Ο ΑΛΛΟΣ ΛΟΓΟΣ Μμημδ ᾿Επιτέλους! Πάνω ποὺ εἶχα ἀρχίσει νὰ ἀνησυχῶ, ὅτι δὲν θὰ μποροῦσα νὰ ὁλοκληρώσω τὴν γνώση μου γιὰ τὴν προέλευση καὶ τὴν καταγωγὴ τῆς γραφῆς, ἦλθε ὁ κύριος Περικλῆς Κοροδέσης (ἐφημ. «᾿Ελευθεροτυπία» τῆς 17-10- 1994) καὶ μὲ διαφώτισε πλήρως:᾽ Ἔ, πῶς; "Ἔτσι θὰ πορευόµουν τὸν 6ίον µου, χωρὶς νὰ γνωρίζω ὅτι «ἡ γραφὴ ἐμφανίζεται γιὰ πρώτη φορὰ στὸ Ν. ᾿Ιρὰκ τὴν 4η χιλιετηρίδα (5ἰς) π.Χ. καὶ εἶναι ἐπινόηση τῶν Σουμερίων»; Τς, τς, τς! τί λές, δρὲ παιδίμου; Εὐγε λοιπόν, κύριε Κοροδέση μου! Δὲν θὰ τολμοῦσα οὔτε νὰ τὸ διανοηθῶ. Αὐτὸ κι ἂν εἶναι τσιτᾶτο. Τύφλα νά ᾽χῃ τὸ «Κόκκινο Βιδλίο» τοῦ Μάο. Σκέ- τη ἀποκάλυψη. Καὶ νὰ φαντασθῆς, ὅτι ἐμεῖς οἱ ἠλίθιοι κοντεύαµε νὰ πιστέ- ψουμε, ὅτι ἡ ξύλινη πινακίδα τοῦ 4ισπηλιοῦ τῆς Καστοριᾶς ἦταν τὸ ἀρχαι- ότερο γνωστὸ χείµενο τοῦ κόσμου" τοὐλάχιστον δυὸ χιλιάδες χρόνια ἀρχαιό- τερο ἀπὸ τὸ παλαιότερο ἀνατολικό. ᾿Αλλὰ δέδαια ὅσο ζῆ κανεὶς μαθαίνει. Τώρα δέδαια πολὺ δικαίως θὰ μοῦ πῆς: Τρέχα, γύρευε -- καὶ ποιός θυμᾶται τὴν ἐν λόγῳ πινακίδα ὕστερα ἀπὸ τόσο καιρό; ᾿Αλλὰ ἔτσι πρέπει νὰ δεχθοῦμε χι αὐτὰ ποὺ ἔγραψε καὶ κάποιος ἄλλος φέρελπις κύριος, ὀνόματι Μεγαλομ- µάτης ἢ Μωχάμετ (καλή του ὥρα), ὅτι ἡ γραφὴ κι ὃ πολιτισμὸς εἶναι ἐφεύ- θεση τῶν Χανααναίων, ἀλλὰ κι αὐτὰ ποὺ ὃ κ. Σιαμάκης μᾶς διαδεδαιώνει, ὅτι δηλαδὴ τὸ ἀλφάδητο εἶναι ἐφεύρεση τοῦ Μωυσή. Ὅμως, ὅσον καλὸς καὶ ἂν εἶναι ὁ Φοινικισμός, εἶναι κομμάτι ἀσυντόνιστος. ἔΑλλα μᾶς λέγει ὁ κύριος Μεγαλομμάτης- Μωχάμετ, ἄλλα ὁ κύριος Σιαμάκης κι ἄλλα σεῖς, κύριε Κο- ροθέση μου. Γιὰ ὄνομα τοῦ Βήλου, τοῦ Γιαχδὲ καὶ τῆς Α στάρτης! Γιὰ συ- ντονισθῆ τε, γιὰ νὰ μπορέσουμε καὶ μεῖς οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι νὰ προσεγγί- σουμε τὴν ἀλήθεια. Γιατί, ἐντάξει, σεῖς εἶστε φωτισμένοι καὶ τὰ γνωρίζετε ἐξ ἀποκαλύψεως: ἐμεῖς ὅμως, ποὺ εἴμαστε ἐχτεθειμένοι στὴν προπαγάνδα τοῦ «4αυλοῦ», πῶς θὰ ἀναθλέψουμε; Καὶ νά Ὀχονται ἀπὸ κοντὰ κι οἱ ἀφροκε- ντρισταί, νὰ μᾶς ἀποπροσανατολίξουν τελείως. Γιὰ κάντε ἀκόμη μιὰ προ- σπάθεια, γιατί θὰ πεθάνω μ᾽ αὐτὸν τὸν νταλγκᾶ. ᾿Αλλὰ ἄξιος ὁ πολιτιστικὸς μισθὸς τῶν Σουµερίων, κύριε Κοροδέση µου. ᾿Αφοῦ στὴν γλῶσσα τους ἡ γυναίκα ἐλέγετο ΜΙΗΠιΙ5, τί ἄλλην χρείαν ἔχομεν μαρτύρων; Καὶ νὰ φαντασθῆς, ὅτι εἶχα παρεξηγήσει κάποιο φίλο μου, ποὺ ὅλο γιὰ ΨιµΠιις καὶ γιὰ πς5 μίλαγε καὶ τὸν ἔλεγα αἰσχρό. ᾿Εξάσκηση στὰ Σου- μεριακὰ ἔκανε ὁ ἄνθρωπος. ᾿Αλλὰ κι αὐτοὶ οἱ Σουμέριοι, θρὲ παιδίμου, ὅλο μισὲς δουλειὲς ἔκαναν. Χάθηκε ὁ κόσμος, νὰ δροῦνε τὸν τύπο στὸν ὑπερθετι- κό; Καὶ ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ, μπορεῖτε νὰ μοῦ μεταφράσετε Σουμεριακὰ τὸν τίτλο τῆς ταινίας «ἢ γυναικάρα μὲ τὰ κόκκινα»; Καὶ κάτι πρὸς τοὺς ἁρμοδίους,ἂν ὑπάρχῃ πιὰ τέτοιο εἶδος στὸ Ρωμαίικο Κρατίδιο. Ἐκείνη τὴν ρημαδοπινακίδα τοῦ 4ισπηλιοῦ θὰ τὴν δώσετε καμμιὰ φορά, ἔστω καὶ σὲ φωτογραφία, στὴν δημοσιότητα ἢ ἔχετε γράψει τὸν Ελλη- νισμὸ καὶ τὴν ἱστορία κανονικὰ στὶς γιμπμς σας; Γιῶργος Πετρόπουλος