ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΚΟΥΤΟΥΛΑΣ Ὃ πυραμιδοειδής Παρθενὼν ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΤΕΛΑΕΙΟΤΕΡΟΥ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΔΙΗΝΗΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ Καμμία περιγραφή δὲν θὰ μπορέσει ποτὲ νὰ ἀποτυπώσει τὸ μεγαλεῖο καὶ τὴν ὀμορφιὰ τοῦ Παρθενῶνος, τοῦ μνημείου τῶν μνημείων τῆς ἀνθρωπότητας. Ἡ πλουσιότατη γλῶσσα τῶν θεῶν, ἡ Ἑλληνική, στέκει ἄφωνη ἐμπρὸς στὸ κάλλιστο τῶν ἀνθρώπινων χτισμάτων, ἀνίκανη νὰ ἐκφράσει τὸ ἀνέχφραστο. Κι ̓ ἂν ἀκόμα ἐξαφανίζονταν ἀπὸ προσώπου γῆς ὅλα τὰ ἀνθρώπινα δημιουργήματα καὶ σωζόταν μόνον ὁ Παρθενών, αὐτὸ θὰ ἦταν ἀρκετὴ ἀπόδειξη γιὰ τὸ μέγεθος τοῦ πολιτισμοῦ τῶν ἀνθρώπων ποὺ τὸν ἔκτισαν, ἀποτυπώνοντας ἔτσι γιὰ πρώτη καὶ μονάχριδη φορὰ πάνω στήν ὕλη τὴν ἰδέα τοῦ Ὡραίου. Αἰῶνες τώρα «αἱ γενεαὶ πᾶσαι» τῶν ἀνθρώπων περνοῦν εὐλαθικά, εἴτε μὲ τὸ φυσικὸ σῶμα τους εἴτε νοερά, μπροστὰ ἀπὸ τὸ τελειότερο μνημεῖο ὅλων τῶν ἐποχῶν στὸν Ἱερὸ Βράχο τῆς Ακροπόλεως τῶν ̓Αθηνῶν, μιᾶς πόλης ποὺ ἀπετέλεσε τὴν «ἀκρόπολη τῆς Ἑλλάδος» καὶ μιᾶς χώρας ποὺ ἀπετέλεσε καὶ ἀποτελεῖ «τὴν ἀχρόπολη τῆς Οἰκουμένης» -- ὅπως ἀναφέρει σ ̓ ἕνα ἀπόσπασμα τῶν «Γεωγραφικῶν» του ὁ Στράδων. Τί εἶναι ἐκεῖνο ὅμως ποὺ χάνει τὸ δημιούργημα τοῦ Ἰκπτίνου, τοῦ Καλλικράτη καὶ τοῦ Φειδία (ποὺ χρειάστηκε 10 περίπου χρόνια γιὰ νὰ κτιστεῖ, ἀπὸ τὸ 447-438 π.Χ.) ν ̓ ἀποτελεῖ τὸ αἰώνιο ὑπόδειγμα τοῦ Ὡραίου, τὸ τελειότερο μνημεῖο τῶν ἀνθρώπων; Πρῶτα-πρῶτα ἡ ἀναλογία τῶν διαστάσεων τοῦ Παρθενῶνος ὡς πρὸς τὸν χῶρο τοῦ Ἱεροῦ Βράχου. Γι) αὐτὸ κανένας Παρθενὼν δὲν θὰ μπορέσει ποτὲ νὰ ξαναφτιαχτεῖ. Ὅλα τὰ ἀντίγραφα τοῦ Παρθενῶνος ποὺ ἔχουν χατασκευαστεῖ στὴν Γερμανία, ̓Αμερικὴ χ.λπ., ὅσο πιστὰ κι ̓ ἂν ἀποδίδουν τὸ πρωτότυπο, οὔτε ποὺ συγκρίνονται μὲ τὸ μεγαλεῖο τοῦ Παρθενῶνος στὴν ̓Ακρόπολη, γιατὶ ἀγνοοῦν τὸ μεγάλο μυστικό του: Τὸ δημιούργημα τοῦ Ἰκτίνου, τοῦ Καλλικράτη καὶ τοῦ Φειδία (ὅπως καὶ ὅλα τὰ ἀρχαιοελληνικὰ ἀρχιτεχτονήματα)εἶναι ἁρμονικά, δηλ. μαθηματικά, ἐνταγμένο στὸν χῶρο. Ἡ ἴδια ἡ ̓Ακρόπολη τῶν ̓Αθηνῶν 6ρίσκεται στὴν «μαγικὴ» τοποθεσία τῶν 375 58' 27", 243 6όρειου γεωγραφικοῦ πλάτους, ποὺ ἐξασφαλίζει στὴν ̓Αττικὴ γῆ τὴν παροιμιώδη ἡλιοφάνεια τῶν 344 ἡμερῶν κατ ̓ ἔτος μὲ μέση ἐτήσια θερμοκρασία 185 Κελσίου. Γνωστὴ εἶναι ἐπίσης καὶ ἡ ἀντισεισμικότητα τοῦ Ἱεροῦ Βράχου, ποὺ ἐπιθεθαιώνει τὴν παράδοση γιὰ τὴ μονομαχία ̓Αθηνᾶς καὶ Ποσειδῶνος («ἐνοσίγαιος» ἢ «ἐνοσίχθων» - ὃ σείων τὴν γῆ), ἡ ὁποία, ὡς γνωστόν, ἔληξε μὲ τὴν νίκη τῆς γαλανομάτας θεᾶς. Ὃ Παρθενὼν λοιπόν, ὅπως κατασκευάστηκε, μόνον στὸν Ἱερὸ Βράχο τῆς) Ακροπόλεως θὰ μποροῦσε νὰ ὑπάρξει γιὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: α) Ἢ καμπύλωση τοῦ στυλοθάτη, τοῦ ἐπιστυλίου, τῶν τριγλύφων, τοῦ γείσου, τῶν ἀετωμάτων, τοῦ δαπέδου καὶ τῆς ἀνωδομῆς ἀκολουθεῖ τὴν καμπύλωση τοῦ ἐδάφους τῆς ̓ ̓Ακροπόλεως. Ἔτσι παρατηροῦμε, ὅτι ὁ στυλοθάτης δὲν εἶναι ὁριζόντιος, ὅπως θὰ ἆναμενόταν, ἀλλὰ ἔχει χαμπυλωθεῖ κατὰ τέτοιο τρόπο, ὥστε οἱ μαχρὲς πλευρὲς νὰ ὑψώνονται στὸ μέσο 11 ἑκατοστὰ ἀπὸ τὴν ὁριζόντιο, ἐνῶ οἱ στενὲς πλευρὲς 6 ἑκατοστά. Ἡ καμπύλωση αὐτὴ τῶν ὁριζοντίων ἐπιφανειῶν πέρα τοῦ ὅτι ἐντάσσει ἁρμονικὰ τὸν Παρθενῶνα στὸν Ἱερὸ Βράχο (παραόλέποντας τὶς συμθατικὲς ἀπαιτήσεις τῆς στατικῆς τῶν