ΔΑΥΛΟΣ/154, Ὀκτώόδριος 1994 9047 Κράτη-δολοφόνοι τῆς Ἑλληνικότητας ̓Αξιότιμε κ. Λάμπρου, Ἢ Σερθἰα τίμησε μὲ τοποθέτησι ἀνδριάντος στὸ Βελιγράδι τὸν ἐθνομάρτυρα Ρήγα Φερραῖο, ἀναγνωρίξοντας τοὺς ἀγῶνες καὶ τὴν θυσία του γιὰ τὴν ἐλευθερία ὅλων τῶν ἀδελφῶν λαῶν τῆς χερσονήσου τοῦ Αἵμου. Εὖγε στὴν Σερθία! Ἐδῶ, στὴν καρδιὰ τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου, ἂν δὲν ἔθρεχε ὁ οὐρανός, τὸ χῶμα θὰ ἦταν κόκκινο ἀπὸ τοὺς ποταμοὺς αἵματος, ποὺ χύθηκε γιὰ νὰ ἀναστηθῆ τὸ ὄνομα Ἑλλάς. Καὶ ὅταν μετὰ τόσες θυσίες τῶν παιδιῶν της ἡ Ἑλλὰς ἐπιτέλους ἀνέζησε, τότε ἀκριθῶς γεννήθηκε τὸ Ρωμαίικο Κράτος τῆς ὑποτελείας στοὺς ξένους, ποὺ κυριολεΧτικά ἔθεσε τὸν ἑλληνικὸ πατριωτισμὸν ὑπὸ ἀπαγόρευσιν, παραμερίζοντας, διώκοντας ἢ καὶ δολοφονώντας ὅσους προσέφεραν πριν καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσι τὰ πάντα στὴν πατριδα. Σήμερα εἶναι κοινὴ πεποίθησις, ὅτι οὐδεὶς μπορεῖ νὰ ὠφελεῖ τὴν Ἑλλάδα ἀτιμωρητί! Τὸ «Ρωμαιικο» δὲν χρειάζεται «ἀρματωλοὺς καὶ κλέφτες». Τοῦ φτάνουν οἱ ἁμαρτωλοὶ κλέφτες καὶ λωποδῦτες, μὲ τοὺς ὁποίους καταδυναστεύει τὸν ραγιᾶ ὑπήκοό του, αὐτὸν ποὺ οἱ ἥρωες φιλοδόξησαν νὰ γεννιέται μετὰ τὴν ἐπανάστασι τοῦ Εἰκοσιένα ἐλεύθερος πολίτης καὶ “Ἕλληνας. Κράτος κατ ̓ ἐπίφασιν ἑλληνικὸ-μόνον στὸν τίτλο- ἔθεσε καὶ θέτει ἐκποδών κάθε τι που στοχεύει στήν ἑλληνικότητα. “Ο 6Θ. Κολοκοτρώνης (ποὺ οὔτε αὐτὸς ἐξῃρέθη ἀπὸ διώξεις καὶ φυλακίσεις), ὅταν τοῦ ζητήθηκε νὰ συγκρίνει τοὺς Τούρκους δυνάστες μὲ τοὺς σύγχρονούς του 6ουλευτὲς τοῦ «Ρωμαίικου», εἶπε τὸ γνωστό: «Οἱ διολιτζῆδες ἄλλαξαν -- ὁ χαδᾶς ἔμεινε ὁ ἴδιος». Ὅμως ὅλος ὁ τιτάνιος ἀγώνας τοῦ Εἰκοσιένα διεξήχθη, γιὰ νὰ ἀπελευθερωθεῖ τὸ Γένος τῶν Ἑλλήνων. Ὃ χάρτης τοῦ Ρήγα εἶναι πάντα μπροστά μας. Ἕλληνες-ρωμιοί, Ἕλληνες-θούλγαροι, Ἕλληνες-ἀρθανίτες, Ἕλληνες μὲ κάθε κρατιστικὸ ὄνομα, ποὺ σᾶς ἐπεθλήθη, φθάνει πιά! Νὰ ἁλώσουμε, καιρὸς εἶναι, τὰ κράτη τῶν γενιτσάρων, νὰ καταργήσωμμε τὰ σύνορα τῆς διαιρέσεώς μας! Νὰ πετάξουμε τὰ ὀνόματα Ρωμιός, Σέρθος, Βούλγαρος, Τοῦρκος, Αλόανὸς καὶ Ἰταλὸς καὶ νὰ μείνουμε Ἕλληνες χωρὶς αὐτὰ τὰ παρατσούκλια, ποὺ σχιάζουν τὴν προγονική μας δόξα καὶ ἀπαγορεύουν το κοινό μας μέλλον. Αρνηθεῖτε νὰ θλάψετε τὴν καρδιὰ τοῦ κοινοῦ μας σώματος, τὴν Ἑλλάδα τῶν Ρωμιῶν, ποὺ ἀγωνίζεται σὲ ἕναν σκληρὸ ἐσωτερικὸ ἀγῶνα, γιὰ νὰ ἔπιθάλει τὴν ἑλληνικότητα καὶ νὰ ἀποτινάξει τὴν ρωμιοσύνη της. Ἡ “Ἑλλὰς πρέπει νὰ μείνει σεθαστὴ ἀπ ̓ ὅλους σας. ̓ Απαιτεῖ αὐτὸν τὸν σεδασμό, διότι πρώτη ἐθυσίασε τὰ πάντα γιὰ τὴν ἀναδίωσι τοῦ ἀρχαίου κοινοῦ μας ὀνόματος. Οἱ πρόγονοί σας Ἰλλυριοί, Θρᾶκες, Μυσοί, Μακεδόνες, Δᾶκες, Χεττῖτες καὶ Ἰταλιῶτες, ποὺ εἶναι καὶ δικοί μας πρόγονοι, αὐτὸ θὰ ἤθελαν ἀπὸ σᾶς. ΝΞ Μετὰ τιμῆς Νικόλαος Π. Μεταξᾶς Φιλόλογος, Αἰμ. Γρεθενῶν 4, Θεσσαλονίκη ̓Αντίλογος σὲ ἐπιστολὴ καθηγητοῦ γιὰ τὸ δημογραφικὸ ̓Αξιότιμε κ- Λάμπρου, Παίρνω τὸ θάρρος νὰ σᾶς γράψω, διαμαρτυρόμενη γιὰ τὶς «Προτάσεις γιὰ λύση τοῦ προδλήματος τῆς ὑπογεννητικότητος» τοῦ ἐπιστολογράφου κ. Γ.Α. Παπακώστα (τ. 151, σελ. 8893-8894). Θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, πὼς ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ δὲν ἐχφράζει τὴν ἀγανάκτηση κάποιας φανατικῆς «φεμινίστριας», ἀλλὰ τὴν ἀπογοήτευση μιᾶς δεκαπεντάχρονης μαθητριας τῆς Α ́ Λυκείου, ποὺ θλέπει ὅλες τὶς φιλοδοξίες της νὰ κατακερματίζονται ἀπὸ τὸ λόγο ἑνὸς καθηγητῆ, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα χοσμεῖται μὲ θαρύγδουπους τίτλους σπουδαίων πανεπιστημίων τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ ὁποίου οἱ θέσεις θὰ ἦταν σίγουρα διαφορετικές, ἐὰν ἦτο γένους θηλυκοῦ. Εἶναι ἀλήθεια, πὼς αἴτια τῆς «δημογραφικῆς συρρικνώσεως» τοῦ Ἑλλαδικοῦ πληθυσμοῦ εἶναι ἡ ἐσωτερικὴ καὶ ἡ ἐξωτερικὴ με- τανάστευση, ποὺ ἀκολούθησαν τὸν Β' Παγχόσμιο Πόλεμο καὶ τὶς αἱματηρὲς ἐμφύλιες διαμάχες. Ἐπίσης τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ γυναῖκα ξέφυγε ἀπὸ τοὺς τέσσερεις τοίχους τοῦ σπιτιοῦ καὶ ἀφέθηχε ἐλεύθερη νὰ ζήσει καὶ νὰ ἐργαστεῖ ὡς ἰσότιμο μέλος τῆς κοινωνίας μας ὁδήγησε μοιραῖα στον περιορισμὸ τοῦ ἀριθμοῦ γεννήσεων Νεοελλήνων. Κατὰ τὸν κ. Παπακώστα ἡ «χειραφέτησις» αὐτὴ τῆς γυναιχκὸς πρέπει νὰ ἀνασταλεῖ μὲ τὴν «ἀπὸ γωρὶς παντρειά», ἣ ὁποία προωθεῖται, ὅπως ὁ ἴδιος λέγει, στὶς ΗΠΑ. Στὸ σημεῖο αὐτὸ στέχομαι καὶ ἀναρωτιέμαι, κατὰ πόσο τὸ ἀτυχὲς αὐτὸ πρότυπο τοῦ κ. Παπακώστα, ἡ νεολαία τῶν ΗΠΑ, ἀξίζει καλύτερης μοίρας ἀπὸ ἐκείνη τῆς «ἀπὸ νωρὶς παντρειᾶς», ὅταν λόγω αἰσχρῶν ἐρεθισμάτων καὶ ἐλλείψεως παιδείας τὸ μεγαλύτερο ποσοστὸ τῶν ἀποφοίτων τῶν διαφόρων σχολείων εἶναι ἐντελῶς ἀναλ-