Πηγές, πηγάδια καὶ στέρνες 4ὲν θλέπουν οἱ πνευματικοὶ ταγοί µας «πηγὲς» καὶ «πήγά- δια» στὸν Τόπο μας -- παρὰ «λίγες στέρνες, ἄδειες κι αὐτές, ποὺ ἠχοῦν καὶ ποὺ τὶς προσκυνᾶμε». Καὶ θέδαια, ὅπου κι ἂν κυτ- τάξουν στὴν ἀπέραντη αὐτὴ ἔρημο, «ἡ "Ελλάδα τοὺς πλήηγώ- νει». Καὐμένε Σεφέρη, πόσο ἔχεις δίκιο -- ἀλλὰ καὶ πόσο ἔχεις ἄδικοί Καὶ δέδαια ἄδειες στέρνες ἀλαλάξουσες εἶναι ὅλοι οἱ τομεῖς ὁράσεως τοῦ κατ᾽ ἐπίφασιν Ελληνισμοῦ τῆς ἐποχῆς µας, τῆς Ρωμιοσύνης, ἀπὸ τή» πολιτική καὶ τήν οἰκονομία µέχρι τὴν ἔπι- στήμη καὶ τὸν πολιτισμό. Καὶ μιὰ τραγικὴ πορεία εἶναι ἡ ἱστο- οικὴ ζωὴ τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ κατὰ τὶς δύο τελευταῖες χιλιετίες, γεμάτη αἷμα, διωγμούς, συκοφαντίες, ταπεινώσεις, συρρικνώ- σεις, ἀθεθαιότητα καὶ ἀνασφάλεια, στειρότητα πνευματική καὶ πολιτική, γρακυλισμούς --καί, τὸ τρισχειρότερο, συνεχὲς «χα- πέλλωμα» ἀπὸ μισελληνικὲς ἰδεολογικὲς καὶ πολιτικὲς δυνά- µεις, πλαστογράφηση καὶ παραχάραξη τῶν ἴδιων τῶν ἐννοιῶν «Ελλάς», «Ελλην» καὶ « Ελληνικότήητα», ἀπόκρυψη, διαστρέ- θλωση καὶ διαθολἠ τοῦ 'Ελληνικοῦ Παρελθόντος καὶ τελική ἀφελλήνιση (πολιτική: τεραστίων πληθυσμιακῶν ὁμάδων "Ελλήνων, ἀλλά, τὸ αἴσχιστον, πνευματική: τῶν «Ελλήνων» ποὺ ἀφήνονται ἀκόμη νὰ θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους Ελληνα). Καὶ ποιόν "Ελληνα (χωρὶς εἰσαγωγικὰ) δὲν θὰ τραυµάτιζε πράγ- ματι θαθύτατα τὸ θλιθερὸ καὶ ἀξιοθρήνήητο αὐτὸ θέαμα; ᾿Αλλὰ οἱ πνευματικοὶ ταγοί, ποὺ --ὑποτίθεται- ὄλέπουν τὸ πα- ρελθὸν σὲ θάθος καὶ τὸ παρὸν μὲ πληρότητα καὶ καθαρότητα, δὲν πρέπει νὰ θεῶνται καὶ τὴν ὅλως ἀντίθετη ὄψη τῆς 'Ελλά- δος, τῆς "Ελλάδος τοῦ Χθὲς ἀλλὰ καὶ τῆς Ελλάδος τοῦ Σήμε- ρα; "Αν εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἐδῶ καὶ 17 περίπου αἰῶνες ὁ ᾿Ελλη- νισμὸς δὲν ἔδωσε τίποτε, ποὺ νὰ γίνη παγκόσμιο καὶ παναν- θρώπινο, δὲν πρέπει ταυτόχρονα νὰ συνειδητοποιοῦν, ὅτι µέ- χοι πρὶν ἀπὸ τὸ χρονικὸ αὐτὸ ὁρόσημο ὅ,τι ἐχλεκτότερο ἔδωσε ἢ ἀνθρωπότητα στὴν μακροχρόνια ἱστορική τῆς ἐξέλιξη ἦταν “Ελληνικό - καὶ µόνον Ελληνικό; Δὲν γνωρίζουν ὅτι Λόγος,