ΖΙΓΚΦΡΙΝΤ ΠΕΤΡΙΔΗΣ, Οδύσσεια Ὁ μισελληνισμὸς χι ἡ φοινικομανία ἔἔχουν. σήμερα χινήσει τὴν ὑποψία ἐπιστημόνων, οἱ ὁποῖοι, ἀγνοώντας τὶς «ἐπικρατοῦσες ἀπόψεις χαὶ θεωρίες» ποὺ ἀναφέρονται στὴν πρωτοϊστορία καὶ στοὺς κλασσικοὺς' Ἕλληνες, χαταφεύγουν ἄμεσα στὶς ἱστορικὲς πηγές, προκειμένου νὰ ἀνακαλύψουν μόνοι τους τὴν ἀλήθεια, τὴν ὁποία αἰῶνες τώρα μᾶς ἀποκρύπτουν. Ὁκχ.ΖΠ. Πετρίδης, ὁ ὁ συγγραφεὺς τοῦ παρουσιαζόμενου διδλίου, εἶν ̓ ἕνας. ἀπ’ αὐτοὺς ποὺ δὲν πείσθηκαν͵ ποὺ ἀντελήφθησαν ̓ τὰ κατ ̓ἐξακολούθησιν ψευδολογήματα τῶν φοινιχιστῶν καὶ αἴγυπτιαζόντων. ̓Αναρωτήθηκε λοιπόν; «Γιατὶ νὰ μὴν συνεχισθῆ ἡ προσπάθεια τοῦ Μ. Βέντρις, ὥστε ν ̓ ἀποκρυπτογραφηθῆ ἡ Γραμμική Α;» (σελ. 28). «Γιατὶ αὐτὴ ἡ μέχρι ἀσφυξίας πίεσις διὰ τὴν μὴ πρὸς τὸ ἀπώτερον παρελθὸν μετακίνησιν τῶν χρονολογιῶν, εἰδικῶς ὅσον ἀφορᾶ στοὺς Ελληνες; Ποῖος μᾶς πιέζει κατ ̓αὐτὸν τὸν τρόπον;» (σελ. 15). Κ.ο.κ. Ὁ συγγραφεύς, ἑ ὅπως καὶ πλῆ θος ἄλλοι ἐλεύθερα σκεπτόμενοι διανοητὲς χι ἐπιστήμονες, «ἐννόησε τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου» καὶ χατέληξε στὸ συμπέρασμα, ποὺ ἀποτελεῖ καὶ χρέος ὅλων τῶν μορφωμένων ἀνθρώπων: «Αφοῦ τὸ ἐπίσημον ἀλλὰ καὶ ἄξεστον χράτος ἀδιαφορεῖ γιὰ τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἀληθείας καὶ τοῦ δικαίου, ἐπάναγκες ὅπως οἱ "Έλληνες τὴν συνείδησιν, κάτοχοι τίτλου θετικῶν ἐπιστημῶν ἀσχοληθοῦν μεθοδικῶς μὲ τὰ διασωθέντα πολύτιμα γραπτὰ μνημεῖα τῶν προγόνων μας, ἵνα σταματήση πλέον τὸ ἀπαράδεκτον αὐτὸ φαινόμενον, καθ ̓ ὃ ὁ πρῶτος τυχὼν ἀμαθὴς ξένος ἢ συμπλεγματικὸς ἢ ἐξωνημένος γράφει περὶ “Ελλάδος καὶ κατὰ κανόνα τὴν συκοφαντεῖ...» (σελ. 13). Ὁ κ. ΖΠ. Πετρίδης ἐπέλεξε ὡς θέμα ἐρεύνης του τὴν «Ὀδύσσεια», «μία ναυτικὴ ἐποποιῖα τῶν προϊστορικῶν “Ελλήνων εἰς τὴν ̓Λμερικήν», ὅπως τιτλοφορεῖ τὸ διδλίο του. Τὰ συμπεράσματά του σχετίζονται, θά 'λεγα, ἐν πολλοῖς μ ̓ αὐτὰ τῶν συνεργατῶν τοῦ «Δαυλοῦ» Κ. Κουτρουδέλη καὶ Δ. Κούτουλα (6λ. τεύχη 143, Νοέμόριος 1993 χαὶ 142 ̓Οκτώδριος 1993). Κατ’ αὐτοὺς ὁ Ὀδυσσεὺς ἐξωχεανίσθη, ἐξῆλθε δηλαδὴ διὰ τῶν 'Ἡραχλείων Στηλῶν στὸν ὠκεανό, εἴτε ἐξαιτίας τῆς ὀργῆς τοῦ Ποσειδῶνος εἴτε γιατὶ ἐχτελοῦσε διατεταγμένο ἐξερευνητικὸ ταξίδι. Ἡ Ὠγυγία -τὸ νησὶ τῆς Καλυψοῦς-, τὰ νησιὰ τῆς Σχύλλας καὶ Χαρύθδεως, ἡἡ Σχερία -ἡ χώρα τῶν Φαιάκωνδὲν εἶναι δυνατὸν νὰ θρίσχωνται ἐντὸς τῆς Μεσογείου καὶ μάλιστα κατὰ τὴν ἀφελῆ ἄποψη στὸ Ἰόνιον πέλαγος (σελ. 199). Οἱ σύγχρονοι «Ρωμιοσυνιστὲς» 1. ̓Εδῶ καὶ κάποια χρόνια ἔχει ξεκινήσει μὲ ἀφετηρία ἕναν ἱερωμένο τῆς Ορθοδόξου ̓Εκκλησίας τῆς Βοθείου Α μερικῆς ( χρηματίσαντα χαθηγητὴ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίχης χαὶ πολιτευτὴ) μιὰ ἰδεολογικὴ κχίνηση, ποὺ σχοπὸν ἔχει τὴν «ὑπεράσπισιν τῆς Ρωμιοσύνης» ἔ ἔναντι τῶν δυτικῶν, Καθολικῶν καὶ 4 ιαμαρτυρομένων. “Ὁ ἐν λόγῳ ἱερωμένος κι χαὶ οἱ σὺν αὐτῷ πρεσδεύουν, ὃὅτι ὁ Μ. Ναπολέων διὰ τοῦ ̓Αὐ. Κοραῆ ἐφήρμοσεν ἕνα «σατανικὀν» σχέδιο γιὰ τὴν «κατάργησιν τῆς Ρωμιοσύνης». Τὸ σχέδιο αὐτὸ κατὰ τὶς ἀπόψεις τους συνίστατο στὴν κατάργηση/ἀντικατάσταση τοῦ ὀνόματος «ΡωμαϊούΡωμιοῦ» μὲ τὸ ὄνομας Ἕλληνες - - ποὺ καθ ̓ ὅλην τὴ διάρκεια τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοχρατορίας χαὶ Τουρκοκρατίας ἐθεωρεῖτο συνώνυμο τοῦ «εἰδωλολάτρη». "Όλα αὐτὰ κατὰ τοὺς «Ρωμιοσυνιστὲς» ξεχίνησαν τὸ Ιδ0], ὅταν διὰ χρημάτων τοῦ Ναπολέοντος ὁ Κοραῆς ἐξέδωσε τὸ «Σάλπισμα Πολεμιστήριον» μὲ σχοπὸ νὰ «πείσῃ τοὺς ̓Ελλαδιχούς, ὅὅτι δὲν εἶναι Ρωμαῖοι ἀλλὰ “ Ελληνες, οἵτινες ἐλησμόνησαν τὸ ὄνομά των μετὰ τόσους αἰῶνας δουλείας εἰς τὴν Κωνσταντινούπολιν». Σχοπὸς τοῦ Ναπολέοντα (κατὰ τοὺς «βωμιοσυνιστὲς» ) ἦταν νὰ ἐμποδιστεῖ ἡἢ ἀνασύσταση τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοχρατορίας τῶν «Ορθοδόξων Ρωμιῶν». Κατὰ τοὺς «Ρωμιοσυνιστὲς» μὲ τὸ νὰ λεγόμαστε «Ἕλληνες» περιορίζουμε τὸν ἐθνικό μας χῶρο στὰ πλαίσια τοῦ ἀρχαιοελληνικοῦ πολιτισμοῦ, ἐἐνῶ, ἂν ὀνομαζόμαστε «βωμιοί», διεχδιχοῦμε ὅλα τὰ ἐδάφη τοῦ ̓Ανατολικοῦ Ρωμαϊκοῦ Κράτους τοῦ... ̓Ιουστινιανοῦ! Ἔτσι «ἀπὸ τὸ 180] οἱ εὐγενεῖς τῆς Εὐρώπης μὲ προεξέχοντας τὴν Μασονίαν καὶ τὸν Ναπολέοντα ἐτέθησαν εὐνοϊχῶς ἔναντι τῆς λεγομένης" Ελληνικῆς ̓ Επαναστάσεως χαὶ τοῦτο μόνον ὅτε ἐξησφάλισαν τὸν ἀρ χαιοελληνικὸν προσανατολισμὸν τῆς καὶ τὴν ἀντίθεσίν της εἰς τὴν Ρωμιοσύνην καὶ τὴν πρωτεύουσαν αὐτῆς Κωνσταντινούπολιν». Αὐτὰ σὲ γενικὲς γραμμὲς πρεσθεύουν οἱ σύγχρονοι «Ρωμιοσυνιστές», ποὺ μὲ χέντρο τὸν ἐν λόγῳ ἱερω-