ΔΑΥΛΟΣ/154, Ὀκτώόδριος 1994 9047 Κράτη-δολοφόνοι τῆς Ἑλληνικότητας ᾿Αξιότιμε κ. Λάμπρου, Ἢ Σερθἰα τίμησε μὲ τοποθέτησι ἀνδριάντος στὸ Βελιγράδι τὸν ἐθνομάρτυρα Ρήγα Φερραῖο, ἀναγνωρίξοντας τοὺς ἀγῶνες καὶ τὴν θυσία του γιὰ τὴν ἐλευθερία ὅλων τῶν ἀδελφῶν λαῶν τῆς χερσονήσου τοῦ Αἵμου. Εὖγε στὴν Σερθία! Ἐδῶ, στὴν καρδιὰ τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου, ἂν δὲν ἔθρεχε ὁ οὐρανός, τὸ χῶμα θὰ ἦταν κόκκινο ἀπὸ τοὺς ποταμοὺς αἵματος, ποὺ χύθηκε γιὰ νὰ ἀνα- στηθῆ τὸ ὄνομα Ἑλλάς. Καὶ ὅταν μετὰ τόσες θυσίες τῶν παιδιῶν της ἡ Ἑλλὰς ἐπιτέλους ἀνέ- ζησε, τότε ἀκριθῶς γεννήθηκε τὸ Ρωμαίικο Κράτος τῆς ὑποτελείας στοὺς ξένους, ποὺ κυριολε- Χτικά ἔθεσε τὸν ἑλληνικὸ πατριωτισμὸν ὑπὸ ἀπαγόρευσιν, παραμερίζοντας, διώκοντας ἢ καὶ δο- λοφονώντας ὅσους προσέφεραν πριν καὶ μετὰ τὴν ἀπελευθέρωσι τὰ πάντα στὴν πατριδα. Σή- μερα εἶναι κοινὴ πεποίθησις, ὅτι οὐδεὶς μπορεῖ νὰ ὠφελεῖ τὴν Ἑλλάδα ἀτιμωρητί! Τὸ «Ρωμαι- ικο» δὲν χρειάζεται «ἀρματωλοὺς καὶ κλέφτες». Τοῦ φτάνουν οἱ ἁμαρτωλοὶ κλέφτες καὶ λω- ποδῦτες, μὲ τοὺς ὁποίους καταδυναστεύει τὸν ραγιᾶ ὑπήκοό του, αὐτὸν ποὺ οἱ ἥρωες φιλοδό- ξησαν νὰ γεννιέται μετὰ τὴν ἐπανάστασι τοῦ Εἰκοσιένα ἐλεύθερος πολίτης καὶ “Ἕλληνας. Κρά- τος κατ᾽ ἐπίφασιν ἑλληνικὸ-μόνον στὸν τίτλο- ἔθεσε καὶ θέτει ἐκποδών κάθε τι που στοχεύει στήν ἑλληνικότητα. “Ο 6Θ. Κολοκοτρώνης (ποὺ οὔτε αὐτὸς ἐξῃρέθη ἀπὸ διώξεις καὶ φυλακί- σεις), ὅταν τοῦ ζητήθηκε νὰ συγκρίνει τοὺς Τούρκους δυνάστες μὲ τοὺς σύγχρονούς του 6ου- λευτὲς τοῦ «Ρωμαίικου», εἶπε τὸ γνωστό: «Οἱ διολιτζῆδες ἄλλαξαν -- ὁ χαδᾶς ἔμεινε ὁ ἴδιος». Ὅμως ὅλος ὁ τιτάνιος ἀγώνας τοῦ Εἰκοσιένα διεξήχθη, γιὰ νὰ ἀπελευθερωθεῖ τὸ Γένος τῶν Ἑλλήνων. Ὃ χάρτης τοῦ Ρήγα εἶναι πάντα μπροστά µας. Ἕλληνες-ρωμιοί, Ἕλληνες-θούλγα- ροι, Ἕλληνες-ἀρθανίτες, Ἕλληνες μὲ κάθε κρατιστικὸ ὄνομα, ποὺ σᾶς ἐπεθλήθη, φθάνει πιά! Νὰ ἁλώσουμε, καιρὸς εἶναι, τὰ κράτη τῶν γενιτσάρων, νὰ καταργήσωμµε τὰ σύνορα τῆς διαιρέ- σεώς µας! Νὰ πετάξουμε τὰ ὀνόματα Ρωμιός, Σέρθος, Βούλγαρος, Τοῦρκος, Αλόανὸς καὶ Ἰταλὸς καὶ νὰ μείνουμε Ἕλληνες χωρὶς αὐτὰ τὰ παρατσούκλια, ποὺ σχιάζουν τὴν προγονική µας δό- ξα καὶ ἀπαγορεύουν το κοινό µας μέλλον. Αρνηθεῖτε νὰ θλάψετε τὴν καρδιὰ τοῦ κοινοῦ µας σώ- ματος, τὴν Ἑλλάδα τῶν Ρωμιῶν, ποὺ ἀγωνίζεται σὲ ἕναν σκληρὸ ἐσωτερικὸ ἀγῶνα, γιὰ νὰ ἔπι- θάλει τὴν ἑλληνικότητα καὶ νὰ ἀποτινάξει τὴν ρωμιοσύνη της. Ἡ “Ἑλλὰς πρέπει νὰ μείνει σεθαστὴ ἀπ᾽ ὅλους σας.᾽ Απαιτεῖ αὐτὸν τὸν σεδασμό, διότι πρώτη ἐθυσίασε τὰ πάντα γιὰ τὴν ἀναδίωσι τοῦ ἀρχαίου κοινοῦ µας ὀνόματος. Οἱ πρόγονοί σας Ἰλλυ- ριοί, Θρᾶκες, Μυσοί, Μακεδόνες, Δᾶκες, Χεττῖτες καὶ Ἰταλιῶτες, ποὺ εἶναι καὶ δικοί µας πρό- γονοι, αὐτὸ θὰ ἤθελαν ἀπὸ σᾶς. ΝΞ Μετὰ τιμῆς Νικόλαος Π. Μεταξᾶς Φιλόλογος, Αἰμ. Γρεθενῶν 4, Θεσσαλονίκη ᾽Αντίλογος σὲ ἐπιστολὴ καθηγητοῦ γιὰ τὸ δημογραφικὸ ᾿Αξιότιμε κ- Λάμπρου, Παίρνω τὸ θάρρος νὰ σᾶς γράψω, διαμαρ- τυρόμενη γιὰ τὶς «Προτάσεις γιὰ λύση τοῦ προδλήματος τῆς ὑπογεννητικότητος» τοῦ ἐπιστολογράφου κ. Γ.Α. Παπακώστα (τ. 151, σελ. 8893-8894). Θὰ ἤθελα νὰ τονίσω, πὼς ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ δὲν ἐχφράζει τὴν ἀγανάκτηση κάποιας φανατικῆς «φεμινίστριας», ἀλλὰ τὴν ἀπογοήτευση μιᾶς δεκαπεντάχρονης µαθη- τριας τῆς Α΄ Λυκείου, ποὺ θλέπει ὅλες τὶς φι- λοδοξίες της νὰ κατακερματίζονται ἀπὸ τὸ λόγο ἑνὸς καθηγητῆ, τοῦ ὁποίου τὸ ὄνομα χο- σμεῖται μὲ θαρύγδουπους τίτλους σπουδαίων πανεπιστημίων τῶν ΗΠΑ καὶ τοῦ ὁποίου οἱ θέσεις θὰ ἦταν σίγουρα διαφορετικές, ἐὰν ἦτο γένους θηλυκοῦ. Εἶναι ἀλήθεια, πὼς αἴτια τῆς «δημογρα- φικῆς συρρικνώσεως» τοῦ Ἑλλαδικοῦ πλη- θυσμοῦ εἶναι ἡ ἐσωτερικὴ καὶ ἡ ἐξωτερικὴ µε- τανάστευση, ποὺ ἀκολούθησαν τὸν Β' Πα- γχόσμιο Πόλεμο καὶ τὶς αἱματηρὲς ἐμφύλιες διαμάχες. Ἐπίσης τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ γυναῖκα ξέφυγε ἀπὸ τοὺς τέσσερεις τοίχους τοῦ σπι- τιοῦ καὶ ἀφέθηχε ἐλεύθερη νὰ ζήσει καὶ νὰ ἐργαστεῖ ὡς ἰσότιμο µέλος τῆς κοινωνίας µας ὁδήγησε μοιραῖα στον περιορισμὸ τοῦ ἀριθ- μοῦ γεννήσεων Νεοελλήνων. Κατὰ τὸν κ. Πα- πακώστα ἡ «χειραφέτησις» αὐτὴ τῆς γυ- ναιχκὸς πρέπει νὰ ἀνασταλεῖ μὲ τὴν «ἀπὸ γωρὶς παντρειά», ἣ ὁποία προωθεῖται, ὅπως ὁ ἴδιος λέγει, στὶς ΗΠΑ. Στὸ σημεῖο αὐτὸ στέ- χομαι καὶ ἀναρωτιέμαι, κατὰ πόσο τὸ ἀτυχὲς αὐτὸ πρότυπο τοῦ κ. Παπακώστα, ἡ νεολαία τῶν ΗΠΑ, ἀξίζει καλύτερης μοίρας ἀπὸ ἐκεί- νη τῆς «ἀπὸ νωρὶς παντρειᾶς», ὅταν λόγω αἰσχρῶν ἐρεθισμάτων καὶ ἐλλείψεως παιδεί- ας τὸ μεγαλύτερο ποσοστὸ τῶν ἀποφοίτων τῶν διαφόρων σχολείων εἶναι ἐντελῶς ἀναλ-