ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ Μετὰ τοὺς Φοινικιστὲς καὶ Ἰνδοευρωπαϊστὲς οἱ Τουρανιστές; Κύριε διευθυντά, Στὴν ἐφημερίδα «Καθημερινή τῆς Κυριακῆς», 24.4.1994, δημοσιεύθηκε ἡ εἴδηση, ὅτι τὸν Μάιο καὶ ̓Οκτώδριο τοῦ 1992 γυρίστηκε μὲ χρηματοδότηση τοῦ Ἑλληνικοῦ Κέντρου Κινηματογράφου (σ.σ.: δημοσίου φορέως ἐλεγχομένου πλήρως ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε Ἑλληνικὴ Κυδέρνηση) μιὰ ταινία («ντοχυμανταὶρ»), ἡ ὁποία προθλήθηκε σὲ ̓Αθηναϊκὸ κινὴ ματογράφο τὴν ἴδια μέρα τῆς δημοσιεύσεως καὶ ἀπὸ τὴν ὁποία πληροφορούμεθα, ὅτι, ὅπως οἱ Καλὰς καὶ οἱ Πατὰνς ποὺ ζοῦν σὲ περιοχὲς τοῦ Πακιστὰν καὶ τοῦ ̓Αφγανιστάν, ἔτσι καὶ οἱ 60.000 «Νοχουρλὶ» ποὺ ζοῦν σὲ 19 χωριὰ τῆς Τουρλμενίας, θεωροῦνται ἀπὸ τοὺς ἰδίους ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς Τουρχμένους ἕλληνες καὶ ἀπόγονοι τῶν στρατιωτῶν τοῦ Μ. ̓Αλεξάνδρου. Μέχρις ἐδῶ καλά. Τὰ πράγματα ὅμως χαλᾶνε στὴ συνέχεια καὶ ἴσως νὰ χρήζουν ἰδιαίτερης προσοχῆς καὶ ἀπαντήσεως ἀπὸ ὅσους διαθέτουν τὶς ἀπαιτούμενες γνώσεις καὶ τὸ ἀνάλογο κύρος. Συγκεκριμένα, κατὰ τὸ σχετικὸ ἄρθρο τῆς ἐφημερίδος, μεγάλο μέρος τῆς ταινίας παρακολουθεῖ τὶς ἀνασκαφὲς ποὺ διενεργεῖ στὰ ἐρείπια τῆς ἀρχαίας Μαργιαννῆς στὴν ἔρημο Καρακοὺμ τῆς Τουρλμενίας ὁ (κατὰ τὴν ἐφημερίδα) Ἑλληνοπόντιος ἀρχαιολόγος κ. Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης, ὁ ὁποῖος φέρεται ὅτι ἀνακάλυψε ἐκεῖ «ἕναν ἄγνωστο μέχρι τώρα πολιτισμὸ τῆς 2ης χιλιετίας π.Χ.». ὋὉ κ. Σαρηγιαννίδης λοιπὸν μᾶς πληροφορεῖ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὅτι: « ̓Ανάμεσα στὰ μνημεῖα ποὺ ἀνακαλύψαμε, ὑπάρχουν εὑρήματα ποὺ μαρτυροῦν τὴν ὕπαρξη μιᾶς πρωτοζωροαστρικῆς λατρείας καὶ ἐπιτρέπουν νὰ ὑποθέσουμε ὅτι ἡ “ἀρχαία Μαρ: γιαννὴ ἦταν ἐνδεχομένως ἡ πατρίδα τοῦ ζωροαστρισμοῦ» καὶ ὅτι «... μιὰ σειρὰ εὑρημάτων τῆς ἴδιας περιόδου στὴν ἔρημο τοῦ Καρακοὺμ παρουσιάξουν σημαντικὲς ὁμοιότητες μὲ εὑρήματα τοῦ Αἰγαιακοῦ κόσμου τῆς ἴδιας περιόδου. Οἱ ὁμοιότητες αὐτὲς ἐπιτρέπουν στοὺς ἀρχαιολόγους νὰ ὑποθέ- σουν, ὅτι τὰ φύλα τῶν ̓Αχαιῶν ποὺ φθάνουν στὴν "Ελλάδα στὶς ἀρχὲς τῆς 2ης χιλιετίας π.Χ. καὶ τὰ φύλα ποὺ τὴν ἴδια περίοδο κατευθύνονται στὴν ἔρημο Καρακοὺμ τῆς Τουρκμενίας, συνυπῆρχαν τὴν 4η ἢ τὴν 5ή χιλετία π.Χ. σὲ μιὰ κοινὴ κοιτίδα στὴν ̓Ανατολία». Κατ’ ἀρχὰς γεννᾶται ἡ ἀπορία, πῶς εἶναι δυνατὸν νὰ «κατέδηκαν» στὴν Ἑλλάδα οἱ ̓Αχαιοὶ ἀπὸ τὰ δάθη τῆς «Α νατολίας» στὶς ἀρχὲς τῆς δεύτερης χιλιετίας π.Χ., ὅταν ἤδη ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς τρίτης ἐξεστράτευσαν ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα στὴν Τροία (6λ. «Δαυλόν», τ. 121 καὶ 142); Κατὰ δεύτερον, ποιά ἐθνολογικὴ προέλευση εἶχαν άραγε; αὐτὰ τὰ φύλα, ποὺ «συνυπῆρξαν σὲ κοινὴ κοιτίδα στὴν ̓Ανατολία» τὴν 4η ἢ 5η χιλιετία π.Χ., πρὶν «κατεδοῦν» στὸν Ἑλληνικὸ καὶ Αἰγαιακὸ χῶρο; Μήπως... Τουρανικὴ (Τουρκική), ὅπως ἔπέμενε καὶ ὁ μακαρίτης Οζὰλ καὶ δὲν ἔννοούσαμε νὰ τὸν πιστέψουμε; Μήπως μετὰ τὴν κατάρρευση τῶν «Ἰνδοευρωπαϊκῶν» καὶ Φοινικικῶν ἀστειοτήτων ἔφθασε ὁ καιρὸς νὰ ἀντιμετωπισθεῖ μὲ μεγαλύτερη σοθαρότητα ἡ ἀπειλὴ τῆς Τουρανικῆς πλαστογράφησης τῆς ἱστορίας μας, Φοόδοῦμαι, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι τόσο ἀστεῖο, ὅσο ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται, ἂν λη φθεῖ ὗ ὑπ ̓ ὄψιν τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ σχετικὲς ἀπόψεις ἄρχισαν νὰ προδάλλονται τελευταίως ὅλο καὶ πιὸ συχνά, ἄμεσα ἢ ἔμμεσα καὶ μὲ ἰδιαίτερη ἔνταση καὶ θρασύτητα ἀπὸ διάφορα ξένα μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης καὶ διαμόρφωσης τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης, ἀπὸ διεθνῆ ἱδρύματα (ὨΏἱπετ ́ς (Ια Αὐστραλίας, περιοδικὸ «Ναίϊοηδι ΟεορΓαΡΗΙο» χ.λιπ.), ἀκόμη δὲ καὶ ἀπὸ ἐχπαιδευτικὰ ἱδρύματα τῆς Εὐρώπης (Γερμανίας), ὅπως μᾶς πληροφοροῦν συχνὰ ἀπὸ τὶς στῆλες ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν Ἕλληνες τῆς διασπορᾶς. Μὲ ἐκτίμηση Γεώργιος Σκουταρίδης Δικηγόρος Πλάτωνος 11 - Πεύκη 151 21