ΔΑΥΛΟΣ/156, Δεκέμθριος 1994 (300 π.Χ.). Στὴ συνέχεια οἱ Ρωμαῖοι ἀκολού- θησαν πιστὰ τὶς μεθόδους ποὺ χάραξαν οἱ Ἕλληνες καὶ τὶς μετέδωσαν στοὺς ὑπόλοι- πους Εὐρωπαίους. Εἶναι χαρακτηριστικό, ὅτι δὲν ὑπῆρξε καμμία ἐξέλιξη στὴ γεωργία, παρὰ μόνο στὴν ᾿Αναγέννηση ἄρχισε νὰ θε- μελιώνεται [ σύγχρονη γεωργία. Εἶναι ἐμφανὲς λοιπόν, ὅτι ἡ ἐπιστήμη τῆς γεωργίας 9209 καὶ γενικὰ τὸ σύνολο τῶν ἐπιστημῶν ἄνθι- σαν στὴν Ἑλλάδα στηρίζοντας τὸν παγχόµιο- Ἑλληνικὸ πολιτισμό. Μὲ τιμὴ Σαράντης Κανελλάκης Φοιτητής Γεωργικοῦ Πανεπιστηµίου ᾿Αθηνῶν Αγίων Πάντων 11, Καλλιθέα Ἡρωικὴ ἢ προδοτικἡ ἡ πράξη τῆς παραδόσεως τοῦ Α/Τ «Βέλος»; Κύριε διευθυντά, Στὸ τεῦχος 154 μηνὸς ᾿Οκτωθρίου 1994 τοῦ «Δαυλοῦ» καὶ στὴ στήλη «Αἴσιμα καὶ ᾽Αδή- ριτα» δημοσιεύτηκε σχόλιο τῆς «Αἴσας» μὲ τίτλο «Προδοσίας ἔπαινος», ὅπου χαρακτη- ριζόταν προδοτική ἡ πράξη τῆς ἀνταρσίας τοῦ ἀντιτορπιλλικοῦ «Βέλος» τὸ 1973, κατὰ τὴ διάρχεια τῆς δικτατορίας. Τὸ σχόλιο αὐτό, ἔχω τὴ γνώμη ὅτι εἶναι τουλάχιστον ἄστοχο -ἂν δὲν παραποιεῖ τήν ἱστοριχὴ πραγµατι- κότητα- γιὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: 1) Τὴν ἐποχὴ ἐκείνη ἡ πατρίδα µας στένα- ζε κάτω ἀπὸ τὴ µπόττα τῆς χούντας τῶν συ- νταγματαρχῶν. Εἶναι σὲ ὅλους γνωστό, ὅτι ἡ δικτατορία τῆς 21ης Απριλίου τοῦ 1967 ἐπι- θλήθηχε στὴ χώρα µας κατόπιν ἐντολῆς τῆς Λέσχης Μπίλντερμπεργκ στὴ συνέλευση τοῦ Καϊμπριτς τὸν Μάρτη τοῦ 19671. Προορισμὸς τῆς Χούντας ἦταν ἡ ἐξασφάλιση τῆς ἄμυνας τοῦ ᾿Ισραὴλ στοὺς πολέμους τῶν «7 Ἡμερῶν» τὸ 67 καὶ τοῦ «Γιὸμ Κιπποὺρ» τὸ 73’. Αὐτὸ θὰ γινόταν πραγματικότητα μὲ περισσότερη ἄνε- ση, ἂν ἐδιχοτομεῖτο ἡ Κύπρος (τὸ λεγόμενο «ἀδύθιστο ἀεροπλανοφόρο») καὶ µετατρεπό- ταν ἀπὸ ἀγγλικὴ σὲ ἀμερικανοσιωνιστικὴ 6ά- ση», Γι) αὐτὸ καὶ τελικὰ ἡ Χούντα (εἴτε τὴν ἔλεγχε ἡ ἀγγλογενὴς φράξια τοῦ Παπαδό- πουλου εἴτε ἡ ἆ ερικανοσιωνιστιχὴ φράξια τοῦ Ἰωαννίδη) εἰχε ὡς δασικὸ σκοπό της τὴν διχοτόμηση τῆς Ἑλληνικῆς Κύπρου πρὸς δό- ξαν τῶν ἀμερικανικῶν καὶ ἰσραηλινῶν συμ- φερόντων". Τὰ γεγονότα ἄλλωστε τῆς 1δης Ἰουλίου τοῦ 1974 ἀπέδειξαν τὸν προδοτικὸ ρόλο τῆς Χούντας, ποὺ ὁδήγησε στὴν κυ- πριακὴ τραγωδία. Ἡ «ἀνταρσία» συνεπῶς τοῦ ἀντιτορπιλλικοῦ «Βέλος» στρεφόταν ἔνα- ντίον τῆς προδοτικῆς χούντας τῶν ᾿Αθηνῶν. Πῶς λοιπὸν ὁ προδώσας τὸν προδότη θὰ θε- ωρηθεῖ προδότης, ὅταν μάλιστα ἡ ἱστορία τὸν δικαίωσε πανηγυρικά; Μ᾿ αὐτὴ τὴ «λογική» θὰ πρέπει νὰ θεωρηθοῦν προδότες καὶ ὅσοι ἀντιστάθηκαν στὴ Κατοχή ἐνάντια στὴν («ἕλλη νική»!) κυθέρνηση Τσολάκογλου (ποὺ ἔδινε ἄλλοθι στοὺς κατακτητές)! 2) Φυσικὰ καὶ ἀποτελεῖ μνημεὶο ἔμπνευσης ἡ ἡρωϊκὴ πράξη τοῦ «Βέλους» γιὰ τὶς νέες γε- νιὲς ποὺ ἁπαρτίζουν τὸ τιμημένο σῶμα τῶν Ἑλλήνων ἀξιωματικῶν, γιατί, ἂν ἀκολουθή- σουν οἱ νέοι ἀξιωματικοὶ τὸ παράδειγµα τοῦ ναυάρχου Παππᾶ (καὶ τῶν ἄλλων ἡρωϊκῶν πράγματι ἀξιωματικῶν καὶ ὁπλιτῶν τοῦ «Βέ- λους»), τότε ποτὲ καμμιά δικτατορία δὲν θὰ εὐδοχιμήσει στὸν ἱερὸ τόπο µας. Σκεφτεῖτε, ἂν ἔκαναν τὸ ἴδιο κι ἄλλοι ἀξιωματικοὶ τὸν ᾿Απρίλη τοῦ 67, ἴσως σήμερα ἡ εὐλογημένη γῆ τῆς Κύπρου μας νὰ μὴ μάτωνε κάτω ἀπὸ τὶς μπόττες τῶν θαρθάρων τοῦ ᾿Αττίλα... Πόσον ἐπίκαιρο, πράγματι, ἐξακολουθεῖ νὰ παραμένει τὸ Ψήφισμα τοῦ Δημόφαντου, ποὺ ἐκόσμη σε τὴν ᾿Αγορὰ τῶν ᾿Αθηνῶν πρὶν 2500 χρόνια: «. . ἐὰν τις δημοκρατίαν καταλύῃ τὴν ᾿Αθήνῃσιν { ἢ ἀρχήν τινα ἄργῃ καταλελυμέ- νης τῆς δημοκρατίας, πολέμιος ἔστω ᾿Αθη- ναίων καὶ νηποινεί (Ξ χωρὶς ποινὴ) τεθνάτω... ὁ δὲ ἀποκτείνας τὸν ταῦτα ποιήσαντα... ὅσιος ἔστω καὶ εὐαγής...» (Ανδοχίδου, Περὶ Μυ- στηρίων, 96-08). Υ.Γ, Ἡ ἐπιστολή µου ἀναφέρεται μόνον στὴν ἠθική. ἐθνιχὴ χαὶ δη- μοχρατιχὴ συνείδηση τῶν ἀνδρῶν τοῦ ἡρωϊκοῦ «Βέλους». Δὲν ἀφορᾶ διόλου τὶς πολιτικὲς σκοπιμότητες καὶ τὶς πονηρὲς προθέσεις ἐνίων πολιτικῶν. ποὺ πρόσφεραν «κάλυψη» στὴν ἀνταρσία τοῦ «Βέλους». Οὔτε ἀφορά φυσικά τὸ γεγονὸς τῆς μετέπειτα ἐξ ἀντιχειμένου ὠφέ- λειας ποὺ προέκυψε γιὰ τὰ συμφέροντα τῆς ἀμερικανουιωνιστικῆς φράξιας τοῦ Ἰωαννίδη καὶ τῆς ΑΒΑΜΟΟ ἐνάντια στά ἀγνλογενὴ συμφέροντα τῆς φράξιας Παπαδόπουλου. (Ἔξ ἄλλου ἀποτελεῖ χα- τάχτηση τῆς Ἑλληνικῆς ἱστορικῆς σχέψης καὶ ἠθικῆς ἡ ἀξιολόγηση πρώτιστα τῶν χινήτρων καὶ τῶν προθέσεων τῶν ἀνθρωπίνων πράξε- ων). 1. Γκονζάλες Μάτα.Οἱ ἀληθινοὶ ἀφέντες τοῦ Κόσμου, ἐχδ. «Λο- γοθέτη». Ἀθῆναι 1989. 2. Γ. Φουράχης. Σιωνιστικὲς συνωμοσίες, ἐκδ. «Τάλως» |990. σ. 121-140: Κ. Γουντχάουζ.΄Η ἄνοδος καὶ ἡ πτώση τῶν ουνταγματαρχῶν, ᾿Αθῆναι Ι986' Σόλων Γρηγοριάδης.’ Η ἱστορία τῆς Δικτατορίας, ᾿Αθῆναι 1975’ καθὼς ἐπίσης χαὶ ἐφημερίδες ὅπως ἡ «Αθηνα μὴ» τῆς 26|61975 κλπ. 3. «Ώοι ϑρίερε!». τεῦχ. 19/8/1974’ ἐπίσης 6). ἐφημ. «Ακρόπολις» φύλ. τῆς 21/δ/1974: καθὼς ἐπίσης καὶ Κ. Τσαρούγα.΄Η Μασονία στὴν “Ελλάδα, Αθῆναι 1985. 4. Νῖκος Βεργίδης. “Η συνωμοσία τῆς σιωπής, ας. μή Μετὰ τιμὴ Γιάννης Παπαγεωργ! Ν. Σμύρνη,᾿ γι