9002 ΔΑΥΛΟΣ/158, ̓Οκτώθριος 1994 τολμοῦσαν νὰ ἀπειλήσουν τὸ τελειότερο κοινωνικοπολιτικὸ σύστημα, ποὺ ἐμφανίστηχκε ποτὲ πάνω στὸν πλανήτη μας. Δὲν εἶναι λοιπὸν ἐξουσία τὸ νὰ ἐμποδίζεις τὴν ἅλωση τοῦ συστήματος ἀξιῶν σου, εἶναι ἀναγκαία ἀντίδραση, ἀφοῦ καὶ ἡ ἀπάθεια ἀποκλειστικὰ καὶ μόνο τὰ σχέδια τῶν ἐξουσιαστῶν ἐξυπηρετεῖ. Μὴν προκαλῆτε σύγχυση λοιπόν, ἀγαπητοὶ εἰδήμονες, καὶ καταλάόδετε ἐπιτέλους, ὅτι μὲ τὶς μωροκουλτουριάρικες «προοδευτικὲς» ἀντιλήψεις σας, μὲ τὴν ἔντονη ἐγωπάθεια καὶ τὸν κυτταρικὸ μογγολισμὸ αἰώνων ποὺ κουδαλᾶτε μέσα σας εἶστε οἱ πλέον ἀνάξιοι, γιὰ νὰ κρίνετε τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμὸ καὶ τὴν ἀντιεξουσιαστικὴ ἑλληνικὴ κοσμοθεωρία. Καὶ πιπιλᾶμε μέχρι σήμερα καραμέλλες, ποὺ δὲν εἴδαμε ποτὲ τὸ περιτύλιγμά τους. Ποὺ κάποιοι ἄλλοι μᾶς ἔδαλαν στὸ στόμα διαστικά, χωρὶς νὰ μᾶς οωτήσουν. Καὶ φαίνονται γλυκειὲς σὲ ὅσους πέφτουν στὴν παγίδα τῆς ἄγνοιας καὶ τῆς ἀδασάνιστης ἀποδοχῆς τῆς ἐξουσιαστικῆς προπαγάνδας. Εἰδωλολάτρες οἱ “Ελληνες; Ναί. ̓Ομοφυλόφιλοι οἱ Ελληνες; Βέδαια. Καταπίεζαν τὶς γυναῖκες οἱ “Ελληνες; Σίγουρα. ̓Εκμεταλλεύονταν τοὺς δούλους; "Ε, σ ̓ αὐτὸ δὲν χωρᾶ ἀμφιδολία. Καὶ πιπιλᾶμε τὴν καραμέλλα αἰῶνες τώρα, τὴν καραμέλλα, πού, ὅταν φτάνει στὸ τέλος της, φανερώνει τὴν πίκρα τῆς καὶ ταυτόχρονα τὸ συμπέρασμα: ̓Εξουσιαστὲς καὶ οἱ “Ελληνες. Καὶ τότε φαίνεται, ὅτι ὅλα τὰ παραπάνω δὲν ἦταν παρὰ τὰ μέσα, γιὰ νἀπετύχουν τοὺς σκοπούς τους. Γιὰ νὰ καταδείξουν, ὅτι ὁ Ελληνικὸς πολιτισμός, ἡ ̓Ελληνικὴ σκέψη ἦταν ἐξουσιαστικά. “Οτι καὶ οἱ Ἕλληνες ἦταν σὰν ὅλους τοὺς ἄλλους. Δηλαδὴ σὰν κι αὐτούς. Γιατὶ κάτι, ποὺ δὲν μπορεῖς νὰ τὸ φτάσεις, τὸ ὑποδαθμίζεις ἀρχικὰ καὶ μετά, ἐπειδὴ τὸ λυπᾶσαι, σὲ πιάνουν οἱ καλωσύνες, τὸ οἰκειοποιεῖσαι διαμορφώνοντάς το ὅπως ἐσὺ θέλεις, ἀλλάζοντάς του πλήρως τὴν ταυτότητα καὶ τὴν μορφή. Νάναι καλὰ ὁ ̓Ελληνοχριστιανικὸς πολιτισμός. Παλιὰ ἐξουσιαστικὴ συνταγὴ καὶ νόστιμη. ”Ε, ὄχι λοιπόν, δὲν ἦταν οἱ "Ελληνες σὰν ὅλους τοὺς ἄλλους. ̓Εσεῖς θέλετε νὰ τοὺς κάνετε. Καί, ὅπως ἔχουμε πεῖ κι’ ἄλλες φορές, τὴν ἱστορία τὴν γράφουν πάντα οἱ νικητές. Κι οἱ “Ελληνες αἰῶνες τώρα ἦταν καὶ εἶναι οἱ ἡ ττημένοι. Ετσι ἦταν μοιραῖο οἱ νικητὲς νὰ προσαρμόσουν στὸ δικό τους ἀρρωστημένο μυαλό, στὶς δικές τους δογματικὲς ἀντιλήψεις αὐτὸ ποὺ ποτέτου δὲν μπῆκε σὲ καλούπια, αὐτὸ ποὺ ποτέ του δὲν ἐξουσίασε, ἀλλὰ οὔτε καὶ ἐξουσιάστηκε, ἁπλᾶ ἔπαψε νὰ ὑπάρχει σὲ ὑλικὸ ἐπίπεδο, ὅταν ἔχασε τὴν μάχη. Δὲν συμδιδάστηκε, ἄλλοι θέλησαν νὰ τὸ συμδιδάσουν, νὰ τὸ κακοποιήσουν καὶ νὰ τὸ διαστρέψουν στὸ ὄνομα τῆς ἐξουσίας, στὸ ὄνομα τοῦ σκοταδισμοῦ. Ἢ “Ελληνικὴ σκέψη ὅμως ἔχει τὰ ὅρια τοῦ σύμπαντος χώρου, ἄναρχη καὶ αὐτοδύναμη. Δεσμεῦστε τὸ Σύμπαν, καὶ τότε θἄχετε πετύχει νὰ δεσμεύσετε κι ̓ αὐτήν. Οὐτοπία, παραλογισμὸς ἡ «εἰδικότητά» σας. Μπορεῖ καὶ νὰ τὰ καταφέρετε, ποῦ ξέρεις. Πάντα μέσα τὸ ἀρρωστημένο μυαλό σας ὅμως. Νέμεσις