ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
155ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1994
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Μανουήλ Β — ΜΑΞΙΜΟΥ, ΠΗΝΕΛΟΠΗ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΔΙΗΓΗΜΑ ΤΟΥ
Δαν ον
Μὲ τοὺς Τούρχους ὁ 6 Μανουὴλ ἆ ὡς μισθοφόρος
πολεμοῦσε, ὁ πατέρας του τὸν εἶχε στείλει κοντά
τους, ὁ Ἰωάννης Ε΄ Παλαιολόγος. ᾽Απελπισμέ-
νος ὁ Ἰωάννης ἀπὸ τοὺς Δυτικούς, ὀοήθεια δὲν
θὰ ἔστελναν, δὲν θὰ ξεσηκωνόταν ἐναντίον τῶν
Τούρκων. Κι ἔτσι εἶναι, ποὺ τοὺς Τούρχους ξα-
ναπλησίασε, καὶ παίγνιο εἶχε καταντήσει τοῦ
σουλτάνου Βαγιαζήτ Α΄.
Μόλις ὅμως ὁ Μανουὴλ πληροφορήθηκε τὸν
θάνατο τοῦ πατέρα του, ἔσπευσε στὴν Κωνστα-
ντινούπολη, καὶ νάτος στὸ θρόνο, ποὺ δικαιώ-
ματικὰ τοῦ ἀνῆκε. Εἶναι ὁ Μανουὴλ Β΄ Παλαιο-
λόγος. Καὶ ἡ ὀργὴ τοῦ σουλτάνου ἄμετρη. Καὶ οἱ
διαταγές του ρητές. Νὰ ἑδρεύει στὴν Πόλη
καδῆς γιὰ τὶς ὑποθέσεις τῶν Τούρκων κατοίκων.
Νὰ κτισθεῖ τζαμἰ γιὰ τὰ θρησκευτικά τους κα-
θήκοντα.
Ὃ Μανουὴλ ἀρνήθηκε. Τέλος στὴ φιλία μὲ
τοὺς Τούρκους. Τέλος στὴν ὑπακοή, στὰ χελεύ-
σµατα τοῦ σουλτάνου. Τέλος στὸν ἐξευτελισμό.
Μὰ ὁ Βαγιαζήτ Α΄ δὲν ὀλιγώρησε. Πολιόρχη-
σε τὴν Κωνσταντινούπολη. Θὰ μποροῦσε νὰ τὴν
κυριεύσει, ἂν δὲν ἦταν ἀπασχολημένος. “ἝΞ χρό-
νια τώρα πάλευε νὰ κατακτήσει γύρω χῶρες. Καὶ
οἱ ἄμοιροι κάτοικοι τῆς πρωτεύουσας ζοῦσαν μὲ
τὸ φόθο τῆς σκλαθιᾶς. Μὲ τοῦ ἐξισλαμισμοῦ τὴν
τρομάρα. Καὶ ἡ πεῖνα; Δύσκολος ὁ ἐπισιτισμός.
Τὰ περιδόλια τὰ ἐντὸς τῶν τειχῶν πῶς νὰ ἱκα-
νοποιήσουν τὸν πληθυσμό; "Ολο καὶ ἔχαναν τὶς
δυνάμεις τους οἱ ἔγχλειστοι, ὅλο καὶ µαράζωναν
τὰ παιδιά. Καὶ πόσοι θάνατοι! Δὲν θὰ ἦταν προ-
τιµότερο νὰ παραδοθοῦν; Ὑπῆρχαν ὁρισμένοι
ποὺ τὸ εὔχονταν. Καχὸς σύμδουλος ἡ πεῖνα.
Καὶ ἀνησύχησαν ἡγεμόνες, ἄρχοντες τῆς Δύ-
σης. ᾿Αποφάσισαν. Θὰ δράσουν! Νὰ σταματήσει
ἡ ἐξάπλωση τοῦ ᾿Ισλάμ. Κινδύνευαν οἱ χῶρες
τους. Τ’ ἀγαθά τους. ᾿Αλλὰ ἂν καὶ ἀνησύχησαν
καὶ ἀποφάσισαν νὰ ξεσηκωθοῦν, νὰ δράσουν,
δὲν ξεσηκώθηκαν. Μαχρυὰ ὁ κίνδυνος. ᾿Αμεσώ-
τερα ζητήματα τοὺς ἀπασχολοῦσαν.
Μὰ ὁ θασιλιᾶς τῆς Οὐγγαρίας, ὁ Σιγι-
σμοῦνδος, ἔθλεπε τὸν χαμὸ ἐπικείμενον. Στὰ σύ-
νορά του οἱ Τοῦρκοι. Ζήτησε θοήθεια ἀπὸ τοὺς
κραταιοὺς τῆς Εὐρώπης. Ὁ Κάρολος Στ τῆς
Γαλλίας φρόντισε, ὥστε ὑπὸ τὴν ἀρχηγία τοῦ
γενναίου στρατάρχη Βουσικὼ νὰ σχη ματισθεῖ
στρατός. Μαζί τους καὶ ὁ δασιλικὸς πρίγκιπας.
Καὶ Γερμανοί. Καὶ Ἰταλοί. Ἑξῆντα χιλιάδες ἐν
ΠΗΝΕΛΟΠΗ ΜΑΞΙΜΟΥ
Μανουὴλ Β΄
ὅλω μαχητές, ἀτρόμητοι ὅλοι. Οἱ Γάλλοι ἱππό-
τες μάλιστα χομπορρημονοῦσαν, ἀπό] ὀνοι δὰ
τῶν Γαλατῶν. Συνήθιζαν αὐτοὶ οἱ πρόγονοι νὰ
δηλώνουν: «Ἔναν μονάχα θὰ μποροῦσαν νὰ φο-
θηθοῦν. Τὸν οὐρανό. Μὴν πέσει καὶ κατακλύσει
γῆ καὶ ἀνθρώπους». Πιὸ μεγαλόστομοι οἱ ἀπό-
γόνοι, πρόσθεταν: « Ἐὰν ὁ οὐρανὸς ἔπεφτε, ἦταν
σὲ θέση νὰ τὸν κρατήσουν μὲ τὰ σπαθιά τους».
Ὁ οὐρανὸς 6έθαια δὲν «ἔπεσε». Ἔπεσε ὅμως
ἀπάνω τους ὁ ἀπέραντος ἀριθμός, ὁ στρατὸς τοῦ
σουλτάνου. Ὃ ἀφρισμένος χείμαρρος. Τὴν κρί-
σιμη ὥρα τῆς μάχης ἀκάθεχτοι οἱ Σέρδοι πολε-
μοῦσαν αὐτοὶ μὲ τοὺς Τούρκους, καὶ κατανική-
θηχαν οἱ σύμμαχοι παρὰ τὴν ἄμετρη ἀνδρεία
τους. Ὁ Σιγισμοῦνδος κινδύνευσε νὰ αἰχμαλω-
τισθεῖ. Οἱ νεκροὶ πολυάριθμοι. Εἶναι ἡ περίφη-
μη μάχη τῆς ἐν Βουλγαρίᾳ Νικοπόλεως. 1396.
"Αγοιος ὁ θυμὸς τοῦ Βαγιαζήτ, ὅταν τὸ πεδίο
τῆς μάχης ἀντίκρυσε. Χιλιάδες οἱ νεκροὶ γενἰ-
τσαροι. Χιλιάδες οἱ σπαχῆδες. Διάταξε. Οἱ
αἰχμάλωτοι νὰ θανατωθοῦν, ἀνεξαιρέτως! Μὲ
ἱκεσίες κατόρθωσαν οἱ σύμθουλοί του νὰ τὸν πεί-
σουν, εὐγενεῖς καὶ πλούσιοι νὰ ἐξαιρεθοῦν. Γιὰ
τὰ λύτρα θέθαια. Ὁλότελα τὴν τελευταία στιγμὴ
σώθηκε ὁ Βουσικώ. Ἔτοιμοι νὰ τὸν ἀποκεφαλί-
σουν. Κατόρθωμα τοῦ πρίγκιπα, νὰ πείσει τὸν
Βαγιαζήτ, ὅτι ὁ Βουσικὼ ἀδελφός του ἦταν.
᾿Αποδεκατισμένος ὁ ξένος στρατός. Καὶ ἔφυ-
γε. Ἐνῷ ἡ κατάσταση δὲν εἶχε ἀλλάξει στὴν
αὐτοκρατορία. Θανάσιμος ὁ κίνδυνος γιὰ τὴν
πίστη. Γιὰ τὴν ἐλευθερία. Ὁ Μανουὴλ ἔθλεπε
τον ὄλεθρο κοντά. Καὶ ἔστειλε πρέσθεις στὴν
Εὐρώπη, θοήθεια ζητοῦσε. Καὶ στοὺς Ρώσους
ἀποτάθηκε. Τί πονόψυχος ὁ μέγας πρίγκιπας
Βασίλη Δημητρίεθιτς!! ᾿ Ἔστειλε «ἐλεημοσύνην
εἰς ἐκείνους ποὺ εὑρίσκοντο πολιορκημέ γοι ἀπὸ
τοὺς Τούρκους εἰς κατάστασιν ἀνάγκης καὶ δυ-
στυχίας».
᾿Απὸ τοὺς ἄλλους ὅμως στάλθηκαν καὶ χρή-
ματα καὶ μαχητὲς καὶ πλοῖα ὑπὸ τὴν ἀρχηγία καὶ
πάλι τοῦ Βουσικώ. Ὃ Βαγιαζήτ, γιὰ νὰ ἐμποδί-
σει τὸν ξένο στολίσχο, κατεῖχε τὰ στενὰ τοῦ
“Ἑλλησπόντου καὶ πολιορκοῦσε ἤδη τὸν Γαλατᾶ.
Μὰ ἡ 6οήθεια ἔγκαιρα ἔφθασε, ὁ Βουσικὼ ἀπο-
μάκρυνε τὸν ἐχθρό. Τὸν ἀπομάκρυνε. Δὲν τὸν
χατανίχησε. Ὁ κίνδυνος παρέμεινε. Ὁ Βαγιαζὴτ
ἐννοοῦσε νὰ μπεῖ στὴν Πόλη νικητής. Ἐνῶ ὁ
Βουσικώ, ἐκτὸς τοῦ ὅτι μέγα πρόδλημα ἀντί-