ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
154ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1994
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Έλληνες στις αγγλόφωνες χώρες: Πολιτισμός, ταυτότητα, πολιτική — ΚΑΝΑΡΑΚΗΣ, ΓΙΩΡΓΟΣ
Κείμενο φύλλου
«ΠΕΛΛΗΝΗΣΣΤΙΣΑΙΓΓΛΟΦΟΝΕΗΣ ΧΩΡΕΣ:
ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ, ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ»
Αὐτὸς ἦταν ὁ τίτλος ἑνὸς πολὺ σημαντικοῦ διεθνοῦς συνεδρίου, ποὺ πραγματοποιήθηκχε
τὸν περασμένο Μάϊο στὸ Σακραμέντο, πρωτεύουσα τῆς Πολιτείας
τῆς Καλιφόρνιας τῶν ΗΠΑ, στὸ ὁποῖο εἶχα τὴν εὐκαιρία νὰ συμμετάσχω,
προσκεκλημένος ἀπό τὸ «Κέντρο Σπ. Βρυώνη Μελέτης τοῦ Ἑλληνισμοῦ».
Συνοργανωτὲς ἦταν ἡ Ἑταιρεία Ἑλληνικῶν Σπουδῶν Μελθούρνης, τὸ Ἴνστιτοῦτο
'Ἑλληνικῶν Νοτίου Αὐστραλίας καὶ τὸ Τμῆμα ̓Ανθρωπιστικῶν
Σπουδῶν τοῦ Πολιτειακοῦ Πανεπιστημίου τῆς Καλιφόρνιας.
Σκοπὸς τοῦ συνεδρίου ἦταν, νὰ συνεχισθεῖ καὶ νὰ προαχθεῖ ὁ διάλογος μεταξὺ
τῶν Ἑλλήνων τῶν ἀγγλόφωνων χωρῶν, ποὺ εἶχε ἀρχίσει στὴ Μελθούρνη
μὲ ἕνα ἄλλο συνέδριο δύο χρόνια πρίν. Εἰδικότερος σκοπὸς ἦταν, νὰ ἐξεταοθεῖ
τὸ θέμα τῆς ταυτότητας καὶ τοῦ ρόλου τῶν Ἑλλήνων στήν πολιτικὴ καὶ
πολιτισμική ζωὴ χωρῶν, ὅπως λ.χ. τῆς Αὐστραλίας, τῶν ΗΠΑ. τοῦ Καναδᾶ
καὶ τῆς Αγγλίας, ποὺ συνδέονται μὲ κοινοὺς δεσμοὺς ἀγγλοσαξονικῆς κουλτούρας
καὶ στὶς ὁποῖες εὑρίσκονται οἱ μεγαλύτερες ἑλληνικὲς παροικίες τῆς
διασπορᾶς.
Μεταξὺ τῶν θεματικῶν ἑνοτήτων ποὺ συζητήθηκαν ἀπὸ τὶς ἐπὶ μέρους εἰσηγήσεις
τῶν συμμετασχόντων ἦταν: «Ἑλληνικὴ ἑνότητα καὶ κουλτούρα στὶς
ἀγγλόφωνες χῶρες», «Ἑλληνισμὸς καὶ Ἑλληνορθοδοξία στὴ διασπορά»,
«Παιδεία καὶ ἑλληνικὴ ταυτότητα», «Ἑλληνίδες τῆς διασπορᾶς τοῦ 1990»,
«Δεσμοὶ μεταξὺ τῆς διασπορᾶς καὶ τῆς Ἑλλάδας», «Ἡ ἔννοια τῆς ἑλληνικότητας
στὴ λογοτεχνία καὶ τὶς καλὲς τέχνες μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων τῆς διασπορᾶς»,
«Τὰ θέματα τῆς Κύπρου καὶ τὸ Σκοπιανὸ ὡς καὶ ἡ πολιτικὴ δραστηριοποίηση
τῆς διασπορᾶς», τέλος δέ «Ἕλληνες στὴν πολιτική τῶν ΗΠΑ
καὶ τῆς Αὐστραλίας». Τὸ συνέδριο ἔκλεισε μὲ τὸ θέμα «Απὸ τὴ Μελθούρνη
στὸ Σακραμέντο: ὃ συνεχιζόμενος διάλογος μεταξὺ τῶν ἀγγλόφωνων χωρῶν».
Εἶναι γεγονός, πὠς ἡ ἐπιτυχία τοῦ Συνεδρίου ἦταν μεγάλη τόσο ἀπὸ
πλευρᾶς εἰσηγήσεων ὅσο καὶ ἀπὸ πλευρᾶς ἀκροατηρίου (ἡ εἴσοδος ἦταν ἐλεύθερη
σὲ ὅποιον ἤθελε νὰ τὸ παρακολουθήσει). Ἐπίσης μέσα σὲ μιὰ ἐγκάρδια
φιλικὴ ἀτμόσφαιρα καὶ οἰκειότητα ποὺ δημιουργήθηκε, τὸ ἐνδιαφέρον ὅλων
μας κρατήθηκε σὲ πολὺ ὑψηλὸ ἐπίπεδο, γεγονὸς ποὺ καταδείχτηκε καὶ ἀπὸ
τὶς ἐρωτήσεις ποὺ γίνονταν στοὺς εἰσηγητὲς κατὰ τὰ διαλείμματα τῶν ἐργασιῶν
τοῦ συνεδρίου.
Ἡ ποιότητα τῶν ὁμιλητῶν καὶ οἱ ἰδέες ποὺ παρουσίασαν ἦταν ὁμολογουμένως
ἐντυπωσιαχές. Μία ἀπὸ τὶς πολλὲς γνῶμες ποὺ ἀκούστηκαν, ἄγνωστη
γιὰ τὴν πλειονότητα τῶν συμμετεχόντων, ἦταν καὶ ἐκείνη τοῦ δρος Δημητρίου
Κωνσταντέλου, πρωτοπρεσθύτερου καὶ καθηγητῆ τῆς Ἱστορίας καὶ Θεολογίας
στὸ ΕΙοματά διοοκίοη Οο[Περε τῆς Νέας Ὑερσέης. Εἶπε ὁ καθηγητής,
πὼς μὲ δάση στατιστικὰ δεδομένα τοῦ ἴδιου, ἡ ἔκτόπιση στὶς ΗΠΑ τῆς Ἑλληνικῆς
ἀπὸ τὴ θεία λειτουργία καὶ τὰ μυστήρια ὡς καὶ ἡ ἀντικατάστασή της
ἀπὸ τὴν ̓Αγγλικὴ (σύμφωνα μὲ ἀπόφαση τῆς Κληρικολαϊκῆς τοῦ 1970, μὲ τὸ