ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

155ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1994

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 9194 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
73 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Μανουήλ Β — ΜΑΞΙΜΟΥ, ΠΗΝΕΛΟΠΗ
    ἀρχή: σελ. 9194 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 155

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ Δαν ον Μὲ τοὺς Τούρχους ὁ 6 Μανουὴλ ἆ ὡς μισθοφόρος πολεμοῦσε, ὁ πατέρας του τὸν εἶχε στείλει κοντά τους, ὁ Ἰωάννης Ε΄ Παλαιολόγος. ᾽Απελπισμέ- νος ὁ Ἰωάννης ἀπὸ τοὺς Δυτικούς, ὀοήθεια δὲν θὰ ἔστελναν, δὲν θὰ ξεσηκωνόταν ἐναντίον τῶν Τούρκων. Κι ἔτσι εἶναι, ποὺ τοὺς Τούρχους ξα- ναπλησίασε, καὶ παίγνιο εἶχε καταντήσει τοῦ σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄. Μόλις ὅμως ὁ Μανουὴλ πληροφορήθηκε τὸν θάνατο τοῦ πατέρα του, ἔσπευσε στὴν Κωνστα- ντινούπολη, καὶ νάτος στὸ θρόνο, ποὺ δικαιώ- ματικὰ τοῦ ἀνῆκε. Εἶναι ὁ Μανουὴλ Β΄ Παλαιο- λόγος. Καὶ ἡ ὀργὴ τοῦ σουλτάνου ἄμετρη. Καὶ οἱ διαταγές του ρητές. Νὰ ἑδρεύει στὴν Πόλη καδῆς γιὰ τὶς ὑποθέσεις τῶν Τούρκων κατοίκων. Νὰ κτισθεῖ τζαμἰ γιὰ τὰ θρησκευτικά τους κα- θήκοντα. Ὃ Μανουὴλ ἀρνήθηκε. Τέλος στὴ φιλία μὲ τοὺς Τούρκους. Τέλος στὴν ὑπακοή, στὰ χελεύ- σµατα τοῦ σουλτάνου. Τέλος στὸν ἐξευτελισμό. Μὰ ὁ Βαγιαζήτ Α΄ δὲν ὀλιγώρησε. Πολιόρχη- σε τὴν Κωνσταντινούπολη. Θὰ μποροῦσε νὰ τὴν κυριεύσει, ἂν δὲν ἦταν ἀπασχολημένος. “ἝΞ χρό- νια τώρα πάλευε νὰ κατακτήσει γύρω χῶρες. Καὶ οἱ ἄμοιροι κάτοικοι τῆς πρωτεύουσας ζοῦσαν μὲ τὸ φόθο τῆς σκλαθιᾶς. Μὲ τοῦ ἐξισλαμισμοῦ τὴν τρομάρα. Καὶ ἡ πεῖνα; Δύσκολος ὁ ἐπισιτισμός. Τὰ περιδόλια τὰ ἐντὸς τῶν τειχῶν πῶς νὰ ἱκα- νοποιήσουν τὸν πληθυσμό; "Ολο καὶ ἔχαναν τὶς δυνάμεις τους οἱ ἔγχλειστοι, ὅλο καὶ µαράζωναν τὰ παιδιά. Καὶ πόσοι θάνατοι! Δὲν θὰ ἦταν προ- τιµότερο νὰ παραδοθοῦν; Ὑπῆρχαν ὁρισμένοι ποὺ τὸ εὔχονταν. Καχὸς σύμδουλος ἡ πεῖνα. Καὶ ἀνησύχησαν ἡγεμόνες, ἄρχοντες τῆς Δύ- σης. ᾿Αποφάσισαν. Θὰ δράσουν! Νὰ σταματήσει ἡ ἐξάπλωση τοῦ ᾿Ισλάμ. Κινδύνευαν οἱ χῶρες τους. Τ’ ἀγαθά τους. ᾿Αλλὰ ἂν καὶ ἀνησύχησαν καὶ ἀποφάσισαν νὰ ξεσηκωθοῦν, νὰ δράσουν, δὲν ξεσηκώθηκαν. Μαχρυὰ ὁ κίνδυνος. ᾿Αμεσώ- τερα ζητήματα τοὺς ἀπασχολοῦσαν. Μὰ ὁ θασιλιᾶς τῆς Οὐγγαρίας, ὁ Σιγι- σμοῦνδος, ἔθλεπε τὸν χαμὸ ἐπικείμενον. Στὰ σύ- νορά του οἱ Τοῦρκοι. Ζήτησε θοήθεια ἀπὸ τοὺς κραταιοὺς τῆς Εὐρώπης. Ὁ Κάρολος Στ τῆς Γαλλίας φρόντισε, ὥστε ὑπὸ τὴν ἀρχηγία τοῦ γενναίου στρατάρχη Βουσικὼ νὰ σχη ματισθεῖ στρατός. Μαζί τους καὶ ὁ δασιλικὸς πρίγκιπας. Καὶ Γερμανοί. Καὶ Ἰταλοί. Ἑξῆντα χιλιάδες ἐν ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΜΑΞΙΜΟΥ Μανουὴλ Β΄ ὅλω μαχητές, ἀτρόμητοι ὅλοι. Οἱ Γάλλοι ἱππό- τες μάλιστα χομπορρημονοῦσαν, ἀπό] ὀνοι δὰ τῶν Γαλατῶν. Συνήθιζαν αὐτοὶ οἱ πρόγονοι νὰ δηλώνουν: «Ἔναν μονάχα θὰ μποροῦσαν νὰ φο- θηθοῦν. Τὸν οὐρανό. Μὴν πέσει καὶ κατακλύσει γῆ καὶ ἀνθρώπους». Πιὸ μεγαλόστομοι οἱ ἀπό- γόνοι, πρόσθεταν: « Ἐὰν ὁ οὐρανὸς ἔπεφτε, ἦταν σὲ θέση νὰ τὸν κρατήσουν μὲ τὰ σπαθιά τους». Ὁ οὐρανὸς 6έθαια δὲν «ἔπεσε». Ἔπεσε ὅμως ἀπάνω τους ὁ ἀπέραντος ἀριθμός, ὁ στρατὸς τοῦ σουλτάνου. Ὃ ἀφρισμένος χείμαρρος. Τὴν κρί- σιμη ὥρα τῆς μάχης ἀκάθεχτοι οἱ Σέρδοι πολε- μοῦσαν αὐτοὶ μὲ τοὺς Τούρκους, καὶ κατανική- θηχαν οἱ σύμμαχοι παρὰ τὴν ἄμετρη ἀνδρεία τους. Ὁ Σιγισμοῦνδος κινδύνευσε νὰ αἰχμαλω- τισθεῖ. Οἱ νεκροὶ πολυάριθμοι. Εἶναι ἡ περίφη- μη μάχη τῆς ἐν Βουλγαρίᾳ Νικοπόλεως. 1396. "Αγοιος ὁ θυμὸς τοῦ Βαγιαζήτ, ὅταν τὸ πεδίο τῆς μάχης ἀντίκρυσε. Χιλιάδες οἱ νεκροὶ γενἰ- τσαροι. Χιλιάδες οἱ σπαχῆδες. Διάταξε. Οἱ αἰχμάλωτοι νὰ θανατωθοῦν, ἀνεξαιρέτως! Μὲ ἱκεσίες κατόρθωσαν οἱ σύμθουλοί του νὰ τὸν πεί- σουν, εὐγενεῖς καὶ πλούσιοι νὰ ἐξαιρεθοῦν. Γιὰ τὰ λύτρα θέθαια. Ὁλότελα τὴν τελευταία στιγμὴ σώθηκε ὁ Βουσικώ. Ἔτοιμοι νὰ τὸν ἀποκεφαλί- σουν. Κατόρθωμα τοῦ πρίγκιπα, νὰ πείσει τὸν Βαγιαζήτ, ὅτι ὁ Βουσικὼ ἀδελφός του ἦταν. ᾿Αποδεκατισμένος ὁ ξένος στρατός. Καὶ ἔφυ- γε. Ἐνῷ ἡ κατάσταση δὲν εἶχε ἀλλάξει στὴν αὐτοκρατορία. Θανάσιμος ὁ κίνδυνος γιὰ τὴν πίστη. Γιὰ τὴν ἐλευθερία. Ὁ Μανουὴλ ἔθλεπε τον ὄλεθρο κοντά. Καὶ ἔστειλε πρέσθεις στὴν Εὐρώπη, θοήθεια ζητοῦσε. Καὶ στοὺς Ρώσους ἀποτάθηκε. Τί πονόψυχος ὁ μέγας πρίγκιπας Βασίλη Δημητρίεθιτς!! ᾿ Ἔστειλε «ἐλεημοσύνην εἰς ἐκείνους ποὺ εὑρίσκοντο πολιορκημέ γοι ἀπὸ τοὺς Τούρκους εἰς κατάστασιν ἀνάγκης καὶ δυ- στυχίας». ᾿Απὸ τοὺς ἄλλους ὅμως στάλθηκαν καὶ χρή- ματα καὶ μαχητὲς καὶ πλοῖα ὑπὸ τὴν ἀρχηγία καὶ πάλι τοῦ Βουσικώ. Ὃ Βαγιαζήτ, γιὰ νὰ ἐμποδί- σει τὸν ξένο στολίσχο, κατεῖχε τὰ στενὰ τοῦ “Ἑλλησπόντου καὶ πολιορκοῦσε ἤδη τὸν Γαλατᾶ. Μὰ ἡ 6οήθεια ἔγκαιρα ἔφθασε, ὁ Βουσικὼ ἀπο- μάκρυνε τὸν ἐχθρό. Τὸν ἀπομάκρυνε. Δὲν τὸν χατανίχησε. Ὁ κίνδυνος παρέμεινε. Ὁ Βαγιαζὴτ ἐννοοῦσε νὰ μπεῖ στὴν Πόλη νικητής. Ἐνῶ ὁ Βουσικώ, ἐκτὸς τοῦ ὅτι μέγα πρόδλημα ἀντί-
← καθαρισμένο κείμενο