ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
152-153ΑΥΓ. - ΣΕΠΤ. 1994
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ — χωρίς ὄνομα στόν κατάλογο
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΟΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ
Μετὰ τοὺς Φοινικιστὲς καὶ Ἰνδοευρωπαϊστὲς οἱ Τουρανιστές;
Κύριε διευθυντά,
Στὴν ἐφημερίδα «Καθημερινή τῆς Κυ-
ριακῆς», 24.4.1994, δημοσιεύθηκε ἡ εἴδη-
ση, ὅτι τὸν Μάιο καὶ ᾿Οκτώδριο τοῦ 1992
γυρίστηκε μὲ χρηματοδότηση τοῦ Ἑλληνι-
κοῦ Κέντρου Κινηματογράφου (σ.σ.: δη-
µοσίου φορέως ἐλεγχομένου πλήρως ἀπὸ
τὴν ἑκάστοτε Ἑλληνικὴ Κυδέρνηση) μιὰ
ταινία («ντοχυμανταὶρ»), ἡ ὁποία προθλή-
θηκε σὲ ᾿Αθηναϊκὸ κινὴ ματογράφο τὴν
ἴδια μέρα τῆς δημοσιεύσεως καὶ ἀπὸ τὴν
ὁποία πληροφορούμεθα, ὅτι, ὅπως οἱ
Καλὰς καὶ οἱ Πατὰνς ποὺ ζοῦν σὲ περιοχὲς
τοῦ Πακιστὰν καὶ τοῦ ᾿Αφγανιστάν, ἔτσι
καὶ οἱ 60.000 «Νοχουρλὶ» ποὺ ζοῦν σὲ 19
χωριὰ τῆς Τουρλμενίας, θεωροῦνται ἀπὸ
τοὺς ἰδίους ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς Τουρχμέ-
νους ἕλληνες καὶ ἀπόγονοι τῶν στρατιωτῶν
τοῦ Μ. ᾿Αλεξάνδρου. Μέχρις ἐδῶ καλά. Τὰ
πράγματα ὅμως χαλᾶνε στὴ συνέχεια καὶ
ἴσως νὰ χρήζουν ἰδιαίτερης προσοχῆς καὶ
ἀπαντήσεως ἀπὸ ὅσους διαθέτουν τὶς ἀπαι-
τούμενες γνώσεις καὶ τὸ ἀνάλογο κύρος.
Συγκεκριμένα, κατὰ τὸ σχετικὸ ἄρθρο
τῆς ἐφημερίδος, μεγάλο μέρος τῆς ταινίας
παρακολουθεῖ τὶς ἀνασκαφὲς ποὺ διενερ-
γεῖ στὰ ἐρείπια τῆς ἀρχαίας Μαργιαννῆς
στὴν ἔρημο Καρακοὺμ τῆς Τουρλμενίας ὁ
(κατὰ τὴν ἐφημερίδα) Ἑλληνοπόντιος
ἀρχαιολόγος κ. Βίκτωρ Σαρηγιαννίδης, ὁ
ὁποῖος φέρεται ὅτι ἀνακάλυψε ἐκεῖ «ἕναν
ἄγνωστο μέχρι τώρα πολιτισμὸ τῆς 2ης χι-
λιετίας π.Χ.».
ὋὉ κ. Σαρηγιαννίδης λοιπὸν μᾶς πληρο-
φορεῖ ἐπὶ τοῦ προκειμένου, ὅτι: «᾿Ανάμεσα
στὰ μνημεῖα ποὺ ἀνακαλύψαμε, ὑπάρχουν
εὑρήματα ποὺ μαρτυροῦν τὴν ὕπαρξη μιᾶς
πρωτοζωροαστρικῆς λατρείας καὶ ἐπιτρέ-
πουν νὰ ὑποθέσουμε ὅτι ἡ “ἀρχαία Μαρ:
γιαννὴ ἦταν ἐνδεχομένως ἡ πατρίδα τοῦ
ζωροαστρισμοῦ» καὶ ὅτι «... μιὰ σειρὰ εὑρη-
μάτων τῆς ἴδιας περιόδου στὴν ἔρημο τοῦ
Καρακοὺμ παρουσιάξουν σημαντικὲς ὁμοι-
ότητες μὲ εὑρήματα τοῦ Αἰγαιακοῦ κόσμου
τῆς ἴδιας περιόδου. Οἱ ὁμοιότητες αὐτὲς
ἐπιτρέπουν στοὺς ἀρχαιολόγους νὰ ὑποθέ-
σουν, ὅτι τὰ φύλα τῶν ᾿Αχαιῶν ποὺ φθά-
νουν στὴν "Ελλάδα στὶς ἀρχὲς τῆς 2ης χι-
λιετίας π.Χ. καὶ τὰ φύλα ποὺ τὴν ἴδια πε-
ρίοδο κατευθύνονται στὴν ἔρημο Καρα-
κοὺμ τῆς Τουρκµενίας, συνυπῆρχαν τὴν 4η
ἢ τὴν 5ή χιλετία π.Χ. σὲ μιὰ κοινὴ κοιτίδα
στὴν ᾿Ανατολία».
Κατ’ ἀρχὰς γεννᾶται ἡ ἀπορία, πῶς εἶναι
δυνατὸν νὰ «κατέδηκαν» στὴν Ἑλλάδα οἱ
᾿Αχαιοὶ ἀπὸ τὰ δάθη τῆς «Α νατολίας» στὶς
ἀρχὲς τῆς δεύτερης χιλιετίας π.Χ., ὅταν ἤδη
ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς τρίτης ἐξεστράτευσαν
ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα στὴν Τροία (6λ. «Δαυ-
λόν», τ. 121 καὶ 142);
Κατὰ δεύτερον, ποιά ἐθνολογικὴ προέ-
λευση εἶχαν άραγε; αὐτὰ τὰ φύλα, ποὺ «συ-
νυπῆρξαν σὲ κοινὴ κοιτίδα στὴν ᾿Ανατο-
λία» τὴν 4η ἢ 5η χιλιετία π.Χ., πρὶν «κατε-
δοῦν» στὸν Ἑλληνικὸ καὶ Αἰγαιακὸ χῶρο;
Μήπως... Τουρανικὴ (Τουρκική), ὅπως ἔπέ-
µενε καὶ ὁ μακαρίτης Οζὰλ καὶ δὲν ἔννο-
ούσαμε νὰ τὸν πιστέψουμε;
Μήπως μετὰ τὴν κατάρρευση τῶν «Ἰνδο-
ευρωπαϊκῶν» καὶ Φοινικικῶν ἀστειοτήτων
ἔφθασε ὁ καιρὸς νὰ ἀντιμετωπισθεῖ μὲ µε-
γαλύτερη σοθαρότητα ἡ ἀπειλὴ τῆς Του-
ρανικῆς πλαστογράφησης τῆς ἱστορίας
μας,
Φοόδοῦμαι, ὅτι τὸ θέμα δὲν εἶναι τόσο
ἀστεῖο, ὅσο ἐκ πρώτης ὄψεως φαίνεται, ἂν
λη φθεῖ ὗ ὑπ᾽ ὄψιν τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ σχετικὲς
ἀπόψεις ἄρχισαν νὰ προδάλλονται τελευ-
ταίως ὅλο καὶ πιὸ συχνά, ἄμεσα ἢ ἔμμεσα
καὶ μὲ ἰδιαίτερη ἔνταση καὶ θρασύτητα ἀπὸ
διάφορα ξένα μέσα μαζικῆς ἐνημέρωσης
καὶ διαμόρφωσης τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώ-
µης, ἀπὸ διεθνῆ ἱδρύματα (ὨΏἱπετ΄ς (Ια
Αὐστραλίας, περιοδικὸ «Ναίϊοηδι ΟεορΓα-
ΡΗΙο» χ.λιπ.), ἀκόμη δὲ καὶ ἀπὸ ἐχπαιδευ-
τικὰ ἱδρύματα τῆς Εὐρώπης (Γερμανίας),
ὅπως μᾶς πληροφοροῦν συχνὰ ἀπὸ τὶς
στῆλες ἐφημερίδων καὶ περιοδικῶν Ἕλλη-
νες τῆς διασπορᾶς.
Μὲ ἐκτίμηση
Γεώργιος Σκουταρίδης
Δικηγόρος
Πλάτωνος 11 - Πεύκη 151 21