Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΗΜΩΝ ὃ. Ιωσήφ ̓Απὸ μικρὸς μπῆκε ὁ ̓Ιωσὴφ στὰ όάσανα τῆς ζωῆς. 4εκαεπτὰ χρονῶν ἦταν, ὅταν τὸν πούλησαν τὰ ἀδέλφια του γιὰ δοῦλο μετὰ ἀπὸ οἰκογενειακὸ συμθούλιο, ὅπου ἀποφάσισαν τελικὰ νὰ μὴν τὸν σκοτώσουν, ἀλλὰ νὰ τὸν πουλήσουν. ̓Ηθελαν νὰ δγάλουν, θλέπετε, καὶ κάτι τις: «λθετε καὶ ἂς πωλήσωμεν αὐτὸν εἰς τοὺς ̓Ισμαηλίτας: καὶ ἂς μὴ δάλωμεν τὰς χεῖρας ἡμῶν ἐπ ̓ αὐτόν: διότι ἀδελφὸς ἡμῶν, σὰρξ ἡμῶν εἶναι, καὶ ὑπήκουσαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ» (Γέν. λζ ́ 27). Νέο κόλπο τώρα, μετὰ τὸ παλιὸ πιὰ πούλημα τῆς γυναίκας τους, τώρα ἔχουμε τὸ πούλημα τοῦ ἀδελφοῦ. Τὸ μεροκάματο νὰ ὀγαίνῃ, δεινή, ὄλέπετε, ἡ οἶκονομικὴ κατάστασις. Κάπως ἔπρεπε νὰ ζήσουν κι’ αὐτοί. Τί νὰ κάνουν, νὰ κλέουν; «Καὶ ἐπώλησαν τὸν ̓Ιωσὴφ διὰ εἴκοσι ἀργύρια εἰς τοὺς ̓Ισμαηλίτας: οἱ δὲ ἔφεραν τὸν ̓Ιωσὴφ εἰς Αἴγυπτον» (Γέν. λζ ́ 28). Φανταστῆτε τώρα, ἐνῶ πούλαγαν τ ̓ ἀδέλφια τους, τί θὰ τράδαγαν οἱ ἔρημοι οἱ ξένοι. Καὶ νάσου λοιπὸν ὁ ̓Ιωσὴφ στὴν Αἴγυπτο. ̓Εκεῖ μπῆκε σὰν δοῦλος στὴν ὑπηρεσία τοῦ ΠετεΦρῆ, τοῦ ἀρχιαυλικοῦ τοῦ Φαραώ. Ὅλα κυλοῦσαν ὄμορφα καὶ καλὰ μέχρι τότε, ποὺ τοῦ γυάλισε τοῦ προπάτορα ἡμῶν (τῶν Ελλήνων) ἡ γυναῖκα τοῦ Πετεφρῆ. Καὶ ἀφοῦ κάπου τὰ χάλασαν στὴν διαδρομή, φωνάζει ἡ γυναῖκα τοῦ Πετεφρῆ στὸν ἄνδρα της: «Ὃ δοῦλος ὁ ̓Εδραῖος, τὸν ὁποῖον ἔφερες εἰς ἡμᾶς, εἰσῆλθε πρὸς ἐμέ, διὰ νὰ μὲ ἐμπαίζῃ: καὶ ὡς ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐδόη σα, ἀφήσας τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ παρ ̓ ἐμοί, ἔφυγεν ἔξω» (Γέν. λθ ́ 17-18). Βέδαια τὸ ἱερὸ οιδλίο (τοῦ ̓Ελληνισμοῦ) πάει νὰ τὰ μπαλώσῃ στὴ συνέχεια τὰ πράγματα, λέγοντας πὼς δὲν ἔφταιγε ὁ προπάτορας ἡμῶν (τῶν Ελλήνων), ποὺ «εἰσῆλθε» στὴν γυναῖκα τοῦ ἀρχιαυλικοῦ, ἀλλὰ ὁ ὄφις ποὺ τὸν ἐξαπάτησε. Φανταστῆτε λοιπὸν τὸ θέαμα: τὴν κυρὰ τοῦ Πετεφρῆ νὰ τοιρίζῃ καὶ τὸν ̓Ιωσὴφ γυμνὸ νὰ σεργιανάει στοὺς δρόμους. ἤΕτσι, λέει, τοῦ τοάδηξε τὸ ἱμάτιο ἡ κ. Πετεφρῆ καὶ ὁ ἀδύναμος ̓Ιωσὴφ προτίμησε νὰ τριγυρνάῃ τσίτσιδος, παρὰ νὰ τῆς τὸ πάρῃ ἀπ’ τὰ χέρια καὶ νὰ φύγῃ. Μοιραῖα λοιπὸν κατέληξε ὁ προπάτοράς μας στὴν φυλακή, ὅπου ὅμως ἀνεκάλυψε τὸ μεγάλο του ταλέντο: ̓Ονειροκρίτης. Τί καζαμίες, χαρτορρίχτοες καὶ καφετζοῦδες: Ιωσήφ. Δὲν τοῦ ξέφευγε τίποτα τοῦ ἀθεόφοδου, τὰ πάντα ἐξηγοῦσε. Αν ζοῦσε σήμερα ὁ προπάτοράς μας, τὸ πρῶτο μαγαζὶ θἄχε ἀνοίξει καὶ θὰ τίναζε καὶ τὸ καζίνο τοῦ Μὸν Παρνὲς στὸν ἀέρα, ἐλέῳ Γιαχδὲ φυσικά. "Ασε ποὺ θὰ γινόταν κι ̓ ὁ ἐπίσημος ὀνειροκρίτης τοῦ πρωθυπουργοῦ. Βέδαια τότε πρωθυπουργοὶ δὲν ὑπῆρχαν, ἀλλὰ ὑπῆρχαν Φαραώ. Κάπως ἔτσι καὶ ὁ Φαραώ, γιὰ νὰ τὸν ἐπι6ραδεύσει, «κατέστησεν αὐτὸν ἐφ’ ὅλης τῆς γῆς Αἰγύπτου» (Γέν. μα ́ 4). Καὶ δὲν ἄφησε τὴν εὐκαιρία δέδαια νὰ τοῦ ξεφύγῃ ὁ ἄλλος προπάτοράς μας ̓Ιακὼδ ἢ ̓Ισραήλ. Μαζεύει λοιπὸν ὅλο τὸ σιτάρι καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἀγαθὰ στὴν γῆ τῆς Χαναάν, ὅπου ζοῦσε μὲ τὴν οἰκογένειά του καὶ στέλνει τοὺς γυι-