ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΑΡΜΑΤΣΟΥΡΗΣ Τὰ χρίσιμα χρόνια ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΔΙΗΙΉΜΑ ΤΟΥ -'ϊῖ-ον ὁ οΥρλα [Τὸ διήγημα ποὺ ἀκολουθεῖ ἀποτελεῖ μέρος τῆς ἀνέχδοτης συλλογῆς διηγημάτων «Ἢ ἀέναη σύγκρουση». ” Αλλα διηγήματα τῆς συλλογῆς αὐτῆς ἔχουν δημοσιευθεῖ στὸν «Δαυλό» (στὰ τεύχη 54, 79, 88, 107, 119. 130, 136 καὶ 144). Ὑπάρχει μιὰ σύνδεση μεταξὺ τῶν διηγη! μάτων αὐτῶν, χωρίς νὰ ἔπη ρεάξεται ἡ ἡ αὐτοτέλειάτους. Κάθε τυχὸν ὁμοιότητα μὲ ἱστορικὰ πρόσωπα ἤ λαοὺς εἶναι συμπτωματική]. Γιὰ πρώτη φορὰ στὴ μακραίωνη ἱστορία του τὸ μυστικὸ συμθούλιο τῶν μιγάδων ἀναγκάζεται νὰ ἐπιφέρει ριζικὲς ἀλλαγὲς στὸ πρόγραμμά του. Οἱ νέες συνθῆκες μετὰ τὴν ἐκστρατεία τοῦ νεαροῦ θασιλιᾶ-στρατηλάτη καὶ τὴν ἐπικράτηση τοῦ λαοῦ τῆς Χερσονήσου δημιούργησαν κινδύνους ἀπρόθλεπτους τόσο γιὰ τὰ σχέδια τοῦ συμθουλίου ὅσο καὶ γιὰ τὴν ὕπαρξη τῶν μιγάδων. Κινδύνους, ποὺ ἔθεταν τὴ λήψη μέτρων προστασίας σὲ προτεραιότητα ἔναντι τῆς προσπάθειας χυριαρχίας τῶν μιγάδων στὸν πλανήτη. Ἰδιαίτερα θορύόησαν τὸ συμθούλιο οἱ διακρίσεις κατὰ τῶν μιγάδων, ποὺ τοὺς ἐξαιροῦσαν ἀπὸ τὶς διοικητικὲς θέσεις, τὸ στρατὸ καὶ τὶς προσπάθειες ἀδελφοποιήσεως τοῦ λαοῦ τῆς Χερσονήσου μὲ τοὺς λαοὓς ὅλων τῶν κατακτηθεισῶν περιοχῶν. Οἱ διακρίσεις αὐτές ξεκίνησαν ἀπὸ ἐντολὴ τοῦ νεαροῦ θασιλιᾶ, πρᾶγμα ποὺ ἔκανε τὸ συμθούλιο νὰ πιστεύει, πὼς αὐτὸς κάτι γνώριζε ἤ κάτι ὑποπτευόταν γιὰ τὴν προέλευση τῶν μιγάδων. ἍΑλλο σημεῖο, ποὺ εἶχε προκαλέσει ὁ ἀπορίες στὸ συμδούλιο, ἦταν ἡ ἐπιμονὴ τοῦ 6ασιλιᾶ νὰ προχωρή σει , στὴ γεμάτη κινδύνους καὶ ἐμπόδια ἄγονη- -ὀρεινὴ χώρα. Τί ἄραγε περίμενε νὰ μάθει ἐκεῖ ποὺ ἤθελε νὰ φθάσει; Στοὺς μύθους τοῦ λαοῦ τῆς Χερσονήσου ἀναφέρονται καὶ ἄλλες προσπάθειες αὐτῆς τῆς ἐπίπονης, δύσκολης καὶ ἐπικίνδυνης πορείας. Βέδαια τὴ δράση καὶ τὴ ζωὴ τοῦ νεαροῦ θασιλιᾶ-στρατηλάτη σταμάτησε τὸ ἄγνωστο γιὰ τοὺς γιατρούς του δηλητήριο, ποὺ τὸ ἱερατεῖο τῶν μιγάδων φρόντισε κατάλληλα νὰ τὸν ποτίσει. Ἡ ἐξάπλωση ὅμως τοῦ λαοῦ τῆς Χερσονήσου στὴν ἀχανῆ περιοχὴ ποὺ εἰχε κατακτήσει, ἡ διάδοση τοῦ πολιτισμοῦ, τῆς γλώσσας καὶ τῶν μύθων ἐξακολουθοῦσαν νὰ ἀποτελοῦν κίνδυνο μεγάλο γιὰ τοὺς μιγάδες καὶ τὸ σκοπὸ ὑπάρξεώς τους, τὴν κυριαρχία στὸν πλανήτη, ὅπως εἶχαν προγραμματίσει οἱ εἰσθολεῖς πρόγονοί τους. Φθάνοντας στὸν πλανήτη οἱ εἰσθολεῖς διεπίστωσαν, πώς κάποτε ὑπῆρξε σ ̓ αὐτὸν ἀνώτερος πολιτισμός. Δὲν κατώρθωσαν νὰ χαθορίσουν τὴ μορφὴ τοῦ πολιτισμοῦ αὐτοῦ οὔτε τὰ αἴτια τῆς καταστροφῆς του. Οἱ κάτοικοι τοῦ πλανήτη, μακρυνοὶ ἀπόγονοι τῶν λίγων ποὺ εἶἰχαν διασωθεῖ, ἔχοντας ζήσει γιὰ πολλὲς γενιὲς ἀπομονωμένοι ζωὴ πρωτογόνων, δὲν ἦσαν σὲ θέση νὰ γνωρίζουν, Μνήμες ἁμυδρὲς τοῦ χαμένου πολιτισμοῦ ὑπῆρχαν, Χλεισμένες ἑρμητικά στοὺς μύθους καὶ τὴ γλῶσσα λαοῦ ποὺ ζοῦσε σὲ χερσόνησο, θορειοδυτικὰ ἀπὸ τὴν περιοχὴ ποὺ ἐγκατεστάθησαν οἱ εἰσθολεῖς. Οἱ ἐπήλυδες, ποὺ ἀντελήφθησαν τὴν ὕπαρξη αὐτῶν τῶν ἀκαθορίστων μνημῶν, δὲν εἶδαν ἐξ ἀρχῆς μὲ καλὸ μάτι τὸ λαὸ τῆς Χερσονήσου, φοδούμενοι ὅτι ὁ λαὸς αὐτὸς θὰ μποροῦσε νὰ ἀνατρέψει τὰ σχέδιά τους. Τὸ πρῶτο πλήγμα γιὰ τοὺς εἰσθολεῖς μετὰ τὴν ἀφιξή τους στὸν πλανήτη ηταν ἡ διαπίστωση τῆς ἀδυναμίας τεκνοποιήσεως μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς ἀποστολῆς. Τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐξετάσεων στὸ μεγάλο ὑπολογιστὴ τοῦ ἀστροσκάφους ἐντόπισαν με-