ΔΑΥΛΟΣ/156, Δεκέμθριος 1994 9209 (300 π.Χ.). Στὴ συνέχεια οἱ Ρωμαῖοι ἀκολούθησαν πιστὰ τὶς μεθόδους ποὺ χάραξαν οἱ Ἕλληνες καὶ τὶς μετέδωσαν στοὺς ὑπόλοιπους Εὐρωπαίους. Εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι δὲν ὑπῆρξε καμμία ἐξέλιξη στὴ γεωργία, παρὰ μόνο στὴν ̓Αναγέννηση ἄρχισε νὰ θεμελιώνεται [ σύγχρονη γεωργία. Εἶναι ἐμφανὲς λοιπόν, ὅτι ἡ ἐπιστήμη τῆς γεωργίας καὶ γενικὰ τὸ σύνολο τῶν ἐπιστημῶν ἄνθισαν στὴν Ἑλλάδα στηρίζοντας τὸν παγχόμιοἙλληνικὸ πολιτισμό. Μὲ τιμὴ Σαράντης Κανελλάκης Φοιτητής Γεωργικοῦ Πανεπιστημίου ̓Αθηνῶν Αγίων Πάντων 11, Καλλιθέα Ἡρωικὴ ἢ προδοτικἡ ἡ πράξη τῆς παραδόσεως τοῦ Α/Τ «Βέλος»; Κύριε διευθυντά, Στὸ τεῦχος 154 μηνὸς ̓Οκτωθρίου 1994 τοῦ «Δαυλοῦ» καὶ στὴ στήλη «Αἴσιμα καὶ ̓Αδήριτα» δημοσιεύτηκε σχόλιο τῆς «Αἴσας» μὲ τίτλο «Προδοσίας ἔπαινος», ὅπου χαρακτηριζόταν προδοτική ἡ πράξη τῆς ἀνταρσίας τοῦ ἀντιτορπιλλικοῦ «Βέλος» τὸ 1973, κατὰ τὴ διάρχεια τῆς δικτατορίας. Τὸ σχόλιο αὐτό, ἔχω τὴ γνώμη ὅτι εἶναι τουλάχιστον ἄστοχο -ἂν δὲν παραποιεῖ τήν ἱστοριχὴ πραγματικότηταγιὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: 1) Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἡ πατρίδα μας στέναζε κάτω ἀπὸ τὴ μπόττα τῆς χούντας τῶν συνταγματαρχῶν. Εἶναι σὲ ὅλους γνωστό, ὅτι ἡ δικτατορία τῆς 21ης Απριλίου τοῦ 1967 ἐπιθλήθηχε στὴ χώρα μας κατόπιν ἐντολῆς τῆς Λέσχης Μπίλντερμπεργκ στὴ συνέλευση τοῦ Καϊμπριτς τὸν Μάρτη τοῦ 19671. Προορισμὸς τῆς Χούντας ἦταν ἡ ἐξασφάλιση τῆς ἄμυνας τοῦ ̓Ισραὴλ στοὺς πολέμους τῶν «7 Ἡμερῶν» τὸ 67 καὶ τοῦ «Γιὸμ Κιπποὺρ» τὸ 73’. Αὐτὸ θὰ γινόταν πραγματικότητα μὲ περισσότερη ἄνεση, ἂν ἐδιχοτομεῖτο ἡ Κύπρος (τὸ λεγόμενο «ἀδύθιστο ἀεροπλανοφόρο») καὶ μετατρεπόταν ἀπὸ ἀγγλικὴ σὲ ἀμερικανοσιωνιστικὴ 6άση», Γι) αὐτὸ καὶ τελικὰ ἡ Χούντα (εἴτε τὴν ἔλεγχε ἡ ἀγγλογενὴς φράξια τοῦ Παπαδόπουλου εἴτε ἡ ἆ ερικανοσιωνιστιχὴ φράξια τοῦ Ἰωαννίδη) εἰχε ὡς δασικὸ σκοπό της τὴν διχοτόμηση τῆς Ἑλληνικῆς Κύπρου πρὸς δόξαν τῶν ἀμερικανικῶν καὶ ἰσραηλινῶν συμφερόντων". Τὰ γεγονότα ἄλλωστε τῆς 1δης Ἰουλίου τοῦ 1974 ἀπέδειξαν τὸν προδοτικὸ ρόλο τῆς Χούντας, ποὺ ὁδήγησε στὴν κυπριακὴ τραγωδία. Ἡ «ἀνταρσία» συνεπῶς τοῦ ἀντιτορπιλλικοῦ «Βέλος» στρεφόταν ἔναντίον τῆς προδοτικῆς χούντας τῶν ̓Αθηνῶν. Πῶς λοιπὸν ὁ προδώσας τὸν προδότη θὰ θεωρηθεῖ προδότης, ὅταν μάλιστα ἡ ἱστορία τὸν δικαίωσε πανηγυρικά; Μ ̓ αὐτὴ τὴ «λογική» θὰ πρέπει νὰ θεωρηθοῦν προδότες καὶ ὅσοι ἀντιστάθηκαν στὴ Κατοχή ἐνάντια στὴν («ἕλλη νική»!) κυθέρνηση Τσολάκογλου (ποὺ ἔδινε ἄλλοθι στοὺς κατακτητές)! 2) Φυσικὰ καὶ ἀποτελεῖ μνημεὶο ἔμπνευσης ἡ ἡρωϊκὴ πράξη τοῦ «Βέλους» γιὰ τὶς νέες γενιὲς ποὺ ἁπαρτίζουν τὸ τιμημένο σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, γιατί, ἂν ἀκολουθήσουν οἱ νέοι ἀξιωματικοὶ τὸ παράδειγμα τοῦ ναυάρχου Παππᾶ (καὶ τῶν ἄλλων ἡρωϊκῶν πράγματι ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν τοῦ «Βέλους»), τότε ποτὲ καμμιά δικτατορία δὲν θὰ εὐδοχιμήσει στὸν ἱερὸ τόπο μας. Σκεφτεῖτε, ἂν ἔκαναν τὸ ἴδιο κι ἄλλοι ἀξιωματικοὶ τὸν ̓Απρίλη τοῦ 67, ἴσως σήμερα ἡ εὐλογημένη γῆ τῆς Κύπρου μας νὰ μὴ μάτωνε κάτω ἀπὸ τὶς μπόττες τῶν θαρθάρων τοῦ ̓Αττίλα... Πόσον ἐπίκαιρο, πράγματι, ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένει τὸ Ψήφισμα τοῦ Δημόφαντου, ποὺ ἐκόσμη σε τὴν ̓Αγορὰ τῶν ̓Αθηνῶν πρὶν 2500 χρόνια: «. . ἐὰν τις δημοκρατίαν καταλύῃ τὴν ̓Αθήνῃσιν { ἢ ἀρχήν τινα ἄργῃ καταλελυμένης τῆς δημοκρατίας, πολέμιος ἔστω ̓Αθηναίων καὶ νηποινεί (Ξ χωρὶς ποινὴ) τεθνάτω... ὁ δὲ ἀποκτείνας τὸν ταῦτα ποιήσαντα... ὅσιος ἔστω καὶ εὐαγής...» (Ανδοχίδου, Περὶ Μυστηρίων, 96-08). Υ.Γ, Ἡ ἐπιστολή μου ἀναφέρεται μόνον στὴν ἠθική. ἐθνιχὴ χαὶ δημοχρατιχὴ συνείδηση τῶν ἀνδρῶν τοῦ ἡρωϊκοῦ «Βέλους». Δὲν ἀφορᾶ διόλου τὶς πολιτικὲς σκοπιμότητες καὶ τὶς πονηρὲς προθέσεις ἐνίων πολιτικῶν. ποὺ πρόσφεραν «κάλυψη» στὴν ἀνταρσία τοῦ «Βέλους». Οὔτε ἀφορά φυσικά τὸ γεγονὸς τῆς μετέπειτα ἐξ ἀντιχειμένου ὠφέλειας ποὺ προέκυψε γιὰ τὰ συμφέροντα τῆς ἀμερικανουιωνιστικῆς φράξιας τοῦ Ἰωαννίδη καὶ τῆς ΑΒΑΜΟΟ ἐνάντια στά ἀγνλογενὴ συμφέροντα τῆς φράξιας Παπαδόπουλου. (Ἔξ ἄλλου ἀποτελεῖ χατάχτηση τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορικῆς σχέψης καὶ ἠθικῆς ἡ ἀξιολόγηση πρώτιστα τῶν χινήτρων καὶ τῶν προθέσεων τῶν ἀνθρωπίνων πράξεων). 1. Γκονζάλες Μάτα.Οἱ ἀληθινοὶ ἀφέντες τοῦ Κόσμου, ἐχδ. «Λογοθέτη». Ἀθῆναι 1989. 2. Γ. Φουράχης. Σιωνιστικὲς συνωμοσίες, ἐκδ. «Τάλως» |990. σ. 121-140: Κ. Γουντχάουζ. ́Η ἄνοδος καὶ ἡ πτώση τῶν ουνταγματαρχῶν, ̓Αθῆναι Ι986' Σόλων Γρηγοριάδης.’ Η ἱστορία τῆς Δικτατορίας, ̓Αθῆναι 1975’ καθὼς ἐπίσης χαὶ ἐφημερίδες ὅπως ἡ «Αθηνα μὴ» τῆς 26|61975 κλπ. 3. «Ώοι θρίερε!». τεῦχ. 19/8/1974’ ἐπίσης 6). ἐφημ. «Ακρόπολις» φύλ. τῆς 21/δ/1974: καθὼς ἐπίσης καὶ Κ. Τσαρούγα. ́Η Μασονία στὴν “Ελλάδα, Αθῆναι 1985. 4. Νῖκος Βεργίδης. “Η συνωμοσία τῆς σιωπής, ας. μή Μετὰ τιμὴ Ν. Σμύρνη, ̓ γι Γιάννης Παπαγεωργ!