Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΗΜΩΝ ε. Αὐνὰν καὶ Θάμαρ Πρὶν ἀπὸ πολλὰ πολλὰ χρόνια ζοῦσαν στὴν χώρα τοῦ Γιαχθὲ δυὸ μικρὰ ἀδελφάκια. Ὃ Ἢρ καὶ ὁ Αὐνάν. Καλὰ παιδάκια καὶ τὰ δυό, ἀλλὰ αὐτὸς ὁ Αὐνὰν παραῆταν. Ποῦ τὸν ἔχανες, ποῦ τὸν ἔδρισκες, σὲ μιὰ γωνιὰ τοῦ τσαντηριοῦ ὁλοένα ἔπαιζε μὲ τὸ πουλάκι του. Ξεκίνησε ἀπὸ χόμπυ, ἀλλὰ σιγὰ-σιγά, καθὼς πέρναγαν τὰ χρόνια, ἔγινε πρωταθλητὴς στὸ ἄθλημα αὐτό, καὶ ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἄλλοι οἱ προπάτορές μας [«πασάρισμα» τῆς συζύγου στὸν Φαραὼ (Ἀθραάμ), αἱμομιξία (“ὼτ) κ.λπ.), ἔτσι ἐφεῦρε κι αὐτὸς μὲ τὴν σειρά του τὸ νέο ἄθλημα, ποὺ πρὸς τιμήν του πῆρε καὶ τὸ ὄνομά του. "Εδλεπε ὁ Αὐνὰν πέρα ἀπ’ τὴν ἐποχή του, καὶ ἔτσι, ἔχοντας προόλέψει τὸ αἴητζ, ποὺ θὰ ἔπληττε τὸν πλανήτη μας αἰῶνες ἀργότερα, ἀνακάλυψε ἀπὸ τότε καὶ τὴ μέθοδο γιὰ τὴν καταπολέμη σή του. Τὸν αὐνανισμό. Μά, θὰ μοῦ πεῖτε, δὲν ντρέπεσαι νὰ λὲς τέτοια πράγματα; Μὰ δὲν τὰ λέω ἐγώ, τὰ λέει τὸ ἱερό μας διθλίο, ἡ Παλαιὰ Διαθήκη καὶ πρέπει νὰ φανῶ κι ἐγὼ λίγο εὐσεδὴς, καὶ τουλάχιστον νὰ τὰ γράψω τιμῶντας τὰ ἔργα τῶν ( Εδραίων) ἁγίων προπατόρων (ἡμῶν τῶν ̓Ελλήνων). Βέδαια αὐτοὶ ἦταν πιὸ εὐσεδεῖς ἀπὸ ἐμένα, ἀφοῦ ὅσα ἔγραφαν ἦταν πραγματικὲς ἱστορίες καὶ γράφτηκαν γιὰ νὰ διατηρη θῇ ἡ μνήμη τῶν γεγονότων ἐς ἀεί. ̓Εκτὸς ἂν ἀμφισδητοῦμε πλέον τὴν ἀλήθεια καὶ θεοπνευστία τοῦ ἱεροῦ μας διόλίου. Ὅπως σᾶς ἔλεγα λοιπόν, ἐγὼ ὁ λιγότερο εὐσεδὴς δὲν ὁλοκλήρωσα τὰ διδάγματα τῶν ἁγίων προπατόρων ἡμῶν, ἀφοῦ οὔτε τὴν γυναῖκα μου μπορῶ νὰ πασάρω οὔτε στὶς κόρες μου νὰ «εἰσέλθω» οὔτε καὶ νὰ συναγωνιστῶ τὸν Αὐνὰν στὴν ἐφεύρεσή του, τὸν πρωταθλητὴ στὸ ἀγώνισμα τῶν πέντε δακτύλων. Μόνο ποὺ ὁ Γιαχδὲ τὸν ζήλεψε τὸν Αὐνάν, γιατὶ τὸ δασίλειο θἄμενε χωρὶς ὑπηκόους. Ἔτσι τὸν ἐκδικήθηκε. Ὅταν πέθανε λοιπὸν ὁ ἀδελφός του, ὁ Ἤρ, τότε ὁ πατέρας του, ὁ ̓Ιούδας, τοῦ λέει: «Εἴσελθε πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου, καὶ νυμφεύθητι αὐτήν, καὶ ἀνάστησον σπέομα εἰς τὸν ἀδελφόν σου» (Γένεσις λη ́ 8). ο Αὐνὰν ὅμως, πιστὸς στὶς ἀρχές του, «ὅτε εἰσήρχετο εἰς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ἐξέχυνεν ἐπὶ τὴν γῆν, διὰ νὰ μὴ δώση σπέρμα εἰς τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. Καὶ τοῦτο τὸ ὁποῖον ἔπραττεν ἐφάνη κακὸν ἔμπροσθεν τοῦ Κυρίου: ὅθεν ἐθανάτωσε καὶ τοῦτον» (Γέν. λη ́ 9-10). Μέχοι λοιπὸν ποὺ «εἰσήρχετο» ὁ Αὐνὰν στὴ γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ του, ὅλα ἦταν κανονικὰ καὶ ἅγια. Οὐδὲν παράπτωμα. Ἆπ ́ τὴν στιγμὴ ὅμως ποὺ ὁ Αὐνὰν θυμήθηκε τὴν τέχνη του, ἔ, τότε ἦταν ποὺ ἔγινε Τοῦρκος ὁ πάνσοφος. Καὶ ἐθανάτωσε καὶ τοῦτον. Ἔτσι λοιπὸν ἡ Θάμαρ, ἡ γυναῖκα τοῦ ἬἬρ, ἀφοῦ ἔμεινε χήρα καὶ ἀφοῦ ὁ Γιαχθε τῆς σκότωσε τὸν κουνιάδο - μ...α ἐραστή, δυθίστηκε στὴν ἀπελπισία. Καὶ σὰν νὰ μὴν ἔφτανε αὐτό, τί τῆς λέει ὁ πεθερός τής; «Κάθου χήρα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου, ἑωσοῦ Σηλὰ ὃ υἱός μου γείνῃ μεγάλος» (Γέν. λη ́ 11).