστικὰ δογματικά τους κατα- σκευάσματα θέλαυν νὰ μᾶς τὸ περάσουν σὰν Ελληνική «θρησκεία» καὶ δὴ «εἰδωλολατρία». Καὶ νὰ μὴν ξεχνᾶμε, ὅτι τὴν ἱστορία τὴν γράφουν πάντα οἱ νικήτές. Καὶ αὐτοὶ μᾶς φορᾶνε μὲ τὴν ἀκούσια ἢ ἑκούσια συνδρομή µας τοὺς παραμορ- Φωτικούς τους φακούς. Καὶ ἔχουμε πολλῶν εἰδῶν τέτοιους φακούς. Φακοὺς ποεσθυωπίας. Αὐτοὶ εἶναι οἱ φακοὶ ποὺ φορᾶνε οἱ «παραδοσιακοὶ» “Ελληνες. Εἶναι Ἕλληνες στὸ ὄνομα καὶ τὴν καταγωγή, ἀλλὰ γι’ αὐτοὺς ἡ ἀρχαία" Ελλά-