ΕΘΝΙΚΑ Μάρμαρα πνιγμένα στὶς νεφέλες Εἶχαν, λέει, τὴν Νίκη τοῦ Παιονίου γιὰ 12 ὁλόκληρα χρόνια κλεισμένη στὰ ὑπόγεια τοῦ Μουσείου τὴς ̓Ολυμπίας' καὶ ὅταν κάποιοι ἀνακίνησαν τὸ θέμα, τότε μόνο ἄρχισαν νὰ ὀγάζουν δειλὰ-δειλὰ τὰ κομμάτια τής καὶ νὰ τὰ ἐπανατοποθετοῦν στήν ἀρχική τους θέση. Καὶ κάποια ἀρχαιολόγος, ὑπεύθυνη τοῦ Μουσείου, μὲ ὕφος κοτσάμπαση τῆς Τουρκοκρατίας ἀπαγόρευε σὲ τύπο καὶ ἄλλους φορεῖς νὰ πλησιάσουν κοντὰ στὸ ἄγαλμα κι ἔφερνε χίλιες δυὸ δικαιολογίες, γιὰ νὰ δικαιολογήσει τὰ ἀδικαιολόγητα. Ενα παράδειγμα αὐτὸ τῆς Νίκης τοῦ Παιονίου, ποὺ ἀποτελεῖ μόνο τὴν κορφὴ τοῦ παγόδουνου δυστυχῶς. ̓Αρχαιολογικὴ Υπηρεσία: Τοιφλίκι τῆς ἐκάστοτε κυδερνήσεως, πού, προκειμένου νὰ δολέψει τοὺς «ἡμετέρους» κόλακες, καταστρατηγεῖ ἱεραρχία καὶ ἀξίες. “ἕνα ἀπέραντο γιουσουρούμ ἔχει καταντήσει ἡ ̓Αρχαιολογικὴ Υπηρεσία σήμερα, ὅπως ἄλλωστε καὶ τὸ Ρωμαίικο Κρατίδιο, ποὺ γονοκλινὴς ὑπηοετεῖ. ἜἜχουν ἁπλώσει τὰ τσαντήρια τους σ ̓ ὅλη τὴν ̓Ελλάδα καὶ διαλαλοῦν τὴν πραμάτειά τους. Ενα τσαντήριτὸ στήσανε στὸν Αστακὸ Αἰτωλοακαρνανίας, ποὺ θγάξζει ὡραῖες πρωτοελλαδικὲς πόλεις ἐκτάσεως 200 στρεμμάτων μὲ ὑπέοοχῆ τοιχοδομέία καὶ πληθώρα εὑρημάτων. Πελάτης ἡ Ε.Τ.Β.Α. ̓ Αγόρασε ὅλο τὸ τσαντήρι, γιὰ νὰ φτιάξει διαλυτήρια πλοίων καὶ κάλυψε κάτω ἀπὸ τόνους τσιμέντου καὶ ἀτσαλιοῦ ὁλόκληρο τὸν οἰκισμό. ”Αλλο τσαντήρι τὸ στήσανε στην Κρήτη, ὅπου ἀρχαιολογικὸς χῶρος ἔγινε γήπεδο ποδοσφαίρου. Πελάτης ὁ Δῆμος αὐτὴν τὴν φορά. Μὰ ὁ μεγάλος πελάτης εἶναι οἱ χῶρες τοὺ ἐξωτερικοῦ, ποὺ ἀγόρασαν ὃλόχληρες ἐκτάσεις τοῦ γιουσουρούμ. "Ετσι ἔχουμε γαλλική, ἰταλική, ἀμερικάγικη, σουηδική καὶ ἄλλες ἀρχαιολογικὲς «σχολές», ποὺ ἔχουν στὴν κατοχή τους τσιφλίκια ὁλόκληρα. Βοηθᾶνε, λέει, στὴν ἀνασκαφὴ τῶν 'Ελληνικῶν ἀρχαιολογικῶν χώρων, λὲς καὶ οἱ Ελληνες γεννιοῦνται χωρὶς χέρια καὶ μυαλό. Ἐκεῖ νὰ δεῖτε ξεπούλημα. "Εχετε δεῖ ἐσεῖς καμμιὰ Ελληνική ἀρχαιολογικὴ σχολὴ νὰ σκάόη στὸ ἐξωτερικό; Οὔτε καὶ θὰ δεῖτε. Καὶ οἱ Ἕλληνες ἀρχαιολόγοι; Τί κάνουν; Κοστούμια τῆς δεκαετίας τοῦ 60, ὕφος μπλαζέ, αὐθεντίες, γυρίζουν ἀπὸ συνέδριο σὲ συνέδριο μὲ κρίση ταυτότήητας, ἀναζητώντας τί; Οὔτε οἱ ἴδιοι ξέρουν. Νὰ μοιάσουν στοὺς Εὐρωπαίους ἴσως; Νὰ ποῦν ὅτι κι αὐτοὶ κάτι κάνουν; Ποιός ξέρει. “Ὅταν ἐδῶ, στὴν χώρα τους, ἔχουν καταεξευτελίσει κάθε ἔννοια ἐθνικῆς πεοηφάνειας καὶ ἐγωϊσμοῦ, ὅταν ἐδῶ θυμίζοντας ἀποικιοκρατικοὺς καιροὺς ὑπηρετοῦν τὶς ξένες ἀρχαιολογικὲς σχολές ἤ στὴν καλύτερη περίπτωση τὶς ἀνέχονται, πρὸς τί τόση ταλαιπωρία καὶ κοπετός, πρὸς τί οἱ ὁμιλίες τους σὲ συνέδρια τοῦ ἐξωτερικοῦ καὶ οἱ δουλικὲς πελατειακὲς σχέσεις; Κρίση ταυτό-