ΔΑΥΛΟΣ/155, Νοέμόριος 1994 9129 λου, τοὺς ὁποίους θεία δύναμις ἤναπτε καθ’ ἑσπέραν πρὸς διευκόλυνσιν τῶν ἀνθρώπων». Ὁ ἀστρονόμος Κ. Χασάπης ἀναφέρει: «Οἱ Αἰγύπτιοι ἐ ἐπίστευον, ὅτι ὁ οὐρανὸς ἦτο μία ἀντεστραμμένη διάτρητος σφαῖρα, ἐκ τῶν κενῶν ὀπῶν τῆς ὁποίας ἐκρέμαντο... ὡς λύχνοι οἱ ἀστέρες, ἀπὸ ὅπου καὶ ἔρριπτον τὸ φῶς των!..». .ὋΟ Ἰ. Πασσᾶς τονίζει, ὅτι: «αἱ περὶ Σύμπαντος, οὐρανοῦ, ἀστέρων, “Ηλίου καὶ Σελήνης γνώσεις τῶν Αἰγυπτίων ἦσαν κυριολεκτικῶς παιδαριώδεις, αἱ δὲ μορφαὶ τῶν θεῶν ήσαν ζωώδεις... . Ὁ Κουτρουδέλης ἀναφέρει: «Λένε, ὅτι οἱ Βαδυλώνιοι... καὶ οἱ Αἰγύπτιοι ἦταν δημιουργοὶ τῆς ἀστρονομίας, κανεὶς ὅμως ἀπ ̓ αὐτοὺς δὲν ἀνέφερε ἕνα ὄνομα ἑνὸς τέτοιου ἀστρονόμου οὔτε ἄλλον ἐπιστήμονα». ̓ Ας ἐξετάσωμεν ὅμως, τί γράφουν οἱ ἀρχαῖες πηγές: α) Ὁ ̓Ορφεὺς μεταθὰς εἰς τὴν Αἴγυπτον «ἐξελόχευσεν» (ἐδίδαξεν) τὸν ἱερὸν λόγον καὶ δὲν τὸν διδάχτηκε. 6) ὋὋ Λουκιανὸς στὸ «Περὶ ἀστρολογίης», κεφ. 10, γράφει: «Οἱ “Ἕλληνες οὔτε ἀπ ̓ τοὺς Αἰθίοπας οὔτε ἀπ’ τοὺς Αἰγυπτίους διὰ τὴν ἀστρολογίαν ἤκουσαν κάτι, ἀλλὰ οἱ “Ελληνες τοὺς τὴν ἔμαθαν. “Ο ̓ Ορφεὺς τοὺς μίλησε διὰ ἀστρονομίαν. Δὲν τοὺς τὰ εἶπε ὅμως καθαρὰ ἀλλὰ μὲ σύμδολα, διὰ νὰ τοὺς προκαλέση σύγχυσιν». ̓Αξίζει ὅμως νὰ σημειωθῆ, ὅτι ὁ Λουκιανὸς δὲν ἦτο ἑλληνικῆς καταγωγῆς, ἀλλὰ ζοῦσε κοντὰ εἰς τὴν Χαλδαίαν, ἄρα δὲν εἶχε συμφέρον νὰ γράψη ὑπὲρ τῶν Ἑλλήνων. Ἐπίσης εἰς τὸ κεφ. 12 τοῦ αὐτοῦ ἔργου ὁ Λουκιανὸς ἀναφέρει, ὅτι ὁ Ατρεὺς καὶ ὁ Θυέστης ἔκαναν ἀστρονομικὸν ἀγῶνα, διὰ νὰ πάρουν τὴν δασιλείαν τοῦ ”Αργους μπροστὰ σ ̓ ὅλους τοὺς ̓Αργείους. ἤΑρα ὑπῆ θχε ὕψη λὸν ἐπίπεδον, διὰ νὰ 6άζουν κριτὴν τὸ κοινὸν νὰ κρίνη ἀστρονομικῶς. γ) Ὃ Διόδωρος ὁ Σικελιώτης ἀναφέρει: «Ὕστερον δὲ παρὰ τοῖς “Ελλησι γενομένου κατακλυσμοῦ καὶ διὰ τὴν ἐπομδρίαν τῶν πλείστων ἀνθρώπων ἀπολομένων ὁμοίως τούτοις καὶ τὰ διὰ τῶν γραμμάτων ὑπομνήματα συνέδη φθαρῆναι: δι ̓ ἣν αἰτίαν οἱ Αἰγύπτιοι καιρὸν εὔθετον λαδόντες ἐξιδιοποιήσαντο τὰ περὶ ἀστρολογίας καὶ τῶν" Ελλήνων διὰ τὴν ἄγνοιαν μηκέτι τῶν γραμμάτων ἀντιποιουμένων ἐνίσχυσεν, ὡς αὐτοὶ πρῶτοι τὴν τῶν ἄστρων εὕρεσιν ἐποιήσαντο». ὃ) Ὃ "Ιμπν Χαλοὺντ (μεγάλος φιλόσοφος καὶ ἱστορικὸς τοῦ 1300-1400 μ.Χ.) στὰ «Προλεγόμενα» ἀναφέρεται εἰς τὴν γραμματείαν ὅλων τῶν λαῶν τῆς ἀρχαιότητος (ὁ ὅρος γραμματεία δὲν ἀφορᾶ μόνον στὴν λογοτεχνίαν ἀλλὰ σ ̓ ὅλα τὰ σημεῖα τοῦ ἐπιστητοῦ) καὶ καταλήγει εἰς τὸ ἑξῆς συμπέρασμα: «Ποῦ εἶναι ἡ γραμματεία τῶν Περσῶν, ποῦ εἶναι ἡ γραμματεία τῶν Χαλδαίων, τῶν ̓Ασσυρίων καὶ τῶν Βαδυλωνίων, ποῦ ἄφησαν πίσω τους μνημεῖα ἐνδεικτικὰ διὰ τοὺς γνώσεις των καὶ ποῦ εἶναι ἡ γραμματεία τῶν Αἰγυπτίων καὶ τῶν προκατόχων των; Εἰς τὴν πραγματικότητα ἔχουν κληρονομήσει τὴν γραμματείαν ἑνὸς μόνον λαοῦ, τοῦ ἑλληνικοῦ». Τέλος, ἄν οἱ Αἰγύπτιοι εἶχαν σημαντικὰς γνώσεις, δὲν θὰ ἔμεναν ἔχθαμθοι, ὅταν ὁ Θαλῆς ἐμέτρησε τὴν Μεγάλην Πυραμίδα, ἀλλὰ θὰ τὴν μετροῦσαν οἱ ἴδιοι. Εὐχαριστῶ διὰ τὴν φιλοξενίαν Μάριος Δημόπουλος Κανάρη 19, Πειραιεὺς Ἢ παγκοσμιότητα τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας Κύριε διευθυντά, Ἡ πολυτιμότερη καὶ πιὸ ση μαντικὴ χληθονομιὰ ποὺ μᾶς ἄφησαν οἱ ἀρχαῖοι εἶναι ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα, καὶ τοῦτο διότι τὸ καταπληκτικότερο δημιούργημα τοῦ ἀνθρώπου εἶναι ἡ γλῶσσα. Στὸ οἰκουμενικὸ ὅμως χωριὸ ποὺ ζοῦμε σήμερα, φαίνεται πὼς ὅλοι μιλοῦν καὶ σκέφτονται ἀγγλικά. Ἡ ἐπιστήμη, ἡ τεχνολογία, τὸ ἐμπόριο, ἡ ἐκπαίδευση, ἡ πολιτικὴ κιλπ.: ὅλα συνεννοοῦνται μὲ τὴν ἀγγλικὴ γλῶσσα. Φτάσαμε, νὰ λέμε ὅτι τὸ παγχόσμιο πολιτιστικὸ πρότυπο εἶναι πλέον ἀγγλόφωνο. Ἣ ἀγγλικὴ γλῶσσα ἔφτασε σ ̓ αὐτὸ τὸ ἐπίπεδο μὲ τὴν οἰκονομικὴ εὐρωστία τῶν ΗΠΑ, ἀλλὰ καὶ μὲ τὴ 6οήθεια τῆς τεχνολογικῆς ἐπανάστασης, τὴν ὁποία ἔφερε ἡ ἀνάπτυξη κυρίως τῆς πληροφόρησης, ποὺ στὴν πλειοψηφία της γίνεται στὰ ἀγγλικὰ (τηλεόραση, κινηματογράφος, τύπος κ.λπ.) καὶ ἔγινε ἡ πολιτισμικὴ γλῶσσα τοῦ πλανήτη μας. Πῶς εἰναι ὅμως δυνατὸν νὰ τὸ ἀποκαλοῦμε αὐτὸ τὸ πρότυπο μόνο ἀγγλόφωνο ἤ