ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΔΙΗΙΉΜΑ ΤΟΥ -'ϊῖ-- ον ὁ ο Υϱλα ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΜΑΡΜΑΤΣΟΥΡΗΣ Τὰ χρίσιµα χρόνια [Τὸ διήγημα ποὺ ἀκολουθεῖ ἀποτελεῖ µέρος τῆς ἀνέχδοτης συλλογῆς διηγημάτων «Ἢ ἀέναη σύγκρουση». ” Αλλα διηγήματα τῆς συλλογῆς αὐτῆς ἔχουν δημοσιευθεῖ στὸν «Δαυλό» (στὰ τεύχη 54, 79, 88, 107, 119. 130, 136 καὶ 144). Ὑπάρχει μιὰ σύν- δεση μεταξὺ τῶν διηγη! μάτων αὐτῶν, χωρίς νὰ ἔπη ρεάξεται ἡ ἡ αὐτοτέλειάτους. Κά- θε τυχὸν ὁμοιότητα μὲ ἱστορικὰ πρόσωπα ἤ λαοὺς εἶναι συμπτωματική]. Γιὰ πρώτη φορὰ στὴ μακραίωνη ἱστορία του τὸ μυστικὸ συμθούλιο τῶν μιγάδων ἀναγκάζεται νὰ ἐπιφέρει ριζικὲς ἀλλαγὲς στὸ πρόγραμμά του. Οἱ νέες συνθῆκες μετὰ τὴν ἐκστρατεία τοῦ νεαροῦ θασιλιᾶ-στρατηλάτη καὶ τὴν ἐπικράτηση τοῦ λαοῦ τῆς Χερσονήσου δη- μιούργησαν κινδύνους ἀπρόθλεπτους τόσο γιὰ τὰ σχέδια τοῦ συµθουλίου ὅσο καὶ γιὰ τὴν ὕπαρξη τῶν μιγάδων. Κινδύνους, ποὺ ἔθεταν τὴ λήψη μέτρων προστασίας σὲ προ- τεραιότητα ἔναντι τῆς προσπάθειας χυ- ριαρχίας τῶν μιγάδων στὸν πλανήτη. Ἰδιαίτερα θορύόησαν τὸ συμθούλιο οἱ διακρίσεις κατὰ τῶν μιγάδων, ποὺ τοὺς ἐξαιροῦσαν ἀπὸ τὶς διοικητικὲς θέσεις, τὸ στρατὸ καὶ τὶς προσπάθειες ἀδελφοποιή- σεως τοῦ λαοῦ τῆς Χερσονήσου μὲ τοὺς λα- οὓς ὅλων τῶν κατακτηθεισῶν περιοχῶν. Οἱ διακρίσεις αὐτές ξεκίνησαν ἀπὸ ἐντολὴ τοῦ νεαροῦ θασιλιᾶ, πρᾶγμα ποὺ ἔκανε τὸ συμ- θούλιο νὰ πιστεύει, πὼς αὐτὸς κάτι γνώρι- ζε ἤ κάτι ὑποπτευόταν γιὰ τὴν προέλευση τῶν μιγάδων. ἍΑλλο σημεῖο, ποὺ εἶχε προκαλέσει ὁ ἀπο- ρίες στὸ συμδούλιο, ἦταν ἡ ἐπιμονὴ τοῦ 6α- σιλιᾶ νὰ προχωρή σει , στὴ γεμάτη κινδύνους καὶ ἐμπόδια ἄγονη- -ὀρεινὴ χώρα. Τί ἄραγε περίμενε νὰ μάθει ἐκεῖ ποὺ ἤθελε νὰ φθά- σει; Στοὺς μύθους τοῦ λαοῦ τῆς Χερσονή- σου ἀναφέρονται καὶ ἄλλες προσπάθειες αὐτῆς τῆς ἐπίπονης, δύσκολης καὶ ἐπικίν- δυνης πορείας. Βέδαια τὴ δράση καὶ τὴ ζωὴ τοῦ νεαροῦ θασιλιᾶ-στρατηλάτη σταμάτησε τὸ ἄγνω- στο γιὰ τοὺς γιατρούς του δηλητήριο, ποὺ τὸ ἱερατεῖο τῶν μιγάδων φρόντισε κατάλ- ληλα νὰ τὸν ποτίσει. Ἡ ἐξάπλωση ὅμως τοῦ λαοῦ τῆς Χερσονήσου στὴν ἀχανῆ περιοχὴ ποὺ εἰχε κατακτήσει, ἡ διάδοση τοῦ πολι- τισμοῦ, τῆς γλώσσας καὶ τῶν μύθων ἐξα- κολουθοῦσαν νὰ ἀποτελοῦν κίνδυνο μεγά- λο γιὰ τοὺς μιγάδες καὶ τὸ σκοπὸ ὑπάρξε- ώς τους, τὴν κυριαρχία στὸν πλανήτη, ὅπως εἶχαν προγραμματίσει οἱ εἰσθολεῖς πρόγο- νοί τους. Φθάνοντας στὸν πλανήτη οἱ εἰσθολεῖς διεπίστωσαν, πώς κάποτε ὑπῆρξε σ᾽ αὐτὸν ἀνώτερος πολιτισμός. Δὲν κατώρθωσαν νὰ χαθορίσουν τὴ μορφὴ τοῦ πολιτισμοῦ αὐτοῦ οὔτε τὰ αἴτια τῆς καταστροφῆς του. Οἱ κάτοικοι τοῦ πλανήτη, μακρυνοὶ ἀπό- γονοι τῶν λίγων ποὺ εἶἰχαν διασωθεῖ, ἔχο- ντας ζήσει γιὰ πολλὲς γενιὲς ἀπομονωμέ- νοι ζωὴ πρωτογόνων, δὲν ἦσαν σὲ θέση νὰ γνωρίζουν, Μνήμες ἁμυδρὲς τοῦ χαμένου πολιτισμοῦ ὑπῆρχαν, Χλεισμένες ἑρμητικά στοὺς μύ- θους καὶ τὴ γλῶσσα λαοῦ ποὺ ζοῦσε σὲ χερ- σόνησο, θορειοδυτικὰ ἀπὸ τὴν περιοχὴ ποὺ ἐγκατεστάθησαν οἱ εἰσθολεῖς. Οἱ ἐπήλυδες, ποὺ ἀντελήφθησαν τὴν ὕπαρξη αὐτῶν τῶν ἀκαθορίστων μνημῶν, δὲν εἶδαν ἐξ ἀρχῆς μὲ καλὸ μάτι τὸ λαὸ τῆς Χερσονήσου, φοδούμενοι ὅτι ὁ λαὸς αὐτὸς θὰ μποροῦσε νὰ ἀνατρέψει τὰ σχέδιά τους. Τὸ πρῶτο πλήγμα γιὰ τοὺς εἰσθολεῖς μετὰ τὴν ἀφιξή τους στὸν πλανήτη ηταν ἡ διαπίστωση τῆς ἀδυναμίας τεκνοποιήσεως μεταξὺ τῶν μελῶν τῆς ἀποστολῆς. Τὰ ἀπο- τελέσματα τῶν ἐξετάσεων στὸ μεγάλο ὑπο- λογιστὴ τοῦ ἀστροσκάφους ἐντόπισαν με-