Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΗΜΩΝ ὃ. Ιωσήφ ᾿Απὸ μικρὸς μπῆκε ὁ ᾿Ιωσὴφ στὰ όάσανα τῆς ζωῆς. 4εκαεπτὰ χρονῶν ἦταν, ὅταν τὸν πούλησαν τὰ ἀδέλφια του γιὰ δοῦλο μετὰ ἀπὸ οἰκογενειακὸ συµ- θούλιο, ὅπου ἀποφάσισαν τελικὰ νὰ μὴν τὸν σκοτώσουν, ἀλλὰ νὰ τὸν πουλή- σουν. ᾿Ηθελαν νὰ δγάλουν, θλέπετε, καὶ κάτι τις: «λθετε καὶ ἂς πωλήσωμεν αὐτὸν εἰς τοὺς ᾿Ισμαηλίτας: καὶ ἂς μὴ δάλωμεν τὰς χεῖρας ἡμῶν ἐπ᾽ αὐτόν: διότι ἀδελφὸς ἡμῶν, σὰρξ ἡμῶν εἶναι, καὶ ὑπήκουσαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ» (Γέν. λζ΄ 27). Νέο κόλπο τώρα, μετὰ τὸ παλιὸ πιὰ πούλημα τῆς γυναίκας τους, τώρα ἔχου- με τὸ πούλημα τοῦ ἀδελφοῦ. Τὸ μεροκάματο νὰ ὀγαίνῃ, δεινή, ὄλέπετε, ἡ οἶκο- νομικὴ κατάστασις. Κάπως ἔπρεπε νὰ ζήσουν κι’ αὐτοί. Τί νὰ κάνουν, νὰ κλέ- ουν; «Καὶ ἐπώλησαν τὸν ᾿Ιωσὴφ διὰ εἴκοσι ἀργύρια εἰς τοὺς ᾿Ισμαηλίτας: οἱ δὲ ἔφεραν τὸν ᾿Ιωσὴφ εἰς Αἴγυπτον» (Γέν. λζ΄ 28). Φανταστῆτε τώρα, ἐνῶ πού- λαγαν τ᾽ ἀδέλφια τους, τί θὰ τράδαγαν οἱ ἔρημοι οἱ ξένοι. Καὶ νάσου λοιπὸν ὁ ᾿Ιωσὴφ στὴν Αἴγυπτο. ᾿Εκεῖ μπῆκε σὰν δοῦλος στὴν ὑπηρεσία τοῦ Πετε- Φρῆ, τοῦ ἀρχιαυλικοῦ τοῦ Φαραώ. Ὅλα κυλοῦσαν ὄμορφα καὶ καλὰ μέχρι τό- τε, ποὺ τοῦ γυάλισε τοῦ προπάτορα ἡμῶν (τῶν Ελλήνων) ἡ γυναῖκα τοῦ Πε- τεφρῆ. Καὶ ἀφοῦ κάπου τὰ χάλασαν στὴν διαδρομή, φωνάζει ἡ γυναῖκα τοῦ Πετεφρῆ στὸν ἄνδρα της: «Ὃ δοῦλος ὁ ᾿Εδραῖος, τὸν ὁποῖον ἔφερες εἰς ἡμᾶς, εἰσῆλθε πρὸς ἐμέ, διὰ νὰ μὲ ἐμπαίζῃ: καὶ ὡς ὕψωσα τὴν φωνήν µου καὶ ἐδόη - σα, ἀφήσας τὸ ἱμάτιον αὐτοῦ παρ᾽ ἐμοί, ἔφυγεν ἔξω» (Γέν. λθ΄ 17-18). Βέδαια τὸ ἱερὸ οιδλίο (τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ) πάει νὰ τὰ μπαλώσῃ στὴ συνέχεια τὰ πράγματα, λέγοντας πὼς δὲν ἔφταιγε ὁ προπάτορας ἡμῶν (τῶν Ελλήνων), ποὺ «εἰσῆλθε» στὴν γυναῖκα τοῦ ἀρχιαυλικοῦ, ἀλλὰ ὁ ὄφις ποὺ τὸν ἐξαπάτησε. Φανταστῆτε λοιπὸν τὸ θέαμα: τὴν κυρὰ τοῦ Πετεφρῆ νὰ τοιρίζῃ καὶ τὸν ᾿Ιωσὴφ γυμνὸ νὰ σεργιανάει στοὺς δρόμους. ἤΕτσι, λέει, τοῦ τοάδηξε τὸ ἱμά- τιο ἡ κ. Πετεφρῆ καὶ ὁ ἀδύναμος ᾿Ιωσὴφ προτίμησε νὰ τριγυρνάῃ τσίτσιδος, παρὰ νὰ τῆς τὸ πάρῃ ἀπ’ τὰ χέρια καὶ νὰ φύγῃ. Μοιραῖα λοιπὸν κατέληξε ὁ προπάτοράς μας στὴν φυλακή, ὅπου ὅμως ἀνεκάλυψε τὸ μεγάλο του ταλέντο: ᾿Ονειροκρίτης. Τί καζαμίες, χαρτορρίχτοες καὶ καφετζοῦδες: Ιωσήφ. Δὲν τοῦ ξέφευγε τίποτα τοῦ ἀθεόφοδου, τὰ πάντα ἐξηγοῦσε. Αν ζοῦσε σήμερα ὁ προ- πάτοράς μας, τὸ πρῶτο μαγαζὶ θἄχε ἀνοίξει καὶ θὰ τίναζε καὶ τὸ καζίνο τοῦ Μὸν Παρνὲς στὸν ἀέρα, ἐλέῳ Γιαχδὲ φυσικά. "Ασε ποὺ θὰ γινόταν κι᾽ ὁ ἐπί- σημος ὀνειροκρίτης τοῦ πρωθυπουργοῦ. Βέδαια τότε πρωθυπουργοὶ δὲν ὑπῆρχαν, ἀλλὰ ὑπῆρχαν Φαραώ. Κάπως ἔτσι καὶ ὁ Φαραώ, γιὰ νὰ τὸν ἐπι- 6ραδεύσει, «κατέστησεν αὐτὸν ἐφ’ ὅλης τῆς γῆς Αἰγύπτου» (Γέν. μα΄ 4). Καὶ δὲν ἄφησε τὴν εὐκαιρία δέδαια νὰ τοῦ ξεφύγῃ ὁ ἄλλος προπάτοράς μας ᾿Ιακὼδ ἢ ᾿Ισραήλ. Μαζεύει λοιπὸν ὅλο τὸ σιτάρι καὶ τὰ ὑπόλοιπα ἀγαθὰ στὴν γῆ τῆς Χαναάν, ὅπου ζοῦσε μὲ τὴν οἰκογένειά του καὶ στέλνει τοὺς γυι-