Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΗΜΩΝ ὃ. Νῶε Μιὰ φορὰ καὶ ἕναν καιρὸ λοιπὸν ζοῦσε ὁ Νῶε: «καὶ ὁ Νῶε ἦτο ἡλικίας πε- ντακοσίων ἐτῶν καὶ ἐγέννησεν ὁ Νῶε τὸν Σήμ, τὸν Χάμ καὶ τὸν ᾿Ιάφεθ». Τέ- οας τῆς φύσεως ὁ ἅγιος προπάτορας (ἡμῶν, τῶν ᾿ Ελλήνων) μέχρι τὰ πεντα- κόσια του, ἀκμαιότατος {Γένεσις ε΄ 32). Κάθε ἑκατὸ χρόνια μη δένιζε τὸ κοντέρ κι ἄρχιζε ἀπ’ τὴν ἀρχή" καὶ ὅταν ἐρχόταν ὁ Γιαχθὲ γιὰ νὰ ἐλέγξη, τὸν ἔπιανε κορόϊδο. Οὔτε ταξιτζὴς νάτανε. Κάποτε ὅμως τὸ κατάλαδε ὁ πάνσοφος καὶ ἀποφάσισε νὰ τιμωρήσῃ τοὺς πο- νηροὺς ταξιτζῆδες, γιατὶ ἦταν κι ἄλλοι ποὺ ἔκαναν τὴν δουλειά. Ο Μαθου- σάλας «ἔξησε ἐπτακόσια ὀγοήκοντα δύο ἔτη» (Γέν. ε’ 26), ὁ Λάμεχ «καὶ ἔγει- ναν πᾶσαι αἱ ἡμέραι τοῦ Λάμεχ ἑπτακόσια ἑδδομήκοντα ἑπτὰ ἔτη» (Γένεσις 31). .Ο Νῶε λοιπόν ἦταν ὁ πιὸ ἀθῶος. Καὶ ἐπειδὴ ἔπρεπε νὰ μείνῃ καὶ κά- ποιος πάνω στὴν γῆ, γιὰ νὰ περνάη τὴν ὥρα του ὁ Γιαχδέ, διάλεξε ν᾿ ἀφήσῃ τὸν Νῶε. «Ὃ Νῶε ἦτο ἄνθρωπος δίκαιος, τέλειος μεταξὺ τῶν συγχρόνων αὐτοῦ» (Γέν. στ’ 9), γι’ αὐτὸ «ὁ Νῶε εὗρε χάριν ἐνώπιον Κυρίου» (Γέν. στ’ 8). ἜΕλα ὅμως ποὺ ἀπεφάσισε νὰ κάνῃ τὴν γῆ ἰδιωτική του πισίνα ὁ Γιαχόέ, καὶ ὁ Νῶε δὲν ἤξερε μπάνιο. Γι’ αὐτὸ τοῦ δίνει συμδουλές, πῶς θὰ φτιάξῃ τὴν κι- δωτό. «Κάμε εἰς σὲ αὐτὸν κιδωτὸν ἐκ ξύλων Γόφερ: κατὰ δωμάτια θέλεις κά- μει τὴν κιδωτόν» καὶ θέλεις ἀλείψει αὐτὴν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν μὲ πίσσαν» (Γέν. στ᾿ 14). Δωμάτια, σκέφτηκε ὁ Νῶε, τί εἶναι αὐτά; ᾿Εγὼ μόνο ἀπὸ σκηνὲς καὶ πρό- θατα ξέρω. Γι’ αὐτὸ ὁ Γιαχόέ συνεχίζει δίνοντάς του ἀκόμα καὶ τὶς διαστάσεις: «Καὶ οὔτω θέλεις κάμει αὐτὴν" τὸ μὲν μῆκος τῆς κιδωτοῦ θέλει εἶσθαι τρια- κοσίων πη χῶν, τὸ δὲ πλάτος αὐτῆς πεντήκοντα πὴ χῶν καὶ τὸ ὕψος αὐτῆς τριά- κοντα πηχῶν» (Γέν. στ’ 15). Τότε ὁ Νῶε σήκωσε τὰ χέρια του καὶ λέει στὸν Γιαχδέ: «Εἴπαμε ὅτι εἶμαι ὁ πιὸ δίκαιος πάνω στὴ γῆ ἀλλὰ ὄχι καὶ ὁ πιό... Δῶσε µου κι ἄλλους, γιὰ νὰ μὲ δοηθήσουν». Καὶ τότε ὁ Γιαχδέ τοῦ ἀπαντᾶ: «θέλεις εἰσέλθει εἰς τὴν κιδωτόν, σύ, καὶ οἱ υἱοί σου, καὶ ἡ γυνή σου, καὶ αἱ γυναῖκες τῶν υἱῶν σου μετά σοῦ» (Γέν. στ’ 18). Τότε ἱκανοποιήθηκε ὁ Νῶε. ᾿Αλλὰ ὄχι γιὰ πολύ. Σκέφτηκε λοιπόν: ὅταν τραόῃ χτοῦν τὰ νερὰ τοῦ κατακλυσμοῦ, ὅλο καὶ κάποιοι πονηροὶ θἄχουν σωθῆ. ᾿Εγὼ τότε τί θὰ κάνω, γιὰ νὰ ζήσω; Τότε τοῦ ἦρθε μιὰ μοναδικὴ ἰδέα. Ζήτη- σε ἀπὸ τὸν Γιαχδέ καὶ πῆρε δύο ζῶα ἀπ᾽ τὸ κάθε εἶδος ἐπὶ τῆς γῆς. Μάλιστα. Ὃ Νῶε ήταν ὁ ἐφευρέτης τοῦ πρώτου τσίρκου, καὶ μάλιστα πλωτοῦ. Εἴδατε, ὁ προπάτορας ἡμῶν, πῶς ἀπὸ τσοπάνης ἐξελίχτηκε σὲ ναυπηγό καὶ ἰδιοκτή- τη ὁμόρρυθμης ἑταιρίας (γιὰ τὴν ἐφορία ἔδαλε μπροστὰ τὸν Γιαχδὄέ, ὅτι τά- χα αὐτὸς τοῦ εἶπε νὰ στήσῃ τὴν ἐπιχείρηση καὶ νὰ πάρῃ τᾶ ζῶα στὴν κιδω- τό). Μπῆκαν λοιπὸν ὅλοι μαζὶ στὴν κιδωτό, ζῶα καὶ ἄνθρωποι καὶ κάθισαν, ἀφοῦ ἔδεσαν καὶ τὶς ζῶνες ἀσφαλείας. «Καὶ ἔγεινεν ὁ κατακλυσμὸς τεσσα- οάκοντα ἡμέρας ἐπὶ τῆς γῆς: καὶ ἐπληθύνθησαν τὰ ὕδατα καὶ ἐσήκωσαν τὴν